gebe
  1. Angel_tears

    Angel_tears Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    25 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    1.794
    Beğenilen Mesajlar:
    11
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    İstanbul

    Benden başkası tutsun sensizliğin nöbetini..

    Konu, 'Duygu Yüklü Yazılar' kısmında Angel_tears tarafından paylaşıldı.

    Ayrılığın yükü ağır geliyor ... Benden başkası tutsun sensizliğin nöbetini.. Kavuşmalar geç olsa da birgün mutlaka yaşanmalı bana geldiğin günün mutluluğu...Uzun soluklu ağlayışlar bizim için boşa kayıp.. sensiz bir dakikamın daha geçmesini istemiyorum.. yokluğunda yaşanmış vakitleri kır , gel sevdiğim… zaman ikimize de oyun oynuyor. Ben hiçliğin kollarında kurban olmadan gel..imdadıma yetiş batıp,bitmeden...
    Yoruldum unut diyenlerin kahrını çekmekten.. Git , kayan yıldızın yakasına yapış , beni sevmek için kendine adaklar ada ,dualar et , yalvar kendine... gel ne olur kurtar beni bu uçurumun korkunç gölgesinden..
    Kimse şimdiye kadar bana ne istersin diye sormadı.. şimdi son duam ne diye soruluyor… ne fayda…
    Seni istesem benimle mi uğurlayacaklar darağacından sonra devam edeceğim o meçhul yola…
    Ben istemem sevdiğim gelme benimle yürüyebilirim o yolda tek başıma..
    Tek dileğim var beni yaşarken anla
    Senin yalnızlığın sadece sana …
    Benim sevdam ikimize de yeter sevdiğim
    Anlaman için söylemeye gerek yok
    kurduğum her cümlede güzeldir senin adın..
    Ve bilmesin ki o güzel ismin ancak benim sevdama yakışır…
    sensizlik bile sadece benim olmalı ben yokluğunun emanetçisiyim..
    Gelmezsen sevdalın aşkıyla yanıp tutuşur..
    Gel benim en sevdiğim …
    gel ben sensiz solgun fotoğraflarda kimsesizliğin sancısıyla sahte gülüşlerin sessiz ağlayışıyım
    ben sensiz virane bir evin penceresinde her gündönümünde bekleyenim...
    ne olur
    Gel..
    Gel ...
    GeL ....


     
Benden başkası tutsun sensizliğin nöbetini.. konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. Benden başkası yasak..Senden başkası ölümdür bana..

    Benden başkası yasak..Senden başkası ölümdür bana..

    sensiz hayat haram bana biliyorum. sen olmadan geçen tek bir dakika bir ömür bana biliyorum. sensiz yaşanacak koca ömür bana tek gecedir biliyorum. biliyorum ya sesimi çıkaramıyorum.. tam konuşacakken tam haykıracakken olmuyor işte birşey engel oluyor ve yapamıyorum.. gecenin bir yarısı oturduğumda pencere kenarında rüzgarın tenime değişi, yüzümde garip bir gülümseme yaratışı seni...
  2. Nöbetler

    Nöbetler

    Epileptik bozuklukların görüntüsel davranış aaaahürlerini tanımlamak için kullanılan birçok terimden biridir. Aslında karakteristik olarak bir epilepsi nöbeti görünümüne tekabül eden davranış sendromudur. Bu durumda da, ayırıcı teşhis için bir temel oluşturan şikâyeti yansıtır. Ayırıcı teşhiste aşağıda kaydedilen durumlar ele alınır: Serebral olaylar Kökeni bilinmeyen epilepsi (bkz.);...
  3. Sensizlik Çıldırtacak Beni

    Sensizlik Çıldırtacak Beni

    Sensizlik çıldırtacak beni, diye düşünürdüm eskiden, yanılmamışım. Sensizliğe dalınca her şey birer birer ortaya çıkmaya başladı. Ruhum sıkılmaya başladı. İçim daralmaya, düşüncelerimse zayıflamaya... Anladım ki sevgiden başka bir şey değil yaşadıklarım. Aşk ateşi yanıyordu sinemde ve korları yüreğimin dört bir yanını kaplamıştı Ne yazık ki dumanı yoktu bu ateşin, benzemiyordu diğer ateşlere....
  4. Tut elimden...! Beni çocukluğuma götür baba...!

    Tut elimden...! Beni çocukluğuma götür baba...!

    Tut elimden...! Beni çocukluğuma götür baba...! Baba tut elimden Beni çocukluğuma götür hadi...! O küçük kıza götür beni baba! Götür bir daha gelmeyeyim! Tut ellerimden baba tut... Uçurumun kenarındayım... İtildim... Düştüm düşeceğim! Baba yüreğim alazlarda Yandı... Yanıyor! Sevda çöl dedin... Dikkat et dedin... Bir an için unuttum baba, sevdim! Şimdi çöl ortasında...
  5. tut beni ey oruc

    tut beni ey oruc

    Tut Bizi Ey Oruç ! Hayatın dağdağasında kaçımız dağılmaktan korunabiliyoruz ki? Aklımız dağılıyor. Düşüncemiz dağılıyor. Duygularımız dağılıyor. En beteri hayatımız dağılıyor. İç bütünlüğümüzü kaybediyoruz. Yani, kendimizi kaybediyoruz. Kendimizi kaybedince, insanı da, hayatı da, eşyayı da kendi bütünlüğü içinde göremiyor, okuyamıyor, algılayamıyor ve anlayamıyoruz. Parçanın parça...

Sayfayı Paylaş