gebe
  1. ßeLeN

    ßeLeN Daimi Üye Üye

    Kayıt:
    14 Haziran 2009
    Mesajlar:
    5.973
    Beğenilen Mesajlar:
    1.316
    Ödül Puanları:
    113

    Bizmi hakkettik...

    Konu, 'İtirazım Var Asabiyim Ben' kısmında ßeLeN tarafından paylaşıldı.

    Biz mi istedik yoksa hak mı ettik? Benim çocukluğumda annelerimiz çalışmazdı. Okuldan eve geldiğimde boynumdaki anahtarla kapıyı hiç açmadım.
    Hatta babamın bile anahtarı yoktu. Annem evimizin bir parçası gibiydi hep evdeydi.
    Her yere birlikte giderdik zaten öyle çok da gidilecek bir yer yoktu ki… En büyük eğlencemiz sokaklarda oynamaktı.
    “Sokakta oynamak” diye bir kavram vardı yani.
    Cafelerde alış-veriş merkezlerinde buluşmazdık.
    Okula arkadaşlarımızla gider birlikte çıkar oynaya-zıplaya yürüyerek gelirdik eve…
    Servis falan yoktu.
    Ayakkabılarımız eskirdi.
    Hatta öyle olurdu ki; çantalarımızı kaldırımlara koyar oyuna bile dalardık…
    Annelerimiz bu durumu bildiklerinden kardeşlerimizle bizlere ekmek arası bir şeyler hazırlar gönderirdi.
    Mahallemizdeki teyzeler annemiz gibiydi. Susayınca girer evlerine su içerdik.
    Ya da pencereden bir sürahi bir bardak uzatılır hepimiz aynı bardaktan kana kana içerdik…
    Kısacacı içimizden evine gidip gelen elinde mutlaka yiyecekle dönerdi.
    Anneleri o arada çocuğuna verdiği şeyden bizlere de gönderirdi.
    Bu bazen bir kurabiye bazen bir meyve olurdu…

    Cebimizde harçlığımız olduğunda düşmesin diye çıkarır çantamızın üstüne koyar oyun bitince geri alırdık.
    Çok garip ama kimse almazdı…

    Sokaklarımız evimiz kadar güvenli idi.
    Düşünce kaldırılır kavga edince barıştırılırdık.
    Polisler gelmezdi kavgalarımıza zabıtlar tutulmazdı…
    Sonra kavgalarımız da öyle usturayla falçatayla olmazdı
    onlar nedir bilmezdik bile asla kanla falan da bitmezdi;
    en fazla birbirimizin saçından çeker hayvan adları sayar tekme atar yine oyuna dalardık…
    Birbirimizin suyundan içer elmasından dişlerdik.
    Misket oynamaktan parmaklarımız kanar yine de mikrop kapmazdık.
    Azar işitip acillere taşınmazdık…
    Düşerdik kafamızı çarpardık ekmek çiğner basarlardı alnımıza oyuna devam ederdik.
    Röntgenlere ultrasonlara girmezdik…

    Ben bizim çocukluğumuzu çok özledim.
    Sokaklarımız ruhsuzlaştı sanki…

    Komşumu tanımıyorum ama evinin camında temizliğe gelen kadını haftada bir görür kolay gelsin der konuşurum.
    Onun dışında orada kim oturur hiç bilmem…

    Evimizi kendimiz temizlerdik hepimizin elinde bezler güle oynaya bitirirdik işleri…

    Evlerimiz var içinde yaşayan yok.
    Parklarımız var içinde oynayan çocuk yok.
    Ama her yıl sökülüp yenilenen kaldırımlar lüks binalar ışıl ışıl vitrinler ve buralara girip çıkan yapay insanlar…

    Ruh yok buz gibi; bu biz değiliz…

    Tahta iskemlelerimiz de oturan yaşlılarımız; onlara dede nene diye hatırını soran çocuklarımız yok oldu.

    Ben kapılarında ”vale”lerin ”badigard” ların beklediği yerlerden hep korkmuş çekinmişimdir.
    Kapısını çarparak örtüyor diye çocuğuna kızıp taksidini bitiremediği arabanın anahtarını hiç tanımadığı birine vermek ters gelir bana.
    Benim değildir bu kültür.
    Ne ruhuma ne kültürüme ne de cüzdanıma hitap eder.
    Nedir bunlar?

    Reklamlarla desteklenen beyni ve ruhu ele geçirilmiş insanlar olduk.
    Birbirimize yabancı yalnızlıklarımızla yaşar olduk.
    İyi de neden böyle olduk?
    Biz mi istemiştik? Yoksa hak mı ettik?

