gebe
  1. HaYaL

    HaYaL Daimi Üye Üye

    Kayıt:
    1 Şubat 2009
    Mesajlar:
    11.262
    Beğenilen Mesajlar:
    229
    Ödül Puanları:
    83
    Şehir:
    Şehr-i HaYaL

    Diken Gibi Sivri Yüreklere Pamuk Gibi Yumuşak Sevgiler

    Konu, 'Melekler Cafe' kısmında HaYaL tarafından paylaşıldı.

    kirpi diken fırlatır mı dikenli top oyunu Birini severiz bu kişi kadın ya da erkek olabilir farketmez.Sevdiğimiz için de o kişiden bişeyler bekleriz çoğu zaman.En basitinden onun da bizi sevmesini en zorundansa onun istediğimiz gibi olmasını...Bu sevgi nasıl bir sevgidir ki öyleyse...Gerçek sevgi asla karşılık beklemez sevinlenden...
    ...ve sevilen nasıl olursa olsun onu kabullenir sahiplenir...Diken olup batsa da merhem olup yaraları sarsa da...

    [​IMG]

    Bakın minik bir kirpinin günlüğü bize bu konuda nasıl bir ders veriyor...


    KİRPİNİN GÜNCESİ...


    Şöyle bir silkindi küçük kirpi. Üzerindeki yağmur damlaları oraya buraya sıçradı birden.
    Bir yük kalktı omuzlarından. Ufak adımlarla bir sağa bir sola eğilerek yürüyor ve bir yandan düşünüp duruyordu. Sivri burnu ve dikenleri kadar sivri bir dili yoktu. Küçüktü, zararsızdı. Hatta kendine göre sevimli yanları bile vardı. Vardı da, neden kimse dönüp yüzüne bile bakmıyordu?
    Yağmuru seviyordu bu yüzden. Çünkü herkes bir yerlere gizleniyor; kimileri ağaç kovuklarına, kimileri bir yaprak altına, bazıları da rengârenk şemsiyelerin altına giriyorlardı yağmurda. Kirpiyi gören olmuyordu. İşte o zaman yollar, gökler, tarlalar onun oluyordu. Kendisini padişah gibi hissediyordu ıslak kirpi.
    Güncesini dolduruyordu yağmur eşliğinde:
    "Bir kirpiydim, dolanıyordum öylesine... Bir yollara bakıyordum, bir göklere, bir de dikenlerime...
    Bir dinliyor, bir söyleniyordum. Gürültüyle doluydu çevrem...
    Yalanlar da duyuyordum, iltifatlar da. Yalan benim dikenlerimden daha çıkıntılı duruyor ve tüm çirkinliği ile kendini hemen belli ediyordu. Kimi iltifatlar da farksızdı yalandan. Bu yüzden ben susmayı seviyordum; susuyordum, kirpiydim, dikenlerim vardı ve yağmur da yağıyordu.
    Yağmurdu tek güzel şey söyleyen... Damlalar dikenlerimin ucundan aktıkça, hem serinliyor, hem mutlu oluyordum.
    Kirpiydim; ve dikenlerime korkmadan dokunan tek şey yağmurdu.
    Ben susarak gezmeyi de seviyordum. Adımlarımın ufaklığına aldırmadan büyük gezilere çıkıyor ve başka sesler arıyordum. Mutlu, sevecen, yumuşak, doğal sesler...
    Doğada yaşıyordum. Doğal mizaçlıydım bu yüzden. Plastik ve metallerin dünyasına uzaktım. Dikenlerime bir çiçek arıyordum, bir renk—ki insanlar severek baksınlardı bana.
    Boş zaman koleksiyonculuğu yapıyordum bir yandan. Hepsini topluyor, üstüste diziyor, üstlerine düşüncelerimi örtüyor, ve 'dolu' diye imza atıyordum kenarlarına ..
    Boş olmaya tahammülüm yoktu. Her ne kadar etrafta çok fazla boşluk ve boşa atılan adım gördüysem de, aldırmıyor, sevginin tüm boşlukları dolduracağı inancıyla ümidimi pekiştiriyordum.
    Garipti... İki kolları, iki ayakları vardı. Kirpi de değillerdi; kalpleri kocamandı. Hatta sevgiyi de duymuşlardı. Ama yine de mutsuzdu içlerinden bazıları. Boştu içleri çünkü...
    Sözleri dolu değildi. Sevgileri içten değildi. Zamanları kısır döngülerin saplantısındaydı. Ellerinde tuttukları kağıtlar bile boştu.
    İnsandı isimleri ama, yağmur bana fısıldamasa, bilemeyecektim kim olduklarını.
    Yağmur da birinin gözbebeğinin önünden geçerken tanımış onları. Gözbebeğinin sahibi tebessüm ediyormuş ve öyle bir ışık görmüş ki yağmur, 'İşte!' demiş 'İşte sevgi ve insan.'
    Ben ise hâlâ tanıyamıyorum onları. Güneşli havalarda olsam yine tanıyamıyorum.
    Kirpiyim ben, bilemem ki... Okşayamazlar da beni. Gözlerini de göremem. Belki bir gün biri eğilip bakarsa gözlerime... Belki o zaman.
    Acaba diyorum, şu dikenli kostümümü çıkarsam severler mi beni? Ya da kendimi pembeye boyasam, bakarlar mı yüzüme? Yoksa yunuslar gibi top mu oynamalıyım onlarla? Herşeyi yapabilirim bir sıcak tebessüm için.
    Ama bu dikenli kıyafet bana yakışıyor. Beni böyle seven her halimle sevebilir. Sevmez mi kimse beni? Olsun. Mutluyum ben.
    Kirpiyim ama, sevginin sahtesini sevmem ki..."
    Son satırı işledi zihnine. Ve kapattı güncesini kirpi.
    Tam o sırada bir yağmur taneciği burnunun üstüne düştü. Neşeyle kıpırdadı bizimki. "İşte beni seven biri!' diye haykırdı. Hemen ardından bir başka damlacık kulağına düştü. Biri ensesine, biri sırtına, biri ayağındaki parmağa, biri dikenlerinin ucuna... Sanki yağmur kendisiyle arkadaş olmak istiyor, onu öpüyor, bir yandan da yakalamacılık oynuyordu. Neşeyle bu oyuna katıldı kirpi. Uzun süre böylece oynayıp durdular. Kirpicik hayatı boyunca hiç bu kadar mutlu olmamıştı ..
    O böyle oynayıp dururken, yoldan hızla geçen bir insanla karşılaştı. İnsan ayağıyla kirpiye vurup onu uzaklara fırlattı. Ama tam bileğine dikenlerden biri batmıştı. Öfkeyle homurdanıp yoluna devam etti. Kirpi ise düştüğü yerde gözyaşları içinde kalakalmıştı. Yine sevmemişti biri onu...
    Hemen sonra, yağmur sevgili arkadaşını teselli etmek için pıt diye burnunun ucuna düştü yeniden. Onu sevindirdi. Ve onlarca, yüzlerce damla birden dikenlerinin üstüne iniverdiler.
    "Aaa!" dedi kirpi. "Dikenlerim onu acıtmıyor! Yaşasın! Dikenlerim onu acıtmıyor!"
    Öyle sevindi, öyle sevindi ki, yağmur tüm tatlılığını koruyarak onu okşamak için daha fazla yağmaya başladı.
    O artık mutlu bir kirpiydi...
    Çünkü biliyordu ki, dikenleri sevginin ölçütüydü. Ancak sevdiğine batmıyordu o sivri uçlar. Ne kadar yüksekten gelirse gelsin, kibirlenmeyerek yere inen yağmur gibi olmalıydı sevenler. Yağmur gibi şefkat dolu... Dikenlere rağmen sevgi dolu...
    Ve bir kirpinin dikenlerindeki ışıltılar kadar ışık dolu...

