gebe
  1. fırtına

    fırtına Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    13 Ekim 2008
    Mesajlar:
    2.895
    Beğenilen Mesajlar:
    29
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    istanbul

    Tercih Bizim Ya Duâ Edilmek Ya Da Lânet

    Konu, 'Tüm İslami Bilgiler' kısmında fırtına tarafından paylaşıldı.

    “Andolsun, Allah’ın elçisinde sizin için, Allah’a ve âhiret gününe kavuşmaya inanan ve Allah’ı çok anan kimseler için (uyulacak) güzel bir örnek vardır.” (33 Ahzâb 21) “Üsve”, iyilikte de kötülükte de, darlıkta da bollukta da başkası için örnek olmaktır. (1) Ayette Allah Rasûlü (s.a.v.)’in örnekliği, hasene ( iyi-güzel) sıfatı ile nitelendirilmiştir. Çünkü Peygamberler dinin sadece teorik kısmını tebliğ ile memur olmadığından, Allah peygamberliğe, yüce ahlak sahibi olan kulunu seçmiştir. (68 Kalem 4) Tıpkı atası Hz. İbrahim (A.S) gibi: “İbrahim’de ve onunla beraber bulunanlarda, sizin için güzel bir örnek vardır. Onlar kavimlerine ”Biz sizden ve sizin Allah’tan başka taptıklarınızdan uzağız. Sizi(n taptıklarınızı) tanımıyoruz. Siz, bir tek Allah’a inanıncaya kadar sizinle bizim aramızda sürekli bir düşmanlık ve nefret belirmiştir” demişlerdi. (60 Mümtehine 4)
    Rasulullah (s.a.v.)’in örnek alınışı, onun taklit edilmesi demek değildir. Nitekim Kur’ân-ı Kerim, atalar dinini tefekkür etmeksizin taklit eden müşriklerin bu tavrının yanlışlığını sürekli vurgulamak suretiyle, âdeta mü’minlere, taklitten kaçınmaları gerektiğini imâ etmiştir. Allah Rasulü (s.a.v.), o güzîde ashabına bu imânî ilkeyi öyle güçlü aşılamıştı ki, Siyer-i Nebi okuyucuları, Rasulullah (s.a.v.)’in, ”Bu ilahi emir mi yoksa kendi tasarrufunuz mu?” şeklindeki soruya defalarca muhatab olduğunu bilirler. Hatta öyle hâdiseler anlatılır ki karşımızda, günümüz müslümanlarının sünnet anlayışını sergileyen ashabını, eleştiren Rasulullah’ı buluruz:
    Bir gün Rasulullah, cemaat ile namaz kılarken terliklerini çıkarmış. Cemaatin de çıkardığını fark edince namazın sonunda “neden çıkardıklarını” sormuş. Cemaat, Rasulü Ekrem’e “sen çıkardığın için “ cevabını verince Peygamberimiz (s.a.v.) kendisinin terliğini, bulaşan pislikten dolayı çıkardığını ifade ederek, ashabının körü körüne taklit etmelerini kınamıştır.(2)
    Gazâli, örnek almakla alâkalı olarak şunları ifade eder: “Biz ona benzemekle değil, örnek edinmekle emrolunduk. Bu da ona saygı göstermekle mümkün olur. Bir hükümdara saygı göstermek onun oturup kalktığı gibi hareket etmek değil, onun buyruk ve ilkelerine uymaktır. “ (3)
    Peygamberimizin asıl örnekliği, hayatı algılaması eşyayı okuyuşu, varlığa yaklaşımı, insani ilişkileri üzerine oturttuğu davranış kodlarıdır.(4)
    Rasul’ün örnek alınışının boyutu da 59 Haşr 7 ayeti ile belirlenmiş:
    “Elçi size neyi verdiyse onu alın; neyi yasakladıysa ondan sakının ve Allah’tan korkun. Çünkü Allah’ın azabı şiddetlidir “ (59 Haşr 7 )
