gebe
  1. DepreSy(onda)

    DepreSy(onda) Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    25 Şubat 2010
    Mesajlar:
    109
    Beğenilen Mesajlar:
    1
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    dipтeyiм .&. ѕ[ondα]yıм .&. depreѕy[ondα]y

    ... ► ѕυѕтυмм ◄ ...

    Konu, 'Resimli Aşk Şiirleri' kısmında DepreSy(onda) tarafından paylaşıldı.

    benim olsan bana yar olsan ismini koysam
    [​IMG]
    Sustum

    Gidişinin ardından Sustum,
    Seni çok seviyordum,
    Konuşacak söz bulamadım,
    Ağzımı bile açamadım...
    Nasılda gittin anlamadım,
    Gittiğinden beri karanlıktayım,
    Sana doyarak sarılamadım,
    Dondum kaldım ihanetine,
    İnan ağlayamadım...


    Sustum....
    Gidişine Sustum!
    Sevgime,kalbime,kendime bile Sustum,
    Yaşadıkların arasında hani sondum,
    Yalanlarına da karşılık vermedim Sustum....


     
    Sella bunu beğendi.
  2. DepreSy(onda)

    DepreSy(onda) Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    25 Şubat 2010
    Mesajlar:
    109
    Beğenilen Mesajlar:
    1
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    dipтeyiм .&. ѕ[ondα]yıм .&. depreѕy[ondα]y
    [​IMG]
    Bazen en çok konuşulması gereken yerde susulur,
    susulur çünkü söylenecek bütün sözler,
    yüzünde tebessüm olur insanın,
    ve kimse de sormaz ne demektir diye,
    çünkü herkes anlar bir tebessümün, üzerine merhem sürülmesi olduğunu bir kalp yarasının,
    kimse sormaz, neden susulduğunu,
    çünkü susmak, en güzel konuşma biçimidir çoğu zaman.

    Ama her ne olursa olsun,
    bazen en çok konuşulması gerektiğinde susulur,
    susulur ve yağmurların geçmesi beklenir.
    beklenir,
    yağmurlar diner, fakat
    en çok konuşulması gereken yerde, konuşmaz kimse...

    O tebessümler ve merhemler varken yürek sancıları için,
    mevsimler böyle geçmeli mi,
    yağmurlarla ve sessizlikle...

     
  3. DepreSy(onda)

    DepreSy(onda) Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    25 Şubat 2010
    Mesajlar:
    109
    Beğenilen Mesajlar:
    1
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    dipтeyiм .&. ѕ[ondα]yıм .&. depreѕy[ondα]y
    [​IMG]


    Sustum!
    Ne kadar susulacaksa o kadar sustum!
    kendimle konuşuyorum şimdi yalnız...
    yalnız yüreğimle dokunuyorum sesime
    kimse duymuyor...




    [​IMG]



    Sustum!
    sustu dudağımdaki şarkı, gözlerimdeki şiir
    yaraları yalayan rüzgar
    sokaklarında kahrolduğum şehir
    gözlerim konuşuyor yalnız



    [​IMG]



    Sustum!
    bin ah sürüp dudaklarıma
    ne kadar susulacaksa o kadar sustum!
    sustu benimle deniz,
    sustu deli dalgalar, sustu martılar...
    umutlarımı sarıp rüzgarlara
    uzaklara savuruyorum her gece
    yıldız yapıp serpiyorum gökyüzü


    [​IMG]


    Sustum!
    tuz basıp yaralarıma!
    sustum
    içinde volkanlar taşıyan bir derviş gibi
    yaslanıp yalnızlığın duvarına
    gül döküp kalabalıklara
    kimsesiz geziyorum gönül ülkemi her gece
    kimse bilmiyor..
    kimse görmüyor




    [​IMG]



    Sustum!
    sustu benimle gök, sustu dağ, sustu toprak
    acılar konuşuyor şimdi yalnız
    yaralı gönlümün sızıları konuşuyor
    tutup öldürüyorum içimdeki sevdaları bir bir
    atıyorum uçurumlardan
    kimse hissetmiyor...





