Kanser Problemİ

**M.C** · 24-02-2008, 03:18 PM

Kaç defalar, gazetelerde, mecmualarda, «kanserin sebebi bu:-)lundu» haberleri yayılmış, fakat büyük ümidin arkasından yine hayal kırıklığı baş göstermiştir. Şurası şüphesizdir ki, dünyanın her tarafında, bilhassa Amerika ve Japonya’da kanser problemini çözmek için insanüstü diyebileceğimiz gayretler harcanmaktadır. Bu çalışmaların muvakkat neticeleri hiç yazılmasa, milletler bu
konu üstünde çalışılmıyor sanacaklar. Yazılsa yanlış ve kabarık ümitler uyanacak ve arkasından hayal kırıklığı gelecek…
Bugün kesin olarak bilinmektedir ki, kanser, hücre içinde başlamaktadır. Hücre bir küçük fabrikadır ki, gıdalardan enerji meydana getirir. Bunun selâmetle yürüyebilmesi için hücre için:-)de ancak otuz bin defa büyültebilen elektron mikroskopu ile gö:-)rülebilen parçacıklar (Mito Kondri) bulunması lâzımdır. Bunlar tahrip edilirse hücre oksijen alamaz ve oksitleşme durur. O zaman hücre yaşayabilmek için oksijensiz cereyan edebilen tahammür olayına başvurur. İşte oksitleşme yerine tahammüre başvuran hücre kanser hücresi haline gelmiştir. Bu yeni kabiliyet böyle hücreden meydana gelecek yeni hücrelere de irs yoliyle intikal eder. Böylece kanser hücreleri gitgide çoğalarak hücreleri yerin:-)den itmeye başlar.
Warburg’un bulduğu bu gerçek bize gösterir ki, hücre bir za:-)rara uğradığı zaman (Zehirler röntgen ışıkları gibi) o anda kan:-)ser hücresi haline geçmez. Aradan zaman geçer. Fakat bir defa kanserleştikten sonra onu doğuran sebep zail olsa bile artık hüc:-)re kanser hücresi olarak kalır ve ondan doğacak hücreler hep kanser hücresi olur.
Bu teoriye dayanan Domagk kanserleşmiş hücrelerin çoğal:-)masını önleyecek maddeler aramıştır. Khimon deriveleri hücrele:-)rin çoğalmasını frenleyen maddelerdir. Filhakika maddeler fare:-)lere verildiğinde zararlı tesirlere mâruz kalsalar bile kanser mey:-)dana gelmediği görülmüştür. Fakat bu maddelerin insanda zarar:-)lı olup olmadıkları tesbit edilememiştir. Fakat ne de olsa ümitsiz hastalarda E 39 namı verilen madde kullanılmış ve bu sayede kanserli hastanın umumî ahbalinin ve ömrünün uzadığı görülmüştür.