    Beşikten mezara, ilimden irfana, maddeden manaya, varlıktan gayba, helalden harama, hukuktan ekonomiye hayatın her alanında O’nu rehber edinmek; hayatımızın mihenk taşı kılmak. O’nun, Rabbinin emirlerine teslim olduğu gibi. Nitekim Hz. Aişe’ye “O’nun ahlakı nasıldı? “ diye sorulduğunda “Siz Kur’an okumuyor musunuz? O’nun ahlakı Kur’an idi.”(5) buyurmuştur. Rasulullah’ın ikrarı da aynı doğrultuda: “Ben yeryüzünde bulunan güzel ahlakı tamamlamak için gönderildim.”
    İnsanoğlunun bilinçli veya bilinçsiz örnek aldığı birisi mutlaka vardır. Güzeli örnek almak ve bu örnekleri tanıtmak insanlığa yapılabilecek, en büyük hizmettir. İslâmı doğru algılayarak pratiğe aktaramayışımızın en büyük sebeplerinden birisi de okuduklarımız ile gördüklerimizin, şahit olduklarımızın birbirini tutmayışı. İslam ümmetinin, özellikle gençliğin acilen teoriyi pratiğe aktaran örneklere ihtiyacı vardır. Örnek alınacak kimselerin başında şüphesiz ki Hz. Muhammed (s.a.v.) gelir.
    Allah Rasulü’nün hayatına baktığımızda O’nun en büyük örnekliğinin, parçalara bölünmeden, hayatın her alanını aynı anda kuşatmış olmasını görürüz. En küçük ihmalinde dahi uyarılarak terbiye edilmiştir. Siyer-i Nebi’de hangi konuyu ele alırsanız alın, olayın derinliklerine indikçe, hadiseleri dikkatli bir şekilde inceledikçe Allah Rasulü’nün bu tavrını net bir şekilde gözlemleyebiliriz.
    Mesela Bedir Savaşı…
    Savaş zor bir mücadele. Savaş hazırlığı sırasında, karşımızda kendinden geçmiş, pejmürde bir halde, dalgın, bunalan bir Peygamber değil de coşkulu, mütevekkil, Rabbinden (kendinden) emin, değerlerine sımsıkı bağlı, görev ve sorumluluğunun her daim bilincinde bir Peygamber var. Bedir’de yaşanan birkaç hadiseyi gözden geçirecek olursak:
    Bedir’e doğru ilerlerken yolda Ebu Ümame’nin annesinin hasta olduğunu öğrenen Rasulullah, Ebu Ümame’nin Medine’ye dönmesini emretmiştir.(6)
    Bir başka hadise: Huzeyfe b. Yeman ile babası İslam ordusunda yer almak üzere Hz. Peygamber’in yanına gelirken müşrikler tarafından yakalanmışlar. Ancak, “İslam ordusuna katılmayacaklarına” dair söz vermeleri üzerine serbest bırakılmışlar. Daha sonra Hz. Peygamber (s.a.v.)’in yanına gelerek başlarından geçenleri anlattıklarında, Peygamberimiz verdikleri sözde durmalarını; savaşa katılmamalarını buyurarak onları Medine’ye göndermiştir.(7)
    Bu arada Bedir Savaşı’nda, müslümanların sayısının müşriklerin1/3’inden az ve her iki taraf için de bu savaşın ölüm kalım savaşı olduğu unutulmamalıdır. Bir asker dahi bu kadarönemli iken Peygamberimiz (s.a.v.), değerlerine sımsıkı bağlı. Her bir sahabenin haklarını, duygularını ayrı ayrı gözeten bir tavır içerisinde müslümanlara nezaket dersi veriyor.
    Bedir’e giderken bineğin az olması sebebiyle yaklaşık üç kişiye bir deve düşüyordu. Peygamberimiz de Hz. Ali ve Hz. Mersed b. Ebi Mersed ile nöbetleşe bir deveye biniyorlardı. Yürüme sırası Rasulullah’a geldiğinde “Ya Rasulallah! Ne olur sen bin, biz yürürüz.” teklifini kabul etmiyordu. “Siz yürümekte benden daha az kuvvetli değilsiniz. Sevap ve mükâfat konusunda da ben ihtiyaç sahibi olmayan biri değilim. Ben de sizin gibiyim.” diyerek deveye sırayla binme konusundaki hassasiyetini dile getiriyordu.

