esena

Kobra: zehirli bir yılan

Koç: damızlık erkek koyun

Koca: kadının evli bulunduğu erkek

Kocaalp: yaşlı, ulu, yiğit

Kocabaş: ötücü kuşlar

Koçaç: arabacı

Kocademir: büyük demir

Koçak: güçlü, kuvvetli

Koçakalp: yiğit, kabadayı

Koçaker: cömert, kahraman kimse

Kocalak: bir cins çaylak

Kocaman: çok iri

Kocaoğlan: özel isim

Koçar: dövüş için yetiştirilmiş iri boynuzlu koç

KocaTürk: büyük Türk

Koçay: koç gibi güçlü, ay gibi parıltılı

Koçaş: kılavuz, rehber

Koçer: koç yiğit, yiğitler yiğidi

Koçhan: yiğit kağan

koç gibi gösterişli hükümdar
Koçkan: yiğit soydan gelen

Koçkar: dövüş için yetiştirilmiş iri boynuzlu koç

Koçu: eskiden kullanılan bir çeşit gezinti arabası

Koçubey: koç gibi gösterişli ve saygın kişi

Koçi: kabadayı, yiğit

Koçyiğit: yürekli, kahraman kişi

Kodaman: servet veya mevki sahibi insanlar için alay yollu söylenir

Koksal: yer altında geniş bir alana dağılan kök

Kolçak: yiğit, mert, koçak

zırhın kola geçirilen parçası
Koldan: elden geldiğince, güç yettiğince

Koldaş: arkadaş, iş arkadaşı

Koman: umut

Konan: misafir

Kongar: koyu esmer renk

Kongur: san ile siyah karışımı bir renk, koyu kumral, kestane rengi

Konguralp: san ile siyah karışımı bir renk, koyu kumral, kestane rengi

Kongurtay: san ile siyah karışımı bir renk, koyu kumral, kestane rengi

Konur: bozla sarı arası bir renk

yanık kırmızı
gururlu, kibirli
kahraman
Konuralp: koyu tenli yiğit

Kopan: yüksek, büyük muzaffer

Kopuz: ozanların çaldığı Türk sazı

Kopuzcu: kopuz çalan saz şairi

Kora: koro halinde oyun

Koraç: polat, çelik

Koral: sınır muhafızı

kaynağı dini ezgi olan orkestra parçası
Koralp: yiğit sınır muhafızı

ateş gibi yakıcı
Koramaz: gururlu, kibirli

Koray: kamış, kargı gibi, içi boş şeyler

kızıl renk almış ay
Korçak: heykel, put

Korcan: kanı sıcak, kanı kaynayan

ateşli, canlı
içi içine sığmayan
Korçan: ateşli, canlı, hareketli

çağlayan
Korday: kuğu kuşu

Korel: kor gibi etkili, yakıcı kişi

kızgın el
Korer: ateş gibi yiğit

Korgan: kale, burç

Korhan: kor gibi kızgın hükümdar

Korkmaz: korkmayan, yılmayan, cesur

hiçbirşeyden korkmayan
Korkut: büyük dolu tanesi

hayali yaratık
korkusuzluğuyla başkalarına korku salan yiğit
Korkut (d): büyük dolu tanesi

Korkutalp: korkusuzluğuyla başkalarına korku salan kişi

Korman: kor gibi kızgın ve hareketli

Kortak: endamlı, gösterişli

Kortan: kor renkli tanyeri

yalçın kaya
pelikan
görünümüyle kor renginde olan şafak vakti
Kortay: kızgın tay

Korucu: orman veya kır bekçisi

Korugan: istihkam kale

Korur: açık sarı, açık kestane renkli

kimseyi beğenmeyen, gururlu, kendini beğenmiş
süslü, çalımlı, şık
Koryak: kıpkırmızı

Koryürek: ateş gibi sıcak yüreği olan

Koska: gururlu kişi

Kotak: şişman çocuk

Kotas: kadınların süs olarak kullandıkları bir çeşit başlık

Kotuz: gururlu, kibirli

Kotuzhan: gururlu, kibirli

Koyak: vadi, dere

dağlar arasındaki doğal çukurluklar
Koygun: etkili, hüzünlü, dokunaklı

akdoğan
Koytak: rüzgar almayan çukur yer

Koytan: dağ bucağı

Kozak: padişah mektuplarının konulduğu kutu

Koşa: çift, eş, ikiz

Koşak: destan şiir

çok güzel

__________________