esena

Kebir: ulu, yüce

Kedeleç: ulu, yüce

Kelami: sözle ilgili

Kelemer: kuvvetli karakteri olan adam

Keleş: bahadır yürekli

güzel, yakışıklı
Kelim: söz söyleyen, konuşan

Kemal: olgunluk

en yüksek değer
erdem
Kemaleddin: din' de olgunluğa eren, dinin son derecesi

din bilgisi kuvvetli
Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır
Kemalettin: bilgi ve erdem sahibi

dinin eksizliği
Kemandar: yay tutan, yay tutucu

Kemter: daha değersiz

Kenan: hz. yakup' un ülkesi

cennet, filistin
nuh peygamberin oğlu ya da nemrut' un babası sanılan kişi
Kent: memleket

Keram: cömertçe, eli açıklara özgü

soylular, ulular, şereflilerle ilgili
Kerameddin: kerem, bağış, ihsan, lütuf sahibi

dinde üstün mertebelere ulaşan
keramet sahibi derviş veli
Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır
Keramettin: bağış, ihsan ağırlama

Kerami: mert, cesur, soylu kişi

Kerboğa: özel isim

Kerem: lütuf

cömertlik, soyluluk, büyüklük
Keremşah: asil, soylu şah, hükümdar

Keret: nükteli söz söyleyen

Kervan: uzak yerlere yolcu ve ticaret eşyası taşıyan yük hayvanı katarı

Kerim: cömert

ulu, büyük
kerem sahibi
Kerimhan: soylu ve cömert hükümdar

Kesek: küçük parça toprak

Kesenek: ücret

Keskin: iyi kesen

Keskinay: parıltıyla ışıldayan ay

Keskiner: sert ve yiğit

KeskinTürk: sert Türk

Kestem: ziyafet

Kete: külde pişmiş bir çeşit çörek

Kevni: olma, varolma

Keyan: büyük hükümdar, şah

Keyfer: karşılık

mükafat veya mücazat
Keyhan: dünya

Keyhüsrev: adil ve ulu padişah

Keykavus: adil, necip

Keykubad: büyük ve ulu padişah

Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır
Keys: zeka, anlayış, kavrayış

Keyyis: akıllı, anlayışlı, kavrayışlı

ince, zarif
Kezer: kahraman

Keşfi: keşfe mensup

Keşif: açma, meydana çıkarma

__________________