    Peygamberimiz (s.a.v.) Bedir‘e vardıklarında müşrikleri beklerken boş durmuyordu. Bölge kabilelerinden Demre, Müdlic, Zür’a, Rab’a kabileleriyle görüşüp tebliğde bulunarak dostâne ilişkilerin temellerini atıyordu.
    Düşmanın üstüne saldırma emri verirken bir yandan da “Ey Allah’ın kulları! Allah’ın cennetine koşun” diyerek ashabını yüreklendiriyordu. Öyle ki Hz. Umeyr b. Humam el-Ensari o sırada hurma yiyordu: “Şu hurmaları yiyecek kadar beklemek bile geç olur.” diyerek kılıcına sarıldı. Hz. Ali, Hz. Hamza, Hz. Sa’d b. Ebî Vakkas Hz. Mabed b. Vehb iki eline kılıç alarak savaşıyordu.(9)
    Savaş sonunda, esirler arasında damadı Ebu’l As b. Rebi’ de vardı. Allah’ın Rasûlü (s.a.v.), kızı Zeyneb’in, eşi için kurtuluş akçesi olarak gönderdiği gerdanlığı görünce hüzünlendi: ”Bu Hatice’nin gerdanlığıydı. Onu Zeyneb’e vermişti. Onu görünce Hatice’yi hatırladım. Bu beni üzdü. Eğer münasib görürseniz esiri serbest bırakalım ve gerdanlığı da sahibine iade edelim.”(10) diyen Rasulullah (s.a.v.)’i, hatıralarına sımsıkı bağlı bir şekilde buluyoruz.

