gebe
  1. *şiker*

    *şiker* Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    3 Aralık 2008
    Mesajlar:
    4.088
    Beğenilen Mesajlar:
    148
    Ödül Puanları:
    0

    anneye mektup...

    Konu, 'Hayatın İçinden & Hayata Dair Herşey' kısmında *şiker* tarafından paylaşıldı.

    Zaman geciyor, Hergün bir yaprak, Hergün bir damla daha hayattan,
    Büyüyorum anne.
    Hani içinde bir kıvılcım olurya,
    Hani herşey çok güzeldir,
    Benim kıvılcımım kor oldu,
    Ama bak herşey yolunda değil anne.
    Hani ufacık bir bebekken,
    Sadece acıkınca ağlarmışım,
    Başka zamanlarda sürekli gülermişim,
    Artık sadece acıkınca ağlamıyorum anne.
    Bak yıllar ne çabuk geçmiş,
    Sadece gülünmeyecegini öğrenmişim,
    Belkide öğretilmişim.
    Ben büyümüşüm be anne.
    Yanından ayrılmayan kızın,
    Bak artık uzaklarda,
    Üstelik yalnız,
    Hemde herkesin içinde anne.
    Öyle birde tuzağa düşmüşki,
    Of dese olmaz, yok dese hiç,
    Adını bile koyamamış,
    Yardım etsene anne.
    Anlayacağın eskiyi özledim anne,
    Yeniden çocuk olmayı,
    Sadece acıkınca ağlamayı,
    Ve hiç şimdiyi yaşamamayı.
    Zaman geriye gitmez değilmi?
    Ya da ben yeniden çocuk olamazmıyım?
    Söylesene onu unuttum diyebilirmiyim?
    Yani herşey söylemek kadar kolay olabilirmi anne?
    Dur söyleme,
    Ben yine hayal kuruyorum değilmi?
    Sadece kendimi kandırıyorum değilmi?
    Peki kalbimi kim kandıracak anne?
    Eskiden günlerin, hatta dakikaların hesabını tutardım,
    Şimdi günlerden Cuma belkide salı,
    Günlerin ne önemi kaldıki,
    Takvimlere bile küs oldum anne.
    Yinede ayaktayım, direniyorum.
    Belkide bir ışık arıyorum,
    Bulunca herşeyden kurtulabileceğim,
    Ne güçlü büyütmüşsün beni anne!
    Sen yinede beni merak etme,
    Herşeyle savaşmayı,
    Güzel günlerinde olacagını,
    Ben senden öğrendim anne.
    Yinede buralar güzel, soğukları saymazsan.
    İnsanlar mutlu, beni saymazsan.
    Gündüzler ve gecelerde iyi, yalnızlıgımı saymazsan.
    Beni soracak olursan anne,
    Bende iyiyim, içimdeki yangını saymazsan.




     
anneye mektup... konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. anneme mektup!

    anneme mektup!

    Senden bir şey isteyebilir miyim anne? Biliyorum.Çoksey istiyorum.Belki de çok mızmızım. Ama ben artık sikildim anne...Artık uykum geldi.Oynamak istemiyorum bu oyunu daha fazla. Korkuyorum artık anne...Bu koca koca binalar beni korkutuyor. Her sabah kahvaltımı yaparken izlediğim savaş haberleri beni korkutuyor. Arabalardan korkuyorum anne...Kamyonlardan,otobüslerden.... Korna...
  2. Anneme Mektup

    Anneme Mektup

    Anneciğim. hep sana seni ne kadar sevdiğimi, küçücük yüreğindeki kocaman yerini anlatmak istedim. Ama başaramadım. Çünkü hiç anlamaca-çalışmadın. Bir gün sana bahçeden çiçek topladım. Bardağa koydum sana getiriyordum ki. bardak birdenbire elimden düştü, kırıldı. Çiçekle sana sevgimi anlatacaktım. Kırılan bardak için o kadar çok bağırdın ki bir daha kimseye çiçek vermemeye yemin ettim. Anne,...
  3. Annelere Mektup

    Annelere Mektup

    annelere mektup Çocuğunuz 1991 doğumlu ve ilköğretimin sekizinci sınıfında ise, bu öğretim yılında yaşayacaklarınız bugüne kadar yaşadıklarınızdan daha farklı olacaktır. Çünkü karşınızda, hem kendi kişiliğini, kimliğini bulmaya ve çevresine kanıtlamaya çalışan, hem yaşadığı fiziksel değişimlerle baş edebilme mücadelesi veren bir genç var. Üstelik geleceğinin tek bir sınavla belirleneceğine...
  4. anneye mektup

    anneye mektup

    annelere mektup örnekleri anneye mektup örnekleri çocuktan anneye yazılan anneme Zaman geciyor, Hergün bir yaprak, Hergün bir damla daha hayattan, Büyüyorum anne. Hani içinde bir kıvılcım olurya, Hani herşey çok güzeldir, Benim kıvılcımım kor oldu, Ama bak herşey yolunda değil anne. Hani ufacık bir bebekken, Sadece acıkınca ağlarmışım, Başka zamanlarda sürekli gülermişim,...
  5. Anneme mektup

    Anneme mektup

    Sevgili anneciğim, Ne garip; yeni yeni farkediyorum ki, çocuklari anne olunca çocuklaşiyor anneler... Ve insan, zamanin nasil insafsiz bir öğütücü olduğunu bu rol değişiminde anliyor. Eminim karnindaki ilk tekmemden, hatta doktorlarin "Bundan sonra ağir kaldirmak yok" müjdesinden beridir iki kişilik yaşiyorsun yaşami... Doğum odasinda bir küçük el saçlarina tutununca değişti herşey...

Sayfayı Paylaş