    [​IMG]



    saçlarını kokluyorum rüzgarların
    dudaklarından öpüyorum hayatı
    içimde incecik bir sevgi ürperiyor
    sarı hüzünler dökülüyor gönül bahçeme
    gelmiyor beklediğim bahar
    yaralar merhem tutmuyor
    gözyaşı olup dökülüyorum kaldırımlara
    mendil silmiyor
    yağmur dinmiyor
    sevdiğim bilmiyor...





    [​IMG]



    Sustum!
    sustu benimle sarı sabır, sustu hasret, sustu zaman
    sustum
    yalnız gözlerimle dokunuyorum hayata
    kimse anlamıyor...




    [​IMG]



    Sustum!
    ey beşiğini sallayıp boğduğum hayat
    kucağımda büyütüp öldürdüğüm sevgi
    yaralar merhem tutmuyor
    geceler avutmuyor
    ben sustum
    acılarım konuşuyor yalnız...





    [​IMG]



    ben sustum!
    susmuyor yüreğimi kavuran kasırga
    pencereme vuran yağmur damlaları
    susmuyor her gece dışarda inleyen rüzgar
    gelmiyor bahar
    kuşlar sevinmiyor
    yıldızlar küs
    ay üzgün
    güneş doğmuyor
    acılar dinmiyor
    içimde binlerce şiir kanıyor her gece
    kimse bilmiyor...


    [​IMG]


    sustum!
    sustu benimle sarı sabır, sustu hasret,
    sustu hayat
    sustu zaman
    acılar konuşuyor yalnız
    acılarım konuşuyor
    kimse duymuyor...
    duymuyor...
    duymuyor...
    duymu...
    duy...
     
  4. DepreSy(onda)

    DepreSy(onda) Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    25 Şubat 2010
    Mesajlar:
    109
    Beğenilen Mesajlar:
    1
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    dipтeyiм .&. ѕ[ondα]yıм .&. depreѕy[ondα]y
    [​IMG]

    Susuyorum...
    Umuda açılan tüm kapılarımı kapatıp,
    ıssız bir kösede karanlıga gömülüyorum!
    Içimde bir kız çocugu var, duyuyorum sesini...
    "Hadi gel, oyna" diyor,
    "Ben artık oynayamam" diyorum.
    Sesi uzaklaşıyor...
    Uyanıyorum...
    Yine karanlık,
    yine sessizlikteyim.
    Kapılarımı açan olmamış,
    Hala kapalıyım!
    Aklıma bir cümle geliyor,
    kimbilir nerede okudugum...
    "En büyük acılar bile 21 gün sürermiş!"
    Bu kaçıncı 21 gün?
    Neden hala devam ediyor?
    Neden 21 gün
    ve bu 21. gün neden gelmedi bana hiç?
    Sorular soruları kovalıyor
    ama ne bir cevap var
    nede değişen birşey...
    Kalp yas tutar,
    Göz yaş tutar,
    Aşk tutulmaz.
    Bende tutamadım aşka dair umutlarımı odalarımda
    Onlar açık kapılardan çıktı,
    gitti ve ben sadece kapıları kapatabildim arkalarından!
    Susuyorum...
    Bütün beklentilerimi asık bırakıp havada,
    Karanlıgın çıglıklarında,
    Sensizligin sessizliginde uykuya dalıyorum...
    Bir ses olsa uyansam!
     
  5. DepreSy(onda)

    DepreSy(onda) Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    25 Şubat 2010
    Mesajlar:
    109
    Beğenilen Mesajlar:
    1
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    dipтeyiм .&. ѕ[ondα]yıм .&. depreѕy[ondα]y
    [​IMG]
    Aldandim bir kere aldandim baska,
    Anladim bu yalnizlik daha bir baska,
    Bir daha farkettim bu dünya laska,
    Sustum.

    Sevmek dedikleri koca bir cile,
    Yine de sevmistim ben bile bile,
    Felekten buldugum bir sürü sille,
    Sustum.