    Ya sizce?


    ALINTIDIR : yazanın eline yüregine saglık .

     
    Son düzenleme yönetici tarafından yapıldı: 5 Kasım 2015
  2. sudembeyaz

    sudembeyaz Daimi Üye Üye

    Kayıt:
    6 Ağustos 2010
    Mesajlar:
    3.596
    Beğenilen Mesajlar:
    118
    Ödül Puanları:
    63
    canımmm elifimm ha çook güzel bi konuya değindinn içimm acıdı gerçekten harikaydı ellerine sağlıkk bence haketmiyoruzz
     
  3. '' мάﮒάŁ ''

    '' мάﮒάŁ '' Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    27 Ekim 2010
    Mesajlar:
    498
    Beğenilen Mesajlar:
    4
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    hüzünler şehri
    Biz sadece yapılanların kurbanı olduk gibi geliyor. Modern çağ dediler hep ama insanlığı bitirdiler. Çocukluğumda kürt türk ayrımı bile yoktu o zamanlar komşularımız hep beraber iş yapardık çok güzeldi o günler. Ayakkabı derdine düşülmezdi. Şimdi bakıyorum marka takıntısı. Küçük çocuklarda kelebek denilen çakılar. Aslında bir çok şey kazandık deniliyor ama hiç farkında değiliz aslında biz bir çok şeyi kaybettik.

    Bir kızın namusuna göz dikiliyor. Evlerden hırsızlar çıkmıyor. En zengin kim derdine düşülüyor.

    Bizler galiba hızla insanlığımızıda kaybediyoruz.

    Çok güzeldi çok beğendim ve sonuna kadar okumak için sabırsızlandım paylaşım için teşekkürler Belenim yazanında diline yüreğine sağlık
     
  4. ßeLeN

    ßeLeN Daimi Üye Üye

    Kayıt:
    14 Haziran 2009
    Mesajlar:
    5.973
    Beğenilen Mesajlar:
    1.316
    Ödül Puanları:
    113
    tşk ederim kızlar beğenmenize nereye gidecek bakalım daha bu günlerimizi bile arıcaz ...
     
  5. Cennet-ul Meva

    Cennet-ul Meva Daimi Üye Üye

    Kayıt:
    12 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    1.230
    Beğenilen Mesajlar:
    159
    Ödül Puanları:
    63
    Şehir:
    ❀⊱╮ ѦчЄπ


    Cok doru söylüyorsun katiliyorum..
    Payasim cok güzeldi, cok beyenmdim. Kalemin daim olsun.

     
  6. ßeLeN

    ßeLeN Daimi Üye Üye

    Kayıt:
    14 Haziran 2009
    Mesajlar:
    5.973
    Beğenilen Mesajlar:
    1.316
    Ödül Puanları:
    113

    Tşk ederim canım....
     
  7. twins

    twins Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    1 Kasım 2010
    Mesajlar:
    437
    Beğenilen Mesajlar:
    1
    Ödül Puanları:
    0
    bana öyle geliyor ki bu değerlerin bitmesinin en büyük sebeplerinden biri tv diğeri net malesef...artık insanlar başkalarıyola birebir iletişime geçmektense bunlardan medet umuyor....
     
  8. tuqqce

    tuqqce Daimi Üye Üye

    Kayıt:
    19 Mart 2008
    Mesajlar:
    6.382
    Beğenilen Mesajlar:
    394
    Ödül Puanları:
    83
    Şehir:
    Wuppertal-Germany
    Bitanem mükemmel ve gerçekten tartışılması konuşulması gereken bir konuydu teşekkürler.

    Bebeğim önceden soba vardı mesela üzerinde çay yapardık kestane....Sonra evet komşuluk vardı önceden kimse kimseden çekinmezdi ama şimdi bende görüyorum komşuluk yok hiç kimsede.Artık kimse kimseye güvenmiyor hergün neler duyuyoruz.Dün duyduğum bir habe25 yaşında bir genç yakın akrabası 17 yaşında bir kızla nişanlanıyor.Kız başkasına gidiyor adamda bunu duyup kızın daha küçük 13 yaşındaki kardeşini kaçırıyor inanabiliyormusunuz ne hale gelmişiz?Sonra komşunu öldürenler kesenler...Kimse kimseye güvenemiyor ki...Çocukken herşey ne kadarda güzeldi..Herkes doğal içten..Pahalı lüks kıyafetleri için bir kadın diğerinden üstün olmuyordu.Saygı vardı önceden belki hayat zordu evet ama herkes doğal ve içtendi yapay değildi......Bazen insanlardaki kibiri görüyor ben niye doğal davranıyorum diye kendime soruyorum bende mi sorun var diyorum :S
     
