gebe
  1. Misafir

    Misafir Forum Okuru

    Bir çığlıktı yalnızlığım

    Konu, 'Aşk Hikayeleri' kısmında Misafir tarafından paylaşıldı.

    [​IMG]Konuşmak gerekir bazen,susmak artık çare değilse… Anlatmaya başlamalı bi yerden,en başta kendinden,
    Başlıyorum öyleyse dur ve dinle;

    Ardından değişti hayatım,bütün değişime mahkum hayatlar gibi,geceler değişti kara kuru oldu biraz daha çok acı verir oldu…mevsimim yıllardır sonbahar rengi soluk,yüreğim yorgun ayazda kalmış bi-çare donuk.

    Aynı şarkılar farklı anlamlar kazandı,oysa şarkılar bu kadar içimi acıtmazdı,güneşi seven ben,ay ışığında aydınlatmaya çalıştım dünyamı ve yıldızlar başka türlü parladı gökyüzünde…yalnızlığımı anlatmak istercesine..

    Ağır ağır çektim perdeleri
    Çekmeceye gizledim çocuksu sevinçleri
    Büyüdüm sanki harcadım yılları
    Umduğumdan olgun yaşadım ayrılığı
    Beyaz örtüler örttüm eşyaların üstüne
    Kapadım kapıları topladım anıları
    Döktüm denizlere

    Ve sen hala varsın,gidip gelirsin içim de bir yerde ama hep aynı yerde…
    Payını almış olmalısın değişimden,

    İlgili sen olmak üzere bir sözleşme hazırladım içimde,
    Sen aklıma gelecektin sadece,yüreğime uğramayacaktın,
    Düşünecektim ama dokunamayacaktım,
    Üzülecektim belki ama ağlamayacaktım…
    Öyle yaptım ve altına imzamı attım…

    Ve sen tüm kuralları ihlal ettin,infaz ettin yüreğimi,sana gel dedim gelmedin…rahat bırak gecelerimi uykularımı böyle kabus olma,hala içimdesin gitmiyorsun,bit…bit lütfen…

    Yar! Terk-i Diyar
    yollarında şimdi kalbim
    Tuzla buz oldum,incindim örselendim
    Elimde tek kalan darmadağın ümitlerim
    Başardın en sonunda Oldu bak istediğin
    Yaralı Hayallerim

    Hep aynı olmak zorunda mı ayrılıklar,yalnızlığımın sesini kimse dinlemedi…
    Ben yalnızlığımı haykırdım ama kimse duymak istemedi


     
Bir çığlıktı yalnızlığım konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. Bir yalnızlık bir özlem

    Bir yalnızlık bir özlem

    İnsanım ben! Kimi zaman hüzünlenir,duvar gibi... Çiçeğindeki yalnızlığımı haykırırım etrafa... Geceler boyu ağlarım! Belki de kimi zaman senden uzak oluşumdan kahrolurum. Adını haykırırım etrafa.. Bazen de dolaştığımız o uzun yollar da doaşır geçmişi anarım... Yalnızlığımı hiç kimseye anlatamam! Bir gün SENSİZLİKTEN bıkıp Karşına çıkıverir boynuna sarılırım, Ve doyasıya ağlarım...
  2. Yalnızlığımızın Çığlığı...

    Yalnızlığımızın Çığlığı...

    İkili Bir Yalnızlığın Anlaşılmaz Çığlığı… Beraberken yalnızlığı yaşamak bu olsa gerek...Sevmenin en acısını yaşattın bana...Mutluluğuma gölge düşürdün...Sessizliğinle kanattın yaraım...Şimdi artık bende susuyorum... Evet ama bu konuşacak bir şey olmadığından değil.. Konuşmaya çalıştığımız şeylerin bizi alıştığımız yalnızlığımızdan uzaklaştırması aslında korktuğumuz… İkimizde cesaret...

Sayfayı Paylaş