    Ne zaman aglasam sabah olmuyor,
    Ne zaman haykirsam cilem dolmuyor,
    Ne zaman ansam gönül durmuyor
    Sustum.

    Uzaktan uzaga yare bakardim,
    Ben kendi dilimce türkü yakardim,
    Kosa kosa yüregim ölüme vardim,
    Sustum.

    Bilirim faydasiz teselli bana,
    Bilirim bin cile yüklendi cana,
    Anladim tükendi alemde rana,
    Sustum.

    Bir sarki söylesem ah etsem bin kez
    Dostarim bir yana ; gülüyor herkes
    Bu son siirim , bu son bir nefes
    Sustum.

    Baglandim cözülmez asklar gönlümden,
    Canimi feda ettim , ömrü ömrümden,
    Dünya! dogruymus hayir yok senden ,
    Sustum.

    Anladim ; anlamsiz asklarin anlamsizligini,
    Anladim ; bir sevmek ugruna verilen cani,
    Anladim ; sensizligin zor anlamini,
    Sustum.

     
  6. DepreSy(onda)

    DepreSy(onda) Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    25 Şubat 2010
    Mesajlar:
    109
    Beğenilen Mesajlar:
    1
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    dipтeyiм .&. ѕ[ondα]yıм .&. depreѕy[ondα]y
    [​IMG]

    Sana Uzak Kentlerden Birinde,
    Yağmur Taneleri Ağaçların Yapraklarını Islatıyorken,
    Toprak İçine Çekiyorken Yağmur Tanelerini
    Ben
    Yine Sana Susadım
    Hayatım SIR ve Ayaklarım Nasır..
    Dakikalar Geçmek Bilmezdi .
    Şimdi İse Senden Ayrıyım, Aynı Nefesi Bile Alamıyorum .
    Sonum Yavaş Yavaş Geliyor,
    FarkEdiyorum!
    Ben Sana Daha Fazla Yabancı Ölmek İstemiyorum, Bir Şarkımız Olmamıştı Söylediğimiz
    Bari Bir Şiir'imiz Olsun Diye Bir Gece Boyu Uyumayıp O Şiiri Okumuştum Sana.
    Şimdi Yuvasını Kaybeden Kuşlar Gibi Kanat Çırpıyorum ACI'Lara.
    Şimdi Saat Bile Yokluğun Belası . Ben Sensiz Geçen Her Saniyeye İsyan Ederken, Sen Benden Çok Uzaklarda Bir Yerlerde.Ne de Güzel Günler YAŞAMIŞTIR Oysa.

    Burada da Toprak Sen Kokuyor
    Kalbim Senle Atıyor,
    Ve Ben Hala Sana Şiirler Yazıyorum Gecelerim
    Feragat Ederek
    Gözlyaşlarım Hala Sana Akıyor .

    Deniz Bile Acı Kokuyor Bana
    Şehirler Ayırmadı Bizi, Önce Sen Gittin
    Şimdi İse Ben Yokluğunun Verdiği Kahırla Yaşıyorum .
     
  7. DepreSy(onda)

    DepreSy(onda) Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    25 Şubat 2010
    Mesajlar:
    109
    Beğenilen Mesajlar:
    1
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    dipтeyiм .&. ѕ[ondα]yıм .&. depreѕy[ondα]y
    [​IMG]
    İnsandan dosttan uzakda
    Bu gece canım yalnız kalmak istiyor,
    Herkesden uzak, her sözden, gözden uzak…

    Kimseyi istemiyorum şu beni hiç terk etmeyen yalnızlığımın yanına… Bu gece ve her gece sus pus olmak istiyorum…

    Şu koskoca evrende, şu sonsuz karanlıkta attığım sessiz çığlıklara hiç bir kulak şahit olmasın… Uzaklara döndürüp gözbebeklerimi, boş düşüncelere dalıp, öylece kalmak…

