gebe
  1. AYTASI

    AYTASI Aktif Üye Üye

    Kayıt:
    3 Aralık 2008
    Mesajlar:
    579
    Beğenilen Mesajlar:
    32
    Ödül Puanları:
    28

    Topla Gözyaşlarını Kaldırımlardan...

    Konu, 'Duygu Yüklü Yazılar' kısmında AYTASI tarafından paylaşıldı.

    Topla Gözyaşlarını Kaldırımlardan...
    Ellerin mi titredi, yüreğin mi. Umutlarımı vurmaya çalıştığın silahın kabzası sevgiden mi yoksa. Beni yine öldüremedin, kalamadın pişmanlıklarınla sevdiceğim. Hasrettin ellerine değdiğimde tutuşmaya, muhtaçtın sevdama, sana dair her cümlenin sonuna uluorta öpmelerimle nokta koymaya.
    Yine döndün bana.

    Dönmedi yüreğim ihanetin kırmızısına. Yalnızlık ilmeğini geçiremedim boynuma, kabullenemedim asla bir başınalığımı. Sarkaçlı saatimin tik taklarıyla birlikte geçip gidiverdi hüzünlerim vuslatı andıkça. Saksısını yitirmiş bir sardunya olmadım asla.

    Gitmelerin dönmelerin eksiltmedi sevdamı, alıştırıvermişim yüreciğimi ister istemez. Düşlerimi, hayallerimi budayamadı o gül makası uzak kalışların, arayışların. Ağlama ne olur kaldır başını.

    Mahalleye yıldızsız çöküveren geceler utanmadı kendinden, yalnızlığımı götüremediğinden. Sende utanma kendinden tabularımız olmadı ki asla.
    Emindim, işte yine bana döndün sevdiceğim.

    Yorgun teknelere takılıp kalmışken, özdeşleştiriyorken azgın dalgalarla seni. Döndün işte alabildiğine muhtaç, utangaç, bir o kadar çaresiz, ıslak. O sarmaşık sarmalarının sahibi sen değilmişsin gibi. Kollarına düşünce, dudaklarıma yapışınca kurtulamayan ben değilmişim gibi döndün işte.
    Olsa da bir yabancı gibi...

    "Şimdi topla gözyaşlarını kaldırımlarından
    Gitmeliyiz ıslık çalarak yalnızlığımdan."

    (alinti)


     
Topla Gözyaşlarını Kaldırımlardan... konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. gözyaşı!!!

    gözyaşı!!!

    Az önce uyandım!... Bedenimde bildik bir yorgunluk... