gebe
  1. KızılÖtesi

    KızılÖtesi Aktif Üye Üye

    Kayıt:
    28 Nisan 2008
    Mesajlar:
    3.580
    Beğenilen Mesajlar:
    9
    Ödül Puanları:
    38

    Kendimi kandırmaktan yoruldum

    Konu, 'Duygu Yüklü Yazılar' kısmında KızılÖtesi tarafından paylaşıldı.

    inan ßu SON ! Kendimi kandırmaktan yoruldum...Hep senin haklı olduğun yalanına tutunmak artık zor geliyor bana.

    ''Ben yanlış anladım...Hayır,sen öyle yapmak istemedin.
    Tamam,suçlu bendim.Sen haklısın,sen suçsuzsun,sen masumsun.
    sen...sen...sen...''

    Ya ben...!
    Her yanlışının ardından doğrularını arayan,onlarla avunan ben,kendini haksız bulup kahrolan,kendini gecelere vuran ben...
    Ama yinede nerdeyse bundan mutluluk duyan gene ben.Tekrar tekrar aynı acıyla yanan,her acıyla birkez daha aşık olan hep ben...

    Bunları yazması kolay da,taşıması öyle kolay değil.Her babayiğidin,her aşığım diyenin çekeceği dert değil...
    İşte ben bu cesaretle,bu koskoca sensizliği yenmeye çalışıyorum...Gözlerimden öteyken bile özlerken tenini,gönlümden öte atıyorum tüm hislerimi...

    Eskiden...
    Verdiğin acıya bile razıydım.O ; ayrı bir haz,ayrı bir paylaşımdı.İçimde kıpır kıpır bir umut vardı.
    Zaman zaman aklımı karıştırıp hayallerime oturttuğum sen,sonra hiçbirşey olmamış gibi davranıp sessizce ama ardında derin sancılar bırakarak yokediyordun herşeyi...
    Biliyor musun...gitmelerine bile alışmıştım artık!

    Şimdi...
    Dayanamaz oldum bu yürek sancılarına,artık kaldıramıyor bedenim,senin uğruna olsada...
    Senin uğruna ama senden habersiz,ama sensiz...Senin hayallerin başkayken,hayallerimin bir parçası yapamıyorum artık seni...

    Güçsüz de...yapamadı,pes etti de...yoruldu,gitti de...
    İnan son kez dayıyorum başımı omzuna,
    İnan son kez bakıyorum böyle içten sana,
    Ve inan son kez ağlıyorum uğruna...



    **ALINTI**

    tatliaskim

     
Kendimi kandırmaktan yoruldum konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. Artik çok Zor Geliyorum Kendime Yoruldum....

    Artik çok Zor Geliyorum Kendime Yoruldum....

    Her bir düğümü tek tek çözmeye çalıştıkça ellerimle, yeni düğümler oluşuyor adeta, hiç çözülmeyecekmişçesine.. Bu kez her şey daha zor... Aslında zor olan ne sensin ne de hayat. Zor olan benim bana.. Artık zor geliyorum kendime.. Yoruldum... Bir daha düşersem, kalkamayacağım ayağa, hissediyorum. Belki uzatacaksın elini ama, bu kez ben tutamayacağım, biliyorum... Gözümün bebeğinde,...
  2. Seni ararken kendimi kaybetmekten yoruldum.

    Seni ararken kendimi kaybetmekten yoruldum.

    Hangi sevgili var ki senin kadar duyarsız ve kalpsiz? Ve hangi sevgili var ki benim kadar çaresiz? Seni ararken kendimi kaybetmekten yoruldum. Bulduğumu zannettiğimde kendimden ayrı düştüm. Öyle bir aldanışım vardı işte ufak. Sevimli. İvedileşmiş aşk kırıntılarının kapatamadığı yürek boşluklarım dolmuyordu tipik havuz problemi. hangi musluk gözlerim olmuştu bilmiyordum ama gidiyordum......

Sayfayı Paylaş