    Hiç konuşmadan,
    Hiç duymadan,
    Hiç görünmeden…

    Bu gece canım yalnız kalmak istiyor,
    Hiç bişey konuşmadan, insandan, dosttan uzak…

    Beni seven herkesten saklanıp, kendi dünyamda, kendi düşlerimle kalmak istiyorum… Beni sevmeyen herkesin hayatından kaybolup, onları kendi dünyalarına bırakıp, öylece uzaklaşmak istiyorum…

    Konuşmuyorum…
    Dilim lal…
    Düşlerim tutuk…

    Bir ben, bir de yalnızlığım varız… Beni yüzüstü bırakmayan bir tek o… Bu gece ve her gece uzak durun benden, dokunmayın dünyama… Susun, n’olur susun… Rahat bırakın beni… Çare değilsiniz derdime…




    [​IMG]


    Böyle değildim sensizliği bilmezdim ben bu bu garip huylar senden yadigar
    Böyle değildim ben sensizliği bilmeden,

    Bu garip huylar senden yadigar…

    Bu garip halim,
    Bu tutarsızlığım,
    Bu zaman tutmazlığım,
    Bu hırçınlığım,
    Bu yalnızlığım…

    Hepsi senden kaldı… Taşımak zorunda bıraktın bu yükü bana… Bu ben miyim?.. Değilim!

    Ne varsa gönlümde sen aldın götürdün yar,
    Bu hüzün bana senden yadigar…

    Ne bıraktın bana bu garip halden başka?.. Sen sadece canımı değil, koskoca Ben’i götürdün benden… Geride bıraktığın koyu karanlık bir hüzün…

    Sonu gelmez… Bitmez… Tükenmez…
    Bir sen vardın bende, birde ben… Sen kendini aldın gittin… Ben kalırım sandım, oysa çoktan sana dolanmışım… Sürüklenip gittim, farketmeden çekip götürdün…

    İçimde ağlayan bir çocuk bıraktın yar,
    Bu acı bana senden yadigar…
    İşte kalan bu…

    Ağlayan, sızlayan küçük bir çocuk…
    Ama bitti, artık gözyaşı birikmiyor gözpınarlarımda…
    Bu acı artık sadece yüreğimde ve gözlerimde değil…
    Bütün bedenimde…

    Tek bir yanım yok acıyan…
    Baştan aşağıya acıyorum…
    Ama hissetmiyorum!!…

     
  8. DepreSy(onda)

    DepreSy(onda) Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    25 Şubat 2010
    Mesajlar:
    109
    Beğenilen Mesajlar:
    1
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    dipтeyiм .&. ѕ[ondα]yıм .&. depreѕy[ondα]y
    Susmak aşkın diLidir- diyen sevgiLi konuş şimdi, keLimeLerine ihtiyacım var..


    [​IMG]


    Parça tesirLi sancıLar düşüyor kaLbime…düştükçe uçurum,sancıdıkça aşk…

    ve aşkLaştıkça kaLp daha çok parçaLanıyor,
    hayat yakLaştıkça daha bir özLüyorum kabuL ediyorum,


    GaLibimsin !!

    ve ben her şeyini savaş aLanında bırakan mağLup bir komutan gibiyim şimdiLerde..

    Tüm zaferLerimi sende yitirmişim, kör bir şahinin gözLeriyLe yoL arıyorum kendime, sana çıkmayacağını biLdiğim yoLLarı görmekten korkuyorum beLki de kim biLir?..


    [​IMG]

    Çıkmaz sokakLarda kısır kaLıyorum döngüLere..

    ve ben dönemezken kendime


    LabirentLerinde kayboLmuşken, sağım sen, soLum sen, yoLum sen, yönüm sen oLmuşken, senden gayrısına yok, yokLuğuna râm oLmuşken,

    susma ömrüm!...

    YoL kesiL cehenneme...


    Keskin bir virajsın içimde bir türLü aLamadığım..

    Ne zaman geçmeye kaLksam senden, ya bir uçurum boşLuğu, ya bir şarampoL oLuyor sonum..

