NeMeSiS

Bucak: genellikle geniş, verimli, bakımlı alanlara verilen ad ( köşe bucaktaki anlamı gibi)

gizli veya uzak bir köşe
Budak: dal

Buğra: erkek deve

Buğrahan: ilk müslüman Türk hakanı olan "satuk buğra han" adının birincisi

kara hanlılar devrinde yaşamış ve topluca Türklerin toplu halde müslüman olmasına vesile olmuştur
Türkistan' ın ilk hakanlarından birinin adı
Buğu: gaz haline gelmiş su

mahzun güzel
Budun: kavim, millet, ümmet

Budunalp: halk, kavim, ahali

Buhari: buharalı

Buhri: tütsüye ait

denize ait
Buhtan: yalan, iftira. isim olarak kullanılmaz

Buka: ülke, yer

büyük bina
ben, benek
Bulak: kaynak, çeşme, pınar

Bulat: son kazan beylerinden birinin adı

Bulgan: bilge, olgun insan

Bulgar: olgun, bilgili, görgülü, hoşgörülü kimse

Bulut: havada asılı durumdaki su damlacıkları topluluğu

Bumin: baykuş, puhu kuşu

gökTürk hakanı
Buminhan: gökTürk devletinin kurucusunun adı

Bunsuz: özel isim

Bura: bu yer burası

Burağan: kısa süreli, güçlü yel

Burak: kişinin ruh durumu

hz. muhammed' in kudüs' te dağa çıkarken bindiği at benzeri hayvan
Buraklı: özel isim

Burç: kale, hisar çıkıntısı

güneş sistemi
sarp yamaç
güneş sisteminin ayrıldığı 12 kısımdan her biri
Burçhan: burç: süryanice burgus kelimesinin arapçalaştırılmış hali

kalenin köşelerine yapılan daha yüksek ve daha kalın çıkıntı kule
yuvarlak bina
güneşin ayrıldığı oniki kısımdan herbii
tek hisar
Burgaç: eğri büğrü

Burhan: delil, kanıt

Burhaneddin: dinin delili

Burhanettin: dinin kanıtı, delili, isbatı

Burkan: uygur Türklerinin budaya verdikleri ad. isim olarak kullanılmaz

Burkay: buruk ay

Burkhan: heykel

Burtak: çakıllı ve taşlı yer

Buruk: burulmuş

Buruktekin: özel isim

Buyan: uğur, şans

Buyruk: buyurulan şey

Buyrukalp: özel isim

Buyrukata: büyük amir

__________________