    Muhammedî Risâlet” adlı eserinde Allâme Seyyid Süleyman en-Nedvî bu hususu şu güzel cümleleri ile ifade eder: “...eğer zengin ve varlıklı bir insan isen, Rasûlullah’ın Hicaz’la Şam arasında eşya taşıdığı ve Bahreyn’in hazinelerine sahip olduğu zamanı hatırla! Ve sen de O’nun gibi hareket et. Eğer fakir ve yoksul isen Rasûl-i Ekrem’in EbûTalib mahallesinde mahsur kaldığı, vatanını ve bütün mülkünü terk ederek Mekke’den Medine’ye hicret ettiği zamanı düşün. Eğer hükümdar isen O’nun Arapların idaresini ele geçirdiği, her tarafa hakim olduğu, ileri gelenlerin, şan ve şeref sahiplerinin O’na itaat ettiği zamanı hatırla. Eğer zayıf ve kimsesiz isen Rasûlullah’ın Mekke’de yaşadıklarını hatırla! O’nda senin için güzel bir örnek vardır... Eğer fatih ve muzaffer bir hükümdar isen Bedir’de, Huneyn ve Mekke’de düşmana galip geldiği günlere bakarak Peygamber Efendimizin hayatından ibret al. Eğer mağlup olmuşsan Uhud harbinde Rasûlullah’ın şehid ve ağır yaralı ashâbı arasındaki halini düşün. Eğer öğretmen isen mescidin sofasında ashâbına nasıl öğretmenlik yaptığını hatırla! Eğer öğrenci isen Cebrail’in huzurunda nasıl diz çöküp hidâyet istediğini düşün. Eğer nasihat eden bir vaiz, emin bir mürşit isen Mescid-i Nebevi’de bir kütük üzerinde vaaz eden Rasûlullah’a kulak ver. Eğer hiçbir yardımcın olmadığı halde hakkı ayakta tutmak, iyiliği haykırmak istiyorsan Mekke’deki zayıf haline rağmen Peygamber Efendimizin hakkı açıkça ilan ettiği zamanı hatırla. Eğer düşmanını yenersen, Rasûlullah’ın Mekke’yi fethettiği günü hatırla. Hakem ya da hakim isen, İslam güneşi doğmadan önce, Kureyş reisleri birbirine girmek üzereyken Rasûlullah’ın Hacer-i Esved’i yerine koymak için verdiği hükme bir göz at. Sonra gözünü çevir ve bir daha bak: Rasûlullah’ın Medine mescidinin avlusunda insanlar arasında adâletle hüküm verdiği zamanı düşün... Hülasa her ne olursan ol, ne işle uğraşırsan uğraş yaşadığın müddetçe, günün her saatinde Rasûlullah’ın hayatında senin için güzel bir hidâyet, hayat karanlıklarını aydınlatan güzel bir misal vardır. Böylece işlerin düzelir, sıkıntıların sona erer... O’nun hayatı bütün insanlık için hayatın her safhasında örnekti. O’nun hayatı aydınlanmak isteyenler için bir nur, hidâyete ermek isteyenler için bir kandil, doğru yolu bulmak isteyenler için de bir rehberdi.” Bir medeniyet de ancak böyle oluşturulur. Hayatın her alanında söz söylemek suretiyle insanın beden, akıl ve ruhuna, parçalamadan bütün olarak hitap edebilmekle.
    Allah Rasulü (s.a.v.) ve güzîde ashabı gibi, günümüzde bir medeniyet oluşturamayışımızın en büyük sebebi bu bütünlüğü idrak edemeyişimiz. Bizler, savaşa giderken sadece gâlibiyeti düşünürüz. Haramları helal kılar, azimetleri bırakıp ruhsatlara sarılır, insanları kolayca harcayabiliriz. Bırakın savaş gibi zorlu bir imtihanı, islamın kolaylık dini olduğunu söyleyerek karşılaştığımız en küçük bir zorlukta kolaylık adına, Allah Rasûlü’nün ve ashabının o sağlam duruşuna benzer bir tavır sergilemekten aciziz. İsrailoğulları gibi, hükümleri kendi isteklerimiz doğrultusunda kırpmaya, alanını genişletmeye veya değiştirmeye başlıyoruz. Beraber yürüdüğümüz insanları bir hata yaptıklarında, bozuk parayı harcarken düşündüğümüzden daha az düşünerek harcıyoruz. Allah bağışlarken, biz Allah’ın bile üstüne çıkıp, ilkelerimize bağlılık adına affedemiyoruz. Çünkü ilişkilerimize emek harcamıyoruz. Emek harcanmayan ilişkiler de en küçük bir sarsıntıda yıkılabiliyor. Kurtarmak için kılımızı kıpırdatmak onurlu duruşumuza leke sürmek olarak telakki ediliyor. Oysa Peygamberimiz,(s.a.v.) amcası Hz. Hamza’yı öldüren Vahşi’yi, kızı Hz. Zeyneb’in yaralanıp ölmesine sebep olan Habbar b.Esved’i affederken “acaba”ları bile olmamıştı. “En zor günümdü.” dediği Tâif’te kendisini taşlayanlar için elini açıp dua etmişti.
    Ayrıca Peygamberimiz (s.a.v.), karşısındakine ne kadar kıymetli olduğunu öyle bir hissettirirdi ki ashabı, kendisinin Rasûl’ün en sevdiği kişilerin başında geldiğini düşünürdü. Bu düşüncede olan Amr b. As (R.A.) anlatıyor:
    Bir gazveden döndüğümüzde Rasulullah’ın huzuruna geldim: “İnsanların hangisi sana en sevimlidir” diye sordum. Rasulullah: “Aişe’dir” buyurdu. Ben:” Erkeklerde en sevimli olan kimdir?” dedim. Rasulullah: “Aişe’nin babası Ebu Bekir’dir.” buyurdu. Ben:”Sonra kimdir?” dedim. Rasulullah:” Sonra Ömer b. Hattab’dır.” buyurdu. Bir takım adamların adını saydı. Ben, Rasulullah beni onların en sonunda söyler düşüncesi ile sustum.(11))
    Bizim peygamber olarak görevlendirilmeyişimiz, üzerimizdeki sorumluluğu hafifletmez. Kıyamete kadar bâkî olan dinin tebliğini, Hz. Muhammed (s.a.v.)’in ardından, O’na vekâleten ümmeti üstlenmelidir. Peygamberimizin örnekliği bu açıdan önemlidir. Allah Teâlâ, Rasulullah’ı numûne-i imtisal olarak göstermiş. Vekil olan ümmetinin asıl ile bağını koparması, vekâletin ortadan kalkması demektir. “Ama O peygamberdi” diyerek mutlak manada örnek almamak, nefsimizi temize çıkarmak için ürettiğimiz mazeretten başka bir şey değildir.
    Ahzab sûresi 21. ayetine baktığımızda, Allah Rasûlü’nü örnek alanlar ancak, Allah’tan ümidini kesmeyen, sonunun ilkinden daha iyi olacağını düşünen, (93 Duha 4) Allah’ın dünyada Rahman isminin tecelliyâtına şahit olduğu gibi, eğer Rasûlü’nü örnek alırsa ahirette de Rahim isminin tecelliyâtına şahit olacağına inananlar olacaktır. Ayrıca Rasul (s.a.v.), Allah’ı sadece sıkıntılı anlarında değil de her dâim ananlara örnek olacaktır.
    Eğer Rasulullah’ı örnek alırsak, kıyamete kadar mü’minlerin getirdiği salâttan bizler de nasipleneceğiz. Aksi halde Allah’ı ve elçisini incitenler arasında yer alarak hem dünyada hem de ahirette lânet edilmişlerden olacağız. Tercih bizim… Ya nur ya zulümât… Ya dua edilmek ya lânet edilmek… Ya şifa ya hastalık… Ya cennet ya da cehennem…
    “Allah ve melekleri, peygambere salât etmektedir. Ey inananlar siz de O’na salât edin, içtenlikle selam edin. Allah’ı ve elçisini incitenler var ya, işte Allah onlara dünyada ve ahirette lânet etmiş ve onlar için alçaltıcı bir azab hazırlamıştır.” (33 Ahzab 56-57)

