gebe
  1. FiRaRi_MeLeK

    FiRaRi_MeLeK Daimi Üye Üye

    Kayıt:
    8 Eylül 2009
    Mesajlar:
    1.507
    Beğenilen Mesajlar:
    201
    Ödül Puanları:
    63
    Şehir:
    insanların CENNET benim CEHENNEM dediğim yerde...

    aşkına üşüyorum

    Konu, 'Duygu Yüklü Yazılar' kısmında FiRaRi_MeLeK tarafından paylaşıldı.

    Sıradışı bir yaşamdı seni sevmekle başlayan Gözleri acıyandık bakarken uzaklara Bir varmış bir yokmuşla başlayan bir masalın
    kahramanlarıydık
    Belki asırlar sonra Leyla ile Mecnun’un
    yitik ruhlarıydı vücutlarımızda can bulan
    Duymadığımda seslenmediğinde kulaklarımdaki
    çığlıktı ölüm

    Ve biz sonunda sobeledik ölümü en tatlı haliyle

    Çengelli iğnenin ucuna asanlardık yüreklerimizi
    Ve kan damlarken sevdayı yudum yudum içenlerdik
    Boşverenlerdik herşeye, sevdanın yeni şekline
    bürünenlerdik

    Yasaktın bana, yasaktım sana
    Sona ermiş görünen ama asla son olduğu bilinemeyen
    bir olguydu yaşayamadıklarımız
    Sen vardın ben ise yokluktum
    Adımız aşktı bizim, adımız hüzündü
    Kimsenin anlayamayacağı, bir paranteze sıkışmış
    kalan
    noktalama işaretlerinin artık hükümsüz olduğu bir
    sevdaydı adımız


    Şizofrenliğimin aykırılığı kadar aykırıydı sevdamız

    Oynadığımız körebe oyununda ebe olanlardık,


    bir türlü sobeleyemediğimiz geleceğimizle


    Bakışlarla konuşanlardık, ukala ses dalgalarının


    inadına


    Yüreklerimizle görenlerdik, gören gözlerin aksine


    Ve biz kelimelerle sevişenlerdik tensel yakınlığı göz

    ardı ederek

    Ne çok sevdin beni
    ne çok sevdim seni

    ne olduğunu anlamadan açılan sevda parantezimiz,

    yine ne olduğunu anlamadan kapandı


    Üç noktalarla devam etmek istedikçe,
    inadına tek nokta oluyor artık cümlelerimizin sonları
    Devrik hayatlarımız gibiydi cümlelerimiz de
    düz bir hayattı oysa istediğimiz


    Belki de devrikliğiydi cümlelerimizin, hayatımızı
    anlamsızlaştıran

    Gittiğinde, kal diyemeyendim, iki damla gözyaşını
    saklayandım senin için gecelere
    Gittiğimde kal diyemeyendin yaptığın en zor seçimle
    Aşkına üşüyorum sessizce şizofrence
    'Seni sevmek sevgili, seni özgür bırakmaya razı
    olmaktı'

     
aşkına üşüyorum konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. üşüyorum

    üşüyorum

    Sen uçurumsun tutunamam Tutsak düşer çığlıklarım Gözlerinin akşamında Oturur sana ağlarım Üşüyorum ödünç ver ellerini Üşüyorum üstüme ser yüreğini Sağ yanım dertli Sol yanım dertli Savur gönlüme yangının küllerini Söz: Hakkı Yalçın Müzik: Gökhan Özen
  2. (D)üşüyorum…!!!

    (D)üşüyorum…!!!

    Bu gece Yüreğime aralıksız batan sözlerinin acısıyla , öfkenin kuşatmasında yazıyorum ,sahipsiz kırılganlıklarımı… Beni Dinle/me… Ne öncesini,ne de söyleyeceklerimi ,bu defa dinle/me… Sana doğru attığım her adımda, üstüme yıkılan duvarın altında kalmaktan, (ç)atışma içinde geçen dakikaların, gece boyu sinirini taşımaktan ,yoruldu ruhum… Oysa bu değildi ,içimde başlattığım seni kazanma...
  3. Üşüyorum...

    Üşüyorum...

    Bir Coşku Var İçimde Bu Gün Kıpır Kıpır Uzak Çok Uzak Bir Yerleri Özlüyorum Gözlerim Parke Parke Taş Duvarlarda Açılıyor Hayal Pencerelerim Hafif Bir Rüzgar Gibi Süzülüyorum Hafif Bir Rüzgar Gibi Süzülüyorum Kekik Kokulu Koyaklardan Aşarak Güvercinler Ülkesinde Dolaşıyor Bir Çeşme Başı Arıyorum Yarpuzlar Arasında Kendimi Bırakıp Mis Gibi Nane Kokuları Arasında Ruhumu Dinlemek İstiyorum Zikre...
  4. ÜşÜYoRuM

    ÜşÜYoRuM

    DÜŞLERİME KAR YAĞIYOR ÜŞÜYORUM... Gece yıldız gibi kayıyor avuçlarımdan düşlerime kar yağıyor, üşüyorum. şimdi ay ışığını biriktiriyorum gözlerimde, senin gözlerine sunabilmek için bir gün. yüreğim buruk, içim ezik, gözlerim dolu, gözlerim ıslak, hasretin öyle bir vurduki; vakit yok oturacak. Bir kıyıya atmalı şimdi kendimi bir arzu bir fırtını bir kaos yaşamalı. Gece...

Sayfayı Paylaş