gebe
  1. sevde 7

    sevde 7 Daimi Üye Üye

    Kayıt:
    2 Nisan 2011
    Mesajlar:
    1.014
    Beğenilen Mesajlar:
    1.092
    Ödül Puanları:
    113
    Şehir:
    yuvamın huzurlu olduğu heryerde

    Bir Gün Susmayı Öğrendim

    Konu, 'Duygu Yüklü Yazılar' kısmında sevde 7 tarafından paylaşıldı.

    duygu yüklü yazılar, duygulu hikayeler, duygulu sözler, çocuk yazıları, anne baba ilişkileri aradığınız herşey burda meleklerim. [​IMG]


    duygular ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi işte anne babalar için bir yazı.


    Bir Gün Susmayı Öğrendim

    Bir gün susmayı öğrendim. Öyle bir sustum ki belki sonsuza kadar susacaktım. Çünkü susmak benim küçücük dünyamda babamla kurduğum iletişim tarzıydı.
    Babam akşamları eve yorgun dönerdi. Ben bütün gün evde sıkılır, onun gelişini iple çekerdim. Daha o kapıdan girer girmez boynuna atılır onunla oynamak isterdim. Babam sarılır, öper sonra da, hadi odana git, derdi. Yemek hazırlanınca annem çağırır bu defa masada bir araya gelirdik babamla. Onlar annemle konuşurken ben araya girer, sesimi duyuramayınca da bağırırdım. Babam sinirlenir, 'Bütün gün insanlara kafa patlatmaktan bunaldım, birde sen kafamı ütüleme!' derdi. Annem de 'Bütün gün zaten seninle uğraştım, bir çift laf da mı konuşturtmayacaksın babanla?' diye çıkışır, beni odama gönderirdi.
    Çaresiz bir şekilde boynumu büker odama yani hapishaneme doğru yol alırdım. Babam arkamdan, 'Bizim bir odamız bile yoktu, her şeye sahip, hâlâ ne istiyor anlamadım.' diye bağırmaya devam ederdi. 'Keşke benim de bir odam olmasaydı, keşke bizim de evimiz bir odalı olsaydı da hep birlikte otursaydık' derdim içimden; ama yüksek sesle söylemeye cesaret edemezdim.
    Yemekten sonra babam kanepeye uzanır, eline kumandayı alır, televizyon seyrederdi. Beni yanına çağırır biraz severdi. Onun izleyeceği önemli bir şey varsa beni adeta yerimden bile kıpırdatmazdı. Azıcık hareket edip koşup oynamaya çalışsam oda hapsim yeniden başlardı.
    Bir gün anladım ki susunca babamla daha iyi anlaşıyoruz. Bu defa susarak yapabileceğim oyunlar geliştirmeye başladım. Önce resim yaparak başladım işe.
    Babam çizdiğim resimleri çok beğeniyor; 'Bak, böyle uslu uslu oyna işte.' diyordu. Babam bazen göz ucuyla bakıyor, resimle ilgili bir şey sorsam afallıyordu. Ama bana kızarak beni
    artık odama göndermiyordu. 'Son günlerde ne de akıllandı benim oğlum.' diye
    komşulara anlatıyordu annem halimi.
    Resimlerim arttıkça ortalık dağılmaya başladı. Annem 'Odanı topla!'diye odama kapattığında işe nereden başlayacağımı bilemiyordum.
    Ben bunlarla uğraşırken zaman geçiyor; ama odamı toparlamayı beceremiyordum. Annem odama gelip 'Bak sana resim yapmayı yasaklayacağım.' dedi bir gün.
    Susuyor olmamı usluluk olarak değerlendiren ailem resim yapmayı da elimden alırsa ben ne yapacaktım?
    Bu düşüncelerle bir aile tablosu yaptım. Babam eve gelince uygun zamanı kolladım. Her zamanki gibi yemekler yendi, odaya geçildi. Babam oturur oturmaz çizdiğim resmi getirdim.

    Babam baktı. Hım, dedi 'Çok güzel olmuş. Bu adam benim herhalde.' dedi. Ben 'Hayır o adam değil, bu çocuk sensin.'dedim. O 'Hayır, bu adam benim, bu çocuk sensin, bu küçük kız da arkadaşın.'dedi. Ben yine 'Hayır, o büyük adam benim, bu küçük adam sensin, bu küçük kız da annem.' Dedim Babam benimle uğraşmaktan vazgeçip: 'Peki neden bizi küçük çizdin?' dedi. Heyecanla başladım anlatmaya…. Ben büyüyüp adam olacağım. İş bulup çalışacağım. Siz yaşlanıp küçüleceksiniz. Beliniz bükülecek, komşumuz Ahmet amca ile Ayşe teyze gibi küçücük kalacaksınız. Ben işten geldiğimde yorgun olacağım. Siz benimle konuşmaya çalıştığınızda işyerinde kafam şişmiş olacağından sizi duymayacağım bile. Siz benimle bir şeyler paylaşmak istediğinizde 'Hadi
    odanıza çekilin de kafa dinleyeyim.' diyeceğim. Ve bir de bağıracağım 'Her şeylerini alıyorum. Sıcacık odaları da var, daha ne istiyorlar' diye… Annemle babamın gözleri fal taşı gibi açılmıştı. Duyduklarına inanamıyorlardı…
    Bana sarılıp beni öyle içten bir okşayışları vardı ki sonsuza kadar konuşsam hiç bıkmadan dinleyecekler gibiydi.


     
  2. jupiter

    jupiter Forum Okuru

    woww...süperdi canim gercekten cok ama cok etkileyici bir yazi..emegine saglik..umarim okuyan herkes bir parca kapar icinden...tskler..
     
  3. cadi kizz

    cadi kizz Hamiş Melek

    Kayıt:
    5 Ağustos 2011
    Mesajlar:
    24
    Beğenilen Mesajlar:
    36
    Ödül Puanları:
    0
    Evet gercekten yaziilar cok guzel
     
  4. melike gunduzalp

    melike gunduzalp Aktif Üye Üye

    Kayıt:
    17 Ağustos 2011
    Mesajlar:
    107
    Beğenilen Mesajlar:
    33
    Ödül Puanları:
    28
    Şehir:
    izmit
    cok guzel ve etkileyici sozler emegine yureyine salik tatlim:cry:
     
Bir Gün Susmayı Öğrendim konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. Uzun bir sessizliktir susmalarımız

    Uzun bir sessizliktir susmalarımız

    Merhabalar degerli misafirimiz, sitemizde toplu bir temizlik yapmak zorunda kaldik. Su anda gormek istediginiz konuyu maalesef sizlere sunamiyoruz. ilgili sayfamizin google siralamalarindan dusmesi icin gerekli algoritmik degerleri sitemize verdik. Verdigimiz rahatsizlik icin sizlerden ozur dileriz. Dilerseniz yukaridan sitemizin logosuna tiklayarak anasayfamiza gidebilir, Ya da ust sag...
  2. Bir Gün !!!

    Bir Gün !!!

    BİRGÜN !! Birgün çıkarsam karşına.. Elleri buruşmuş, yanakları çökmüş.. Elimden tutan, adına torun denen delikanlıyla.. Ve gözlerim buğulanıp, kirpiklerime kayarsa damlacıklar... Sen bana aldırma. Ama nolur bakma gözlerimin içine eskisi gibi.. Dayanamam sonra. Belkide yine sarılırım boynuna. Artık yapamam sıpa şakalarımdan sana.. korkma, Eşşek şakalarım var artık; büyümüşüm ya !! ....Ne...

Sayfayı Paylaş