gebe
  1. '' мάﮒάŁ ''

    '' мάﮒάŁ '' Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    27 Ekim 2010
    Mesajlar:
    498
    Beğenilen Mesajlar:
    4
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    hüzünler şehri

    Hüzün mevsimi...

    Konu, 'Duygu Yüklü Yazılar' kısmında '' мάﮒάŁ '' tarafından paylaşıldı.

    [​IMG]

    Şeyh Galib, meşhur mesnevisinde, 'Hüsn'ü bulmak için yollara düşen 'Aşk'ı mumdan bir gemiye bindirerek ateş denizinden geçirir.

    "Mumdan bir gemiyle ateş denizini geçmek de ne ola ki?" diye yormayın zihninizi. Bu akılla kavranabilir bir keyfiyet değildir. Ve bu öyle bir manzaradır ki aklı gözünde olanlarda temaşa zevki dahi uyandırmaz.

    Bu tür muammaların hakkından ancak gönül gelir. Öyle ya ateşi gülşene çevirmek için İbrahim, İbrahim olmak içinse kainatı gönlün sorgusundan geçirmek gerek. İmkansızın peşine düşmek, mekanın ve zamanın ötesinde bir hayatın düşünü yormaya çalışmak ve aklın sınırlarının ötesine taşmaya çalışmak…
    Gönül bu işine akıl erer mi?

    Tarih sayfalarına kaydedilmiş ne kadar kahramanlık öyküsü, edebi metinler arasında ün yapmış ne kadar aşk masalı varsa aklın ve eşya düzeninin ötesinde yaşanmış serüvenlerdir hepsi. Bu nedenledir ki kimin "evvel zaman içinde..." diye başlayan bir öyküsü vardır, işte o, zamanın ve mekanın dışına taşabiliyor demektir.

    Aklı gözünde olanlar dedim ya, işte onlar, her şeyi yanlış yerde aradıkları gibi, mevsimleri de takvimlerde ararlar. Ömrünü rakamlara mahkum etmiş her zavallı için baharın kıştan farkı sadece renklerin değişmesidir.

    Dakikalara, saatlere, günlere, aylara ve yıllara bölerek yaşadığımızı sandığımız bu hayat aslında beş mevsimden ibarettir.

    Evet, ömrün sadece beş mevsimi vardır: Aşk, hasret, yalnızlık, vuslat ve hüzün.

    Aşk, zamanın gönül rengine boyandığı mevsimdir. Uçarı heveslerin, bıçkın arzuların beden mülkünü istila ettiği bu mevsimden hatıralar defterine nakşedilmiş birkaç soluk resim kalır. Ara sıra hayal aleminin pembe perdelerini aralayarak gönül penceresinden gülümseyen bu isimsiz suretlerin davetleri düşer aynalara. Damarda kanın ısınmaya başladığı anlar olur. Akıl gecikmiş davetlerin zelzelesinin enkazında kaybolur. Ve aşk her yıl mevsim ayırmadan birkaç kez misafir olur gönül ülkesine. Aşk, aklın bedenden firar eylediği mevsimdir.

    Hasret, ıssız yolların dikenlerini sevdanın ve sohbetin ezgileriyle ayıklama uğraşıdır. Dönmeyeceklerini bile bile gidenleri beklemektir. Beklemek ağız tadıdır hasret mevsiminde. Dem olur ki gönül; güneşi arayan ufuk, bülbülü sesleyen gül, ateşi arayan pervane, aklıyla kavgalı bir divane yahut sılaya selam göndermek için turna katarlarını bekleyen bir garip olur.

    Hasret ki, yolların yorgun yüreklere yüklediği gam, gönül yurdunu vakitsiz kuşatan akşamdır. Hasret ki yolların yolculara geçit vermediği mevsimdir.

    Yalnızlık, tutsaklık zincirinin gönül kuşunun ayaklarına dolandığı andır. Öyle yaman bir zamandır ki bu, gönül bahçesinin bütün renklerini siyaha dönüştürür. Huzur ürkek bir güvercin gibi uçup gider ötelere. Geceler alabildiğince uzar, gündüzler bir alacakaranlıktan ibaret kalır. Ağlasın hallerine talih ki şafağın zincirlerine vurulmuş birer gölgedir sevgiden yoksul yürekler.

    Yalnızlık, yılgınlığın insafsız bir akınla gönül ülkesini tarumar eylediği mevsimdir.

    Vuslat, aldanıştır. İkiliğin olduğu yerde aşk, aşkın olmadığı yerde vuslat yoktur. Çöl Mecnun'dan, dağ Ferhat'tan, Kerem ateşten, Aslı külden, gül bülbülden ve gam gönülden ne zaman ayrıldı ki... Yusuf Züleyha'dan kaçabilir mi, tek kanatla uçabilir mi turnalar, aklın anahtarı açabilir mi sevdanın kapısını... Ve siz, denize ulaşmayan kaç ırmak gördünüz ki?
    Vuslat ki, ruhların bedenleri imkansızın peşinde yorduğu mevsimdir.

    Hüzün, bütün duyguların birbirine karıştığı ve akılla gönlün kıyasıya yarıştığı bir kavşaktır ki ona varan bütün yollar ıssız, bütün yolcular yaralı, bütün haberler kötü ve bütün selamlar buruktur. Ve onun ikliminden geçen bütün kuşların kanatları kırıktır. Her şeyden geriye buruk bir tat kalmıştır ancak.

    Ve hüzün, yılların ötesinden buruk davetler gönderen hatıraların mevsimidir.

    İşte böyle ey gül-i rana!

    Ömrün beş mevsimi var: Aşk, hasret, yalnızlık, vuslat ve hüzün.

    Sahi, sen hangi mevsimdesin?


     
Hüzün mevsimi... konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. Mevsim

    Mevsim

    Görülen mevsimle ilgili hayırlı bir olayı işaret eder
  2. Tual - Hüzün

    Tual - Hüzün

    içimde bir gizli hüzün var sanki.. bir gölge kadar yalnızım.. kendine bakan bir ayna misali.. üzgünüm şimdi dargınım. acıyım.. acıdan öteyim belki kaybolan yıllar ardında. hayaller, kırıldığında... bir taşın suskunlığunda... ayazda kalmış bir kuş yüreğim. soğuk sert taşlar gibiyim.. bitmeyen kışlar gibiyim .. bağrıma şimdi taşmı basayım...
  3. hüzün

    hüzün

    Saçların epeyce dağılmış dudakların duvara çarpmıs çözüldüm. Çünkü ben senin sözündüm. Aşka secilmişti tüm vakitler. Seçildin. Çünkü sen bir çicektin. Alıp başımı gidiyorum; yeşil başlı kumsallara.. Güneştin.. Çünkü bedenimdeki ateştin ---- Bir nefeslik dinlenişti hüzün... Hep bir gülümseyişe aralanan dudaklarımı büzmekti... Hayatın şaşırtma kuvveti öylesine büyüktü ki...Kocaman...
  4. Hüzün resimleri

    Hüzün resimleri

    aşk fotoları hüzün resimleri hüzün fotoları hüzünlü fotolar Hüzün resimlenebilirmi bu tartışılır bir konu ama bazende bulundugumuz hüznü resimler aracılığı ile sansıtabiliriz... işte sizlere birkaç hüzün dolu resimler...

Sayfayı Paylaş