gebe
  1. magical

    magical Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    28 Aralık 2008
    Mesajlar:
    764
    Beğenilen Mesajlar:
    5
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    İstanbul

    Kopkoyu bir yalnızlık demledim kendime. Yanında mı?

    Konu, 'Duygu Yüklü Yazılar' kısmında magical tarafından paylaşıldı.

    Kopkoyu bir yalnızlık demledim kendime. Yanında ne kızarmış ekmek kokusu, ne de annemin yağlı, reçelli ekmekleri... Kopkoyu, bir yalnızlık demledim kendime... Önce bir eşik yaptım, en soğuk mermerden. Yetmedi... Ardından bir sıra duvar ördüm, en kalın taş bloğu ile, sadece bir sıra... Yine yetmedi... Ardından bir sıra, bir sıra daha. Ben bir koydukça, beş koydu yaşam. Örüldükçe örüldü, yükseldikçe yükseldi...

    Duvarlarından ışık sızmıyor surlarımın. Kopkoyu bir karanlık ördüm kendime...


    Şimdi güneşin ne doğuşu, ne batışı görünür oldu buralardan. Yok artık mavinin yeşile çalan tonları. Yok artık pembe, beyaz pastel bir bahar...


    Çok zamandır kumdan kale yapıp, bir dalganın alıp, götürüşünü beklemedim. Çıplak ayakla kumsalda koşmadım. Deniz kabuğu toplamadım. Çok zaman oldu, nilüferlerin yaprağından, tırtılın umuduna kanat açmayalı...


    Çok zamandır yağmura yakalanmadım. Saçlarımdan süzülmedi damlalar. Çok zaman oldu, gökkuşağı görüp, çığlık atmayalı. Çok, çok zaman oldu pencerenin buğusunda bir resmin kayboluşunu beklemeyeli...


    Çok zaman oldu fotoğraf makinemle yaşamın bir karesini dondurmayalı... Bir bahar dalından düşen çiğ damlasını yakalamayalı. Bir şelalenin sesini resmetmeyeli.


    Çok zaman oldu, minik ellerle beraber dev bir kardan adam yapmayalı. Kar topundan kaçmayalı. Kara yatıp, iz çıkarmayalı... Çok, çok zaman oldu...


    Çok zaman oldu bir şarkı tutmayalı, yüksek sesle bir şarkıya eşlik etmeyeli. Kahkahaların sığmadığı bir odada bulunmayalı, sessiz film oynamayalı... Çok, çok zaman oldu şen şakrak bir şarkının notalarına tutunup dans etmeyeli...


    Yüreğim bir serçenin kanadı üzerinde atmıyor uzun zamandır...

    Kopkoyu bir yalnızlık demledim kendime. Yanında mı? Sadece kalemim ve göz yaşlarımla ıslanmış satırlarım...

     
Kopkoyu bir yalnızlık demledim kendime. Yanında mı? konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. yalnızlık demledim

    yalnızlık demledim

    Kopkoyu bir yalnızlık demledim kendime. Yanında ne kızarmış ekmek kokusu, ne de annemin yağlı, reçelli ekmekleri... Kopkoyu, bir yalnızlık demledim kendime... Önce bir eşik yaptım, en soğuk mermerden. Yetmedi... Ardından bir sıra duvar ördüm, en kalın taş bloğu ile, sadece bir sıra... Yine yetmedi... Ardından bir sıra, bir sıra daha. Ben bir koydukça, beş koydu yaşam. Örüldükçe örüldü,...
  2. Mahkum etmeyin kendinizi yalnızlığa

    Mahkum etmeyin kendinizi yalnızlığa

    . Etrafımıza kalın duvarlı kaleler kuruyoruz. O kalelerin içinde başımızı dışarı bile çıkarmadan yaşayıp gidiyoruz. Dostlarımız, arkadaşlarımız artıyor. Onlar arttıkça biz kalelerimizin duvarlarını daha da sağlamlaştırıyoruz. Açılacak en küçük bir gediğe, o gedikten içeri girecek bir tek kişiye tahammülümüz yok çünkü. Nasıl da saklıyoruz kendimizi... Görünüşte mutluyuz. Eşimiz,...
  3. Bir yalnızlık bir özlem

    Bir yalnızlık bir özlem

    İnsanım ben! Kimi zaman hüzünlenir,duvar gibi... Çiçeğindeki yalnızlığımı haykırırım etrafa... Geceler boyu ağlarım! Belki de kimi zaman senden uzak oluşumdan kahrolurum. Adını haykırırım etrafa.. Bazen de dolaştığımız o uzun yollar da doaşır geçmişi anarım... Yalnızlığımı hiç kimseye anlatamam! Bir gün SENSİZLİKTEN bıkıp Karşına çıkıverir boynuna sarılırım, Ve doyasıya ağlarım...
  4. Yalnızlık mı?

    Yalnızlık mı?

    Neden yalnızlık doludur hayat, neden ,niçin ,niye..... Yaşım küçüktü belki,geçmişe gömüldükçe güçsüzleşiyorum;kendime bile itiraf etmekten korktuklarımı sana anlatımlarımla acizim bil ki bu gece.. Çocukluğumda umutlarım deryalar misaliydi..öfkem duygularım tonajlar emsali..bakışlarım semavi siyahi oluyor başım ellerim arasına gömüldükçe.. Sözlerin,zaman gibi geri dönüşü yok,birinden alacağı...
  5. Sıradan Bir Yalnızlık Benimkisi...

    Sıradan Bir Yalnızlık Benimkisi...

    Sevgili melekler ben bu yazıyı çok beğendim ve sizinle paylaşmak istedim umarım sizlerde beğenirsiniz (: Nasıl da çabucak bitiyor gün…Günler… Bir şey anlamadan, Hissetmeden…Uyanıyorum;Beyaz bir gün…Yatıyorum; Alacakaranlık... Sabah olsun diye uyuyorum…Yatayım diye geceyi bekliyorum… Dahası yok… Hep aynı… Ne istediğimi,ne düşlediğimi,neye küstüğümü ben de bilmiyorum… Ama küstüm…hemde fena...

Sayfayı Paylaş