    Uzanan eLLeri tutmuyorum..

    Yüreğime taktığın aLyans tutuyor içimi, içini bırakmıyorum..
    DuL bir hasrete yâd/igar kaLıyorum öteLerde
    Yar dediğimi ağyar, yaban dediğimi yar sanıyorLar..
    SancıLanıyorum sessizLiğine
    Tam vakti;
    susturucu takıLmışken yüreğime, haykıramazken, her kurşun içimi parçaLarken, infiLak ederken isyanLarım sensizLiğe,
    ve akarken gözümden ırmak ırmak,


    susma ömrüm!...



    [​IMG]


    Ateş kesiL cehenneme...

    Tüm piyonLarım tükendi

    ELimde bir şah… nereye koysam kendine mat çekiyor..

    CemreLer ihanet ediyor adına, AsLı hükümsüz..
    kendini biLe ısıtmıyor..

    Adım LâL kaLıyor zemheri ayazLarına..
    d-üşüyorum..

    Muhaciri değiLim gayrı bu Arafın..
    Ne cennet kokabiLiyorum, ne cehennem yanabiLiyorum..
    Kendimsiz bir kent kuruyorum yokLuğunun sokağına..
    BaykuşLara sakinLik yapıyor kentimin ıssızLığı… sesine parazit yapan bir sesLe yıkıLıyorum . . .

    Uğraşma aşk..!

    KaL (n)dıramazsın; kumdan kaLeLer gibi bir rüzgarLık değiL, bir cümLeLik yıkımLarım..

    BiLmem ki hangi rihter öLçer sarsıntıLarımı.. artçı seLLere verirken sitemimi,

    sana “sus”arken,
    öLüme “su”sarken,
    MüpteLâsıyken kahramanı bıçakLanmış masaLLarın aşk için aşıkLarı ezip geçmişken,


    susma ömrüm!...



    [​IMG]



    Şehâdet getir cinnetime...


    Öznesi sen oLan bir ömre verdim adını, ki öLüm yar oLana kadar tek yar dediğim oL diye..

    sana geldim, ölüme yar etme diye.


    Susma diye çırpınışLarımın tek müsebbibisin..
    BiLiyorum aLdırmıyorsun, dönmeyeyim istiyorsun suLtanLığına
    Ve asLında aşk’tan korkuyorsun

    ZuLmetin sırtımda yama oLurken yar/aLarıma

    Hani oLur da geLdiğimde bir gün kapanacaksa yüzüme şehrinin kapıLarı,

    Her Lisanı LâL bırakan bakışLarım anLamını yitirecekse eğer ve eL eLini tutacaksa eLLerin, eLimde değiL yanacağım . . .

    O vakit güLüp geçeceksen yangınLarıma,

    Sarmayacaksan,

    BenimLe kınanıp, benimLe yanmayacaksan,
    Cennetten kovuLmayı göze aLmayacaksan,
    Bir sözüne çöLde vaha gibi susarken öyLe umarsız susacaksan…


    Sen de sus ömrüm!...



    [​IMG]



    Sus!..

    Sus ki, öLüm bana yar,

    ben öLüme YAR oLayım…



    [​IMG]


    Sen. . .

    . . . . . . . toprak kesiL cesedime . . . . . .
     
  9. DepreSy(onda)

    DepreSy(onda) Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    25 Şubat 2010
    Mesajlar:
    109
    Beğenilen Mesajlar:
    1
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    dipтeyiм .&. ѕ[ondα]yıм .&. depreѕy[ondα]y
    [​IMG]


    birer birer düştü sığındığım kaleler .

    yüreğimde kalan




    [​IMG]



    karanlık izlerdi sadece....


    elimde kalan bir yudum sevgi..





    [​IMG]



    gözyaşım ...


    umutlarım ...





    [​IMG]



    onlar başka bahara kaldı...
     