     
  2. miss angel

    miss angel Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    16 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    3.270
    Beğenilen Mesajlar:
    60
    Ödül Puanları:
    0
    cnm çok güzel bi yazı olmş..emeğne sağlık....
     
Diken Gibi Sivri Yüreklere Pamuk Gibi Yumuşak Sevgiler konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. Pamuk Gibi Eller Için...

    Pamuk Gibi Eller Için...

    PAMUK GİBİ ELLER İÇİN.... Kuru ellere losyon Malzemeler: Limon suyu + zeytinyağı Hazırlanışı: Üç damla zeytinyağıyla bir limonun suyunu karıştırın. Bu karışımı hemen ellerinize sürün. Yarım saat bekledikten sonra bir parça pamukla ellerinizi silin, ardından da yıkayın. Ne işe yarıyor: Limon suyundaki C vitamini ellerdeki lekeler üzerinde etkili, ayrıca ölü hücreler üzerinde...
  2. Ayaklarınızın pamuk gibi olması için

    Ayaklarınızın pamuk gibi olması için

    Bir küçük kutu vazelinin içine iki adet gripini boşaltın ve karıştırın, yatmadan önce bu karışımı ayaklarınıza ovarak sürün iyice yedirin ve çorabınızı giyip yatın sabah kalktığınızda ayaklarınız, topuklarınız yuymuşacık pamuk gibi olucak.
  3. Kötü huy diken gibidir

    Kötü huy diken gibidir

    adana fidanın yeri rüyada gül dikeni batması fidanın yeri adana Mevlânâ hazretleri, Mesnevi’de kötü huyun insanın nefsine ve çevresine nasıl bir eziyet yaptığı hakkında şöyle bir hikaye anlatır: Huysuz adamın biri bir gün herkesin gelip geçtiği yol üzerine dikenli çalılar diker. Yoldan geçenler her ne kadar “Bunları buradan sök at” dese de o bunların hiçbirine kulak asmaz. Yine kendi...
  4. Dev gibi Yüreğim...

    Dev gibi Yüreğim...

    ne cüceler sevdi dev gibi yüreğim Ne cüceler sevdi dev gibi yüreğim...Birkaç kere var oldum, çoğu kez yoklukta kayboldum...Bozdu tılsımı bir elma kurdu,Tam ısırıp kurtulacaktımki;Tiksindim ölümden..Cadı da üzüldü bu yarı çıplak halime.Kaçtır aynaya bakamıyor hep aynı ablak suratı görmekten!Prens kimle sevişiyor haberim yok açıkcası..Ben ise bildiğiniz ...gibi kurbağaları öpüyorum...
  5. Cehennem Gibi Bir Yürekte

    Cehennem Gibi Bir Yürekte

    cehennem gibi bi yürekde Cehennem Gibi Bir Yürekte ,Cennetlik Bir Aşkla Seviliyorsun ! Resimler çizmek isterdim sana... Baktıkça, tüm gülücüklerin yüzünde yer almasını istediğim resimler... İçimdeki sen, sözcüklere sığmıyorsun artık... İkimizi öyle bir yaşıyorum ki, sen kendini bu kadar yaşamıyorsun. Ellerimde, bedenimde, dudağımda ve sarılışlarımda öyle tarif edilmez bir...

Sayfayı Paylaş