    kaynak:devtürkler

     
  2. cadi_91

    cadi_91 Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    26 Nisan 2010
    Mesajlar:
    2.376
    Beğenilen Mesajlar:
    5
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    ankara
    emeğine sağlık
     
Tercih Bizim Ya Duâ Edilmek Ya Da Lânet konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. Tercih etmek/Tercih edilmek

    Tercih etmek/Tercih edilmek

    Annemin kardeşimi daha çok sevdiğini düşünürdüm. Çocukluk işte ama öyle düşünürdüm... İtiraf edeyim... Küçük küskünlükler sırasında kocamın benden önceki sevgililerini benden daha çok sevdiğini düşündüğüm de oldu. Nedense insan hep en son ve en çok sevilen olmak istiyor. Sahip olduğu sevgiden daha çoğunu istiyor hep. Yersiz bir istek ama.. Oluyor iste... Sevdikleri hep bir tercihte...
  2. Ya Gözyaşım Ya da Sen..

    Ya Gözyaşım Ya da Sen..

    Denedim çok zorladım yine de geçmiyor Bu nöbetler çok zamansız, hiç bitmiyor... Bahar gelince kalp ağrılarım hep artıyor Ya da bu hasta yürek bunları abartıyor Bu gece de ağlıyorum Hem de hiç istemeden Tutamıyor engel olamıyor artık Gözyaşıma bu beden.. Uyuyamıyorum artık Sabahları görmeden Akıyor gidiyor içimden Ya gözyaşım ya da SEN ! [Alıntı]
  3. TÜRK'üz biz doğallıktan yanayız:)

    TÜRK'üz biz doğallıktan yanayız:)

    Merhabalar degerli misafirimiz, sitemizde toplu bir temizlik yapmak zorunda kaldik. Su anda gormek istediginiz konuyu maalesef sizlere sunamiyoruz. ilgili sayfamizin google siralamalarindan dusmesi icin gerekli algoritmik degerleri sitemize verdik. Verdigimiz rahatsizlik icin sizlerden ozur dileriz. Dilerseniz yukaridan sitemizin logosuna tiklayarak anasayfamiza gidebilir, Ya da ust sag...
  4. Uzmanların Tercihi Hangi Sulardan Yana ?

    Uzmanların Tercihi Hangi Sulardan Yana ?

    hangi damacana su sağlıklı damacana su Sevgili melekler, son günlerde çıkan sağlıksız damacana su skandalının ardından kafalar iyice karıştı. Herkes sağlıklı damacana su hangisi diye merak ederken bazı doktorlar ve beslenme uzmanları hangi damacana su kullandıkları ve su tüketiminde nelere dikkat ettikleri hususunda açıklamalar yaptılar. İşte detaylar... PROF. DR. M.ZEKİ KARAGÜLLE...
  5. Dua da Ya Rabbi ya Resulallah  kapından kovma bizi demek günahmı?

    Dua da Ya Rabbi ya Resulallah kapından kovma bizi demek günahmı?

    Sual: Günlük dualarımı okurken, şaşırıp fazla okuduğum oluyor. Mesela 500 lâ havle çekerken 510 veya 520 olabiliyor. Bunun mahzuru olur mu? Namaz tesbihlerinde de bazen 33 yerine 34, 35 olabiliyor. Mahzuru olur mu? CEVAP Unutunca mahzuru olmaz. Kasten sünnet olan miktarı değiştirmek mahzurludur. Yanlışlıkla eksik veya fazla olmasının mahzuru olmaz. Sual: Âyat-ı hırz, flash bellek denen...

Sayfayı Paylaş