  10. DepreSy(onda)

    DepreSy(onda) Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    25 Şubat 2010
    Mesajlar:
    109
    Beğenilen Mesajlar:
    1
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    dipтeyiм .&. ѕ[ondα]yıм .&. depreѕy[ondα]y
    [​IMG]

    Sustum…
    Bir daha konuşmamak üzere…
    Daha evvelden bakılmaya kıyılmayan gözlere…
    Balıkçıların her seherde yakamozları gözlediği denizlere…
    And içip sukûta ve ahd edip sözlere…


    İncire, zeytine ve Tur-i Sîna’ya…
    Bir şehidin ardından ağlayan anaya…
    Çaresizlik içinde kıvranılarak edilen duaya…
    Bir muştu niyetine yarılan güneşe ve aya…
    Sukûtun kâr olduğu Sıdret’ül Münteha’ya…
    Kasem edip yaratılan zamana…
    Dağların yürütüldüğü an’a…
    Diyetimi ödeyip elif ve be’ye…
    Kapanıp seccadeye ve dönüp yüzümü Kabe’ye…
    Rahmetine sarıldım Elif diye…
    Ağladıkça sustum, sustukça ağladım…
    Ağladım…
    Kara gözümde yaşları kurutmamak üzere…
    Sühanı la’l olmuş dillere…
    Adem’i Havva’dan ayıran dağlara…
    Meryem’in topuğunu vurduğu toprağa…
    Belkis’in altından tahtına…
    Öksüz ve yetim çocukların bahtına…
    Gazabı va’dettiğin ahdine…
    Affı yaratan ve affeden kadrine…
    Yaralanmış aşıkların sadrına…
    Düşmüşüm bir Zümrüd ü Ankâ’nın ardına…
    Yemin edip damarımdaki kana…
    Ve kutsal deyip başıma sürdüğüm “nân”a…
    Bütün umudumla sarılıp o esrarlı “kün fe yekûn”a…
    Açıp ellerimi Rahman’a…
    Bel bağladım imana…
    Ta ki beni atmasın yabana…
    Yabana ne verirse versin, cemalin versin ya bana…
    Yoksa bu acı onulmaz ana…
    Ya bu ruhum cehennemde cayır cayır yana…
    Ya benim gönlüm sade ve sadece ondan yana…
    Sustukça ağladım, ağladıkça sustum…
     
  11. DepreSy(onda)

    DepreSy(onda) Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    25 Şubat 2010
    Mesajlar:
    109
    Beğenilen Mesajlar:
    1
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    dipтeyiм .&. ѕ[ondα]yıм .&. depreѕy[ondα]y
    [​IMG]

    sustum

    hep içimde sakladım seni
    uzaktan sevmeydi seni,benimkisi...
    hani
    birgün
    belki içimde sana karşı kopan,
    fırtna büyüklüğündeki şiddetli sevmelerimi anlatırdım
    zaman geçmedi
    o birgün hiç ama hiç gelmedi
    anlatmak isteyip de anlatamadığım...ben sana gelemedim...
    dedim ya
    sustum
    yalnızdım anlatamadım
    ne sana ne başkasına bu sevgi beni bitiriyordu
    dinle
    artık sonuna geldim
    elimi kana buluyor önce içimdeki seni

    sonra kendimi sensizliğe mahkum ediyorum ...
    benim sevdam sevip de kavuşamayanlardandı...
    benim sevdam anlatılmaz yaşanırdı
    VE BENİM SEVDAM
    Benim Sevdam Yaşanmıyorsa Ölüme Mahkumdur....
     
  12. DepreSy(onda)

    DepreSy(onda) Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    25 Şubat 2010
    Mesajlar:
    109
    Beğenilen Mesajlar:
    1
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    dipтeyiм .&. ѕ[ondα]yıм .&. depreѕy[ondα]y
    [​IMG]



    Anladım, anlaşılabirliğin susmaktan geçtiğini…

    Ve sustum anlamların direnişinden bu yana…


    Anlamak ve anlaşılmak…


    ‘Seni çok iyi anlıyorum ’dur anladığımın ifadesi – ki,

    Anlaşılmak/anlamak zordur kimi zaman…


    Bir ucunu sen yakalarsın diğerini karşındaki(ler) …

    Önemli olan senin ne anlattığın iken ‘anlaşılan’ tutulur göz ucuyla...

