gebe
  1. AYTASI

    AYTASI Aktif Üye Üye

    Kayıt:
    3 Aralık 2008
    Mesajlar:
    579
    Beğenilen Mesajlar:
    32
    Ödül Puanları:
    28

    Sensizliğin En Kuzeyinde Üşüyorum

    Konu, 'Resimli Aşk Şiirleri' kısmında AYTASI tarafından paylaşıldı.

    Sensizliğin En Kuzeyinde Üşüyorum



    Tutsaklığımdır suskunluğumun sebebi…
    Sensizliğe mahkum edilirken,
    susma hakkımı kullanıyorum acılara karşı…

    “Suskunluğuma susma !..”


    Sükut bana mahsus !...Çığlığım içimde mahpus…
    Senin dağların var ,upuzun çayırların..
    Çık ve haykır acılarını bağımsız gökyüzüne..

    [​IMG]

    “Suskunluğuma susma !...”


    Sesimi çaldılar bu beton yığınlarında..
    Ben şimdi kime yankı olayım..
    Sesime kimlik isteme Sevgili !
    ...HÜKÜMLÜDÜR…

    Bir türlü konuşamadıklarım arkamdan ağladı hep..
    oysa uzun cümleler kurardım bağıra-çağıra.
    Uzun cümlelerim tel örgülerde kısaldı sevgili..


    Şimdi soğuk bir kış çalıyor kapımı..
    ARALIK kapıdan soğuk geliyor..
    Kapı ARALIK tan soğuk…
    Bu aşk burada donuyor sevgili…
    içim kış… dışım buz…dilim sus…
    Bu aşk burada donuyor sevgili…


    Hüzünle karışık kar yağıyor dışarıda..
    Ben kardan hüzün yapıyorum bahçede..
    yuvarlana-birike çığ oluyor hüznüm..
    Bir Off çeksem çığ düşer üstüne ..

    ÇEKMİYORUM…


    Sensizliğin en kuzeyinde üşüyorum..
    İçim kış…dışım buz…dilim sus…
    Bu aşk burada donuyor sevgili…
    Bu aşk burada :

    DÜ-ŞÜ-YO-RUM…

    (alinti)​


     
Sensizliğin En Kuzeyinde Üşüyorum konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. Sensizlik esiyor üşüyorum

    Sensizlik esiyor üşüyorum

    Bir deniz kıyısındayım hafif puslu hava ve bulutlar ağlıyor inceden. Deniz mutlu kendinden bir zamanlar kopmuş olan yağmur damlaları ile yeniden buluştuğu için. Bulutlar ise üzülüyor kendinden kopan kaybettiği her damla için. Ne gariptirki hayatın kuralı bu. Biri kaybeder üzülür biri bulur sevinir mutlu olur. Evet kural budur ama hayat beni her daim muaf tuttu bu kuraldan. Ben ne buldum nede...
  2. Üşüyorum...

    Üşüyorum...

    Bir Coşku Var İçimde Bu Gün Kıpır Kıpır Uzak Çok Uzak Bir Yerleri Özlüyorum Gözlerim Parke Parke Taş Duvarlarda Açılıyor Hayal Pencerelerim Hafif Bir Rüzgar Gibi Süzülüyorum Hafif Bir Rüzgar Gibi Süzülüyorum Kekik Kokulu Koyaklardan Aşarak Güvercinler Ülkesinde Dolaşıyor Bir Çeşme Başı Arıyorum Yarpuzlar Arasında Kendimi Bırakıp Mis Gibi Nane Kokuları Arasında Ruhumu Dinlemek İstiyorum Zikre...
  3. ÜşÜYoRuM

    ÜşÜYoRuM

    DÜŞLERİME KAR YAĞIYOR ÜŞÜYORUM... Gece yıldız gibi kayıyor avuçlarımdan düşlerime kar yağıyor, üşüyorum. şimdi ay ışığını biriktiriyorum gözlerimde, senin gözlerine sunabilmek için bir gün. yüreğim buruk, içim ezik, gözlerim dolu, gözlerim ıslak, hasretin öyle bir vurduki; vakit yok oturacak. Bir kıyıya atmalı şimdi kendimi bir arzu bir fırtını bir kaos yaşamalı. Gece...
  4. Bugün En Az Gözlerin Kadar Üşüyorum

    Bugün En Az Gözlerin Kadar Üşüyorum

    Bugün En Az Gözlerin Kadar Üşüyorum Bu gün bir başka hüzün yüklü gözlerimde, bir başka bakıyorum dünyaya, bir umut desen yok, gözlerinin sanki ışığı sönmüş, ısıtmıyor eskisi gibi yüreğimi, sorun ben miyim yoksa, yoksa sıkıldın mı aşkımdan, sendemi vazgeçeceksin daha başlamadan; Kilitli kapılar arkasından çıkardım bende güzel kalan ne varsa; senin için, yağmur olup yağmak istedim...
  5. Sensizlik esiyor... Üşüyorum

    Sensizlik esiyor... Üşüyorum

    Bir deniz kıyısındayım hafif puslu hava ve bulutlar ağlıyor inceden. Deniz mutlu kendinden bir zamanlar kopmuş olan yağmur damlaları ile yeniden buluştuğu için. Bulutlar ise üzülüyor kendinden kopan kaybettiği her damla için. Ne gariptirki hayatın kuralı bu. Biri kaybeder üzülür biri bulur sevinir mutlu olur. Evet kural budur ama hayat beni her daim muaf tuttu bu kuraldan. Ben ne buldum...

Sayfayı Paylaş