    Son düzenleme: 27 Kasım 2010
  9. aYYa-MoDa

    aYYa-MoDa Forum Okuru

    cnm gerçekten güzel bi konu olmuş evet yaa biz 90 ların çocukları gerçekten çok şanslıymışız şimdiki çocuklara bakıyorumda üzülüyorum bizim kadar çocukluklarını yaşıyamıyorlar yazık... dört duvar arasında tv ve pc başında geçen monoton bir çok bilmiş büyümüşte küçülmüş saygı sıfır çocukluk... emeğine sağlık cnm
     
  10. ßeLeN

    ßeLeN Daimi Üye Üye

    Kayıt:
    14 Haziran 2009
    Mesajlar:
    5.973
    Beğenilen Mesajlar:
    1.316
    Ödül Puanları:
    113

    Ewet canım çok haklısın ben mesela 80 lerin çocuğuyum ve ozmnlar tek zewk aldıgım şey sokakata oyun oynamaktı annem bagırır çagırıdı dersını yap dıye ya oncesı yada sonrası dersimi yapardım sonra ful arkadaslarımlydım.. acıktımmı eve gırıp yemek bıle yemsdım bı ekmek arası tamam onunla durabılrdım tüm gün.. bu bile çok güzeldi ya .. seksek oynardık .. ay be ne gunlerdi ip atlardık... annem komşuya oturmaya gıderdi.. Şimdi karşımdaki yanımdaki apartmanda kimler oturuyo onu bile bilmiyorum ahh ahhh ..
     
  11. ßeLeN

    ßeLeN Daimi Üye Üye

    Kayıt:
    14 Haziran 2009
    Mesajlar:
    5.973
    Beğenilen Mesajlar:
    1.316
    Ödül Puanları:
    113
    Dün eve gidiyorum yoldabiri ben nereye gidersem peşimde geliyor Allaalla dedim noluyo efendi de birine benziyor .. bizim eve gitmek için kısa bir yol var böyle iki ewin arasından geçiyorsun ve ordan yol geçtiğini çoğu insan bilemez bizim sokak sakinleri harici tabi.. ben ordan geçiyorum bu insanda arkamdan korktum birden adama laf söyledim noluyo falan gibisine adam demez mi

    -hanfendi sizi rahatsız etmek istemesdim ben şu binanın ikinci katında oturuyorum bir bucuk senedir. sen .. ablanın kızı olmalısın..


    Ayyhh aman allahım herif bizim ewin hemn karşısındaki binada oturuyomuşş rezil oldum.. ya anlayın işte artık dewir bu komşuculukta kalmadı...
     
  12. Young bride

    Young bride Banned

    Kayıt:
    30 Kasım 2010
    Mesajlar:
    2.295
    Beğenilen Mesajlar:
    581
    Ödül Puanları:
    0
    Çok güzel paylaşım emeğine sağlık :tik:
     
  13. ßeLeN

    ßeLeN Daimi Üye Üye

    Kayıt:
    14 Haziran 2009
    Mesajlar:
    5.973
    Beğenilen Mesajlar:
    1.316
    Ödül Puanları:
    113
    Saol cicimm :D:D:D
     
  14. $ul€

    $ul€ Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    27 Ocak 2009
    Mesajlar:
    7.205
    Beğenilen Mesajlar:
    424
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    iڪے†∂ηßﺙℓ
    Çok güzel dile getirilmiş....
     
  15. ßeLeN

    ßeLeN Daimi Üye Üye

    Kayıt:
    14 Haziran 2009
    Mesajlar:
    5.973
    Beğenilen Mesajlar:
    1.316
    Ödül Puanları:
    113
    İvittt Şulem çok güzel...
     
Bizmi hakkettik... konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. Hakketten komik bunlar

    Hakketten komik bunlar

    :piha:Gülmekten yerlere yatıracak komik konuşma metinleri.... Ben okurken kendimi tuıtamadım ve kahkayı bastım... Bakalım sizler de okurken benim kadar gülecekmisiniz meleklerim... :piha: İlk yemeğe çıkışımızda cep telefonu çaldı. Elini çantasına attı. Kurcaladı,kurcaladı. Telefon uzun uzun çalmaya devam ediyordu. Bir türlü bulamadı.Sonra o güzel cümle döküldü...

Sayfayı Paylaş