    Bir o yana bir bu yana savrulur sözcükler…


    Sen bir cümle söylersin, cümle senin olmaktan çıkar…

    Ne başını, ne ortasını ne de sonunu tutabilirsin…


    ‘Söz gümüş ise sükut altındır’ derler…


    Dinlersin… Susarsın…

    Anlaşılmak önemsizdir suskunluğunun içinde !


    Anlıyorum herşeyi, anlaşılmanın unutulduğu yerde...

    Ve anlaşılmıyorum, sözcüklerimin içinde...


    Sadece...

    Sustum;

    İyiye

    Kötüye,

    Doğruya

    Yanlışa…


    Ben kendimi bildim, anlaşılmanın uzak olduğu cümlelerde…

    Ve kendimi çözdüm adım adım…


    Anladım, anlaşılabirliğin susmaktan geçtiğini…

    Ve sustum anlamların direnişinden bu yana…


    Sadece...

    Dinliyorum kendimi sonsuz bir sükunetle...
     
  13. DepreSy(onda)

    DepreSy(onda) Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    25 Şubat 2010
    Mesajlar:
    109
    Beğenilen Mesajlar:
    1
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    dipтeyiм .&. ѕ[ondα]yıм .&. depreѕy[ondα]y
    [​IMG]

    Susma!
    Hükmet sessizliğe. Susma işte ağlat sözlerinle evet ağlat. Ümit verme ama susma işte.
    Sessiz çığlıklar atma, haykırışların olsun, duyulsun, üzsün yüreğimi ama sesinden mahrum etme benliğimi.
    Susma işte!
    Sen de mi inanıyorsun aşkın sessiz bir dil olduğuna? Aşk sessiz bir değil işte.
    Susma lütfen!
    Gözyaşların konuşsun benimle. Hırçın bakışların gözlerime vursun, acıtsın yüreğimi ama susma.
    Bağır en uğultulu bir şekilde. Kulaklarımı sağır, kalbimi viran et. İstemiyorum diye haykır, hayallerimi kopar gökyüzünden ama susma.
    Sevgi dolu hallere girme, ilk tanıdığım gibi davran.
    İstersen aşkın rengine griyi de al, siyahla beyazı unut ama susma.
    Hadi tekrar paylaş sırlarını, sil baştan sevdiklerini anlat. Yeniden acılarını, hayallerini ve unuttuklarını anlat ve izi dahi kalmayanların içine beni de kat.
    Vedalar bile bir sessizliğe mahkûm değildir. Bir “hoşçakal” bile sensizliğin içinde, seni hep varmışsın gibi geri getirir.
     
  14. DepreSy(onda)

    DepreSy(onda) Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    25 Şubat 2010
    Mesajlar:
    109
    Beğenilen Mesajlar:
    1
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    dipтeyiм .&. ѕ[ondα]yıм .&. depreѕy[ondα]y
    [​IMG]

    Susma,

    Sen konuştukça cennet kokusu kaplar dünyayı… Kuşlarım kanat çırpar, yelken açar martılar denizler üstünde çığlık çığlığa… Sesinle baharlanır toprak, yeşillenir baharlandıkca umutlar… Uyanır karıncalar uykudan… Dizelenir yollara sıra sıra, öbek öbek yağar düşlerim. Yağmur gibi, sel gibi sesinle, ıslanırım… Islandıkça büyür içimdeki yaslı çocukluğum…

    Susma,

    Sen konuştukça dünya adalet çiçekleriyle beslenir… Kolu kırılmış sevdalar, bağrı yanık şarkılar, ayrılıktan dem vuramaz artık… Dirilir yaşama direncim… Her kıtasında sevinç, her cümlende huzur melodileri güzelleştirir geceyi… Gündüzden kaçamaz olurum, kucak açarım aydınlığına… Can bildiğim bütün canlar feda olur yolunda…

