gebe
  1. Angel_tears

    Angel_tears Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    25 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    1.794
    Beğenilen Mesajlar:
    11
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    İstanbul

    İşte yine susuyorum

    Konu, 'Duygu Yüklü Yazılar' kısmında Angel_tears tarafından paylaşıldı.

    Ne keyifle okuduğum şiirler ezberimde, ne de bağıra çağıra söylediğim şarkıların sözleri. Dalgın gözlerle yürüdüğüm caddelerde kayboluyorum. Sonsuz bir inatla sarıldığım radyodan gelen o harika melodilerin de tadı yok? Peki ya o yağmurda iliklerime kadar ıslanmalarımı kim çaldı benden? Bilmiyorum!

    Susuyorum artık... Sustukça susuyorum. Sustukça, üzerime gelen insanlardan kurtarmak için ruhumu, suskunluğuma sarılıyorum. Ama yine de saplanıyor yüreğime bazı kelimeler. Bazıları da acıtıyor üstelik…

    Sessiz geceler benim için sığınılan bir liman sanki. Kendimi bulup bulup kaybettiğim karanlıkta, şöyle bir uğradığım kelime hazinem de bir anlam ifade etmiyor. Düşünüyorum da bu güne kadar hep; gibi yazmışım, gibi okumuşum, gibi söylemişim ve en önemlisi; gibi sevmişim...

    Elbette hiçbir şey, ben ol deyince olmaz. Bunu biliyorum ama zaman da geçiyor hızla. Tükenmez sandığım bütün sözler bitiyor ve ben de yavaş yavaş tükeniyorum... Onca yıldan sonra; hayata dair ne kaldı ki elimde? Kocaman bir hiç! Öyleyse neden bunca çaba, neye bunca isyan?

    Öyle anlamsız ki yaşadığım hayat. Her şey az sonra gerçekleşecekmiş gibi duruyor, elimi uzatıyorum tutmak için, kayboluyor. Benim dışımda kopuyor bütün kıyametler ve ben kendime uyan bir kıyamet beğenmiyorum…

    Kalbime bir kurşun sıkacak gönüllü katilimi arıyorum ya da yüreğime su serpecek elin sahibini... Toprağa ateşi düşürecek, denizi yakamozlarla süsleyecek sesin sahibini… Artık basit şeyler bekliyorum yaşamdan. Örneğin, kimselerin bilmediği sırlarım olmalı ölürken...

    Kimselerin gitmediği sokaklarım olmalı... İçimi kanatan özlemlerle yaşlanıp, sonra da sessizce gitmeliyim bu dünyadan.

    İşte yine susuyorum; siyah bir geceye dönüyor her anım ve okuduğum her şiir kanatıyor yaralarımı. İçimdeki çocuk ölüyor... Yalancı gülümseyişlerle beni ciddiyete çağıran insanları da önemsemiyorum. Elimden kayıp gidenlerden korkmadığımı bilmiyor ki hiç biri.

     
İşte yine susuyorum konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. işte yine susuyorum....

    işte yine susuyorum....

    Ne keyifle okuduğum şiirler ezberimde, ne de bağıra çağıra söylediğim şarkıların sözleri. Dalgın gözlerle yürüdüğüm caddelerde kayboluyorum. Sonsuz bir inatla sarıldığım radyodan gelen o harika melodilerin de tadı yok? Peki ya o yağmurda iliklerime kadar ıslanmalarımı kim çaldı benden? Bilmiyorum! Susuyorum artık... Sustukça susuyorum. Sustukça, üzerime gelen insanlardan kurtarmak için...
  2. Susuyorum!!!!

    Susuyorum!!!!

    zamanin neresindeyim? kimim? soy agacim nerelere uzanir? yasamimda kimlere gülümsedim? kimler kanatti yarami?.. sormadim, sorgulamadim. beklentisiz ve çikarsiz sevmeyi ögrendim. her gelen bir parçami kopartti acimadan ben gülümsedim.. tut ki ben bir türküyüm, adi konmamis gönlünde susturdugun hiçkirik, daglarin doruklarinda yalniz bir bulut.. tut ki incinmis bir gülümseme, deli bir rüzgar,...
  3. Susuyorum ..

    Susuyorum ..

    Yine bir gece ve yine baş başayım kendimle , Işte yine seni bulup kaybettiğim yerdeyim. İnsanın bir şeylere karar vermesi ne kadar zor ; Ya seni içime gömmeli ya da artık içimden söküp atmalıyım. Ama her ne olursa olsun susmalıyım. Hangisi daha zor, hangisi daha acı ? Gerçekten gitmeli miydin, yoksa kalıp yanımda savaşmalı mı ? .. Bir yol arıyorum kendime, bulduğum tüm yollarsa sana çıkıyor .....
  4. susuyorum...

    susuyorum...

    Her zaman her yerde her istenilenianlatamıyorum. Merhem tutmaz öyle yaralarım var ki!Konuşamıyorum İçime atıp susuyorum,Sayfalarca susuyorum, Anlamsız konuşmalardan kendime sığınıyorum, Zor olanı tercih ettim sustum Boğazıma dizilmiş sözcükleri söylemeden haykırmadan içime atarak,Bir bilseler susan birinin gözlerinde çuvallar dolusu kelime olduğunu,Tarif edemediğim acıları Hayal...
  5. Susuyorum

    Susuyorum

    Dilimin ucunda asılı kalan bir ''SEN'' var Yüreğindeki darağacında asılı bir de ''BEN''... Taşıyorum yokluğunu sırtımda,ayaklarım titreyerek... Düşme düşümden diye ; Gözlerimi açmaya korkuyorum her sabaha... Sensiz ; sonu olmayan bir hikayede , ardı sıra ne geleceği meçhul üç noktadan ibaret bir cümlenin öznesiyim,yüklemine yenik düşmüş... Nefesim tenini yakardı bir zamanlar o kadar...

Sayfayı Paylaş