gebe
  1. sad

    sad Forum Okuru

    Bazen

    Konu, 'Duygu Yüklü Yazılar' kısmında sad tarafından paylaşıldı.

    Bazen, Bütün bildiklerimin yalan olduğunu düşünüp, Gerçekleri aynaların diğer taraflarında arıyorum. Gerçek anlamda, Kendimi bir kenara koyduktan sonra, İnandığım ve tanıdığım insanların birer şizofren olma ihtimalleri geliyor aklıma... Aklımdaki aykırı fikirler, beynimi kemiriyor. Çok fazla kan... ...ve her satırın altını çiziyorum artık... Yetmiyor... Bazen, Bütün duygularımın yalan olduğunu düşünüp, Gerçekleri aynaların diğer taraflarında arıyorum. Söylenilmemesi gerekenleri söylediğim zamanlar, Hayatımın kendisinden oluşuyor, içinde kayboluyorum. Sonra herkesin aslında "tek" olduğu aklıma geliyor. Herkes aynı ama farklı... Saçmalıklar beynimi dolduruyor. Sonra da, Hep aynı şeyleri işitmek, Hep aynı şeyleri görmek, Aynı şeylere dokunmak, Yara kapanana kadar aynı şeyleri yazmak... Bunlar ne kadar doğru olur bilemiyorum. Artık her şeyin altını çiziyorum. Çiziyorum... Sonra birden, Çizginin yeri değişiyor. "Gülmüyorum." diyorum... ...zaten anlaşılır ne demek istediğim... Üzerine yazmıyorum. Hatta çoğu zaman kesip atıyorum. Farklı birçok şeyi çağrıştırsa da, umursamıyorum. Bir çok şeyi Hatırlatsa da Eskiyi... "Yaşam" oyununda küçük açıklar bulduğum sürece seviniyorum ama bu açıklar ruhumda büyük yaralar açıyor. Bağırıyorum, Kendim bile duymuyorum sonra gereksiz şikayetlere giriyorum. Gözlerim yanıyor. ...çünkü aslında gördüklerimin istenmeyen olaylar üzerine geliştiği gerçeği beni korkutuyor. Gecenin bir yarısı, Aklıma hiç gelmemesi gereken fikirler doluşuyor, onları kovamıyorum. Böyle durumlarda beynim en büyük düşmanım haline geliyor, ondan kaçamıyorum. Söküp atamıyorum gözümün önündekileri, sürekli arkama bakıyorum. Gülemiyorum doyasıya, canımı acıtıyor, "Buradayım..." diye dürtüyor sürekli, yapamıyorum. Kahkahalar karanlık odamı aydınlatıyor, ...ve ben kendimi aynaların arkasında arıyorum... Gözlerim kapanıyor. Ellerim bağlı ve ben kollarımı kaldıramıyorum. Hiçbir şeyin eskisi gibi olamayacağını hatırladıkça burnum kanıyor, zaman kavramını sorguluyorum. Hepimizin hayatı yalan olabilir... O zaman, hiçbirimiz var olamayız. İşte ben de bundan korkuyorum.
     
Bazen konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. bazen ben

    bazen ben

    Bazen gömülürüm bulutlara Bazen sadece biri vardır aklımda.. bazen buruk acılar gömülür kalbimin en derin köşesinde.. Belkide bir gün yaşayıp ölüp ertesi gün tekrar doğuyorum!.. Bazen takılır gözlerim tek bir noktaya saatlerce bakarım!.. Ve en son ayrılıkların başladığı gamın kederin arttığı bir ben doğar!..
  2. Nev - Bazen

    Nev - Bazen

    Hatırlıyor musun kim olduğunu Hala hissedebiliyor musun Ne zamandır farkında mısın yokluğunun Arasan bulur musun kaybolduğun yerleri Gündüzün geçtiğini farketmedin bile Anılar sinemasından bir bilet almışsın bu gece Ömrün küsmek ve pişmanlıkla geçip gidiyor Bak hala aynı soruyu soruyorsun kendine Bazen kendi gölgene basar sendelersin ıssız sokaklarda Bir karayel eser üşütür yalnızlığını...
  3. bazen...

    bazen...

    bazen

Sayfayı Paylaş