    Susma,

    Konuş, sen konuştukça şekillensin dünya, yeniden doğsun güneş… Yaz sıcağında serinletsin, zemheride ısıtsın yürekleri sesin… Yeniden kazansın savaşını sevgi, nefretten uzak yaşasın benliğim… Sesinde sevdadan yana ne varsa bilmediğim, görüyorum… Görüyorum yalansız nasıl haykırılırmış dünyaya… Çıkarsız nasıl sevdalar varmış görüyorum, kendini düşünmeden harcamak da varmış sevilen için, sesinde kaybolmak varmış… Sen konuştukça, duyuyorum…

    Susma,


    Sen sustukça bir hüzün oturur, çöreklenir bağrıma… Dünya sesinle güzel, nefes almak seninle kolay… Suskunluğun bir bıçak gibi kesiyor iyimser duyguları… Sen sustukça, kayboluşum başlıyor bilinmezlik dağlarında, ormanlar kesiyor önümü… Bir adım atıyorum salkım salkım meyvesiz bağlar, budak budak büyümüş yüksek ağaçlar kesiyor yolumu… Ulaşılmaz bir dağ oluyorsun, çıkamıyorum… Suskunluğun adım attırmıyor bana… Uçurum oluyor sessizliğin… Kabusum oluyor… Sen , susuyorsun…

    Susma,

    Sen sustukça, yürüyemez olur ayaklarım… Yere doğru eğilir başım… Bundandır nefes alamayışım… Sustukça sen, yakama yapışır kederler, yüzümden silemem gözlerini. Hıncımı rüzgardan alırım, yaşamayı şikayet bilirim sen sustukça, isyan olurum… Yaradandan sesini dilerim. Yağmur olsun yağsın isterim hiç aralıksız kalabalığıma… Sen, yalnızlık olursun konuşan mısralarımda… Sessizlik olursun çığlık çığlığa… Susarsın, ben sana kanamam… Kan gibi çöreklenirsin yüreğime, çorak dünyama yağarsın… Her gün bir parça çalarım kendimden, sen’den… Bu büyük boşluk senden kalır bana geriye… Yalnızlık olurum…

    Susma,

    Sen sustukça kayboluyorum
     
  15. DepreSy(onda)

    DepreSy(onda) Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    25 Şubat 2010
    Mesajlar:
    109
    Beğenilen Mesajlar:
    1
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    dipтeyiм .&. ѕ[ondα]yıм .&. depreѕy[ondα]y
    [​IMG]

    Ve kendime içimden seslendim: Niye kızıyorsun ki?
    Odadan dışarı çıktım ve derin bir nefes aldım. Gökyüzü fena halde kapalıydı. Üzerime alınmadım yoluma devam ettim..


    Sokakta gece vardı. Geceye düşen efkar ve efkardan doğan sözler vardı,yürdüm..Yâr vardı, yârdan kalanlarla yürüdüm.
    Adım adım..


    Her köşe başında hayatın, demi vardı. Demli ve hatırı kahve kadar olmasada, elimde ince belli bardakta çay vardı.
    Ve yürüdüm, adım adım..


    Aşklar vardı. Yârlar Leyla olduktan beri, kaldırımlarda Mecnun yürekler vardı..Adım adım. Adım Mecnun diyen yürekler vardı. Sigara dumanları kokan eller ve Yâre uzanmak isteyen el kokan kalemler vardı.
    Yazdım, adım adım..


    Daha da yazmak vardı. Kalem figan içinde, söz suskun.. Yârdan ayrı yaralar içinde gönlümle yürüdüm, yara düştüm.
    Adım adım..


    Ve kendime içimden seslendim: Niye kızıyorsun ki?
    Odadan dışarı çıktım ve derin bir nefes aldım. Gökyüzü fena halde kapalıydı. Üzerime alınmadım yoluma devam ettim..


    Susmak vardı. Sustum..
     

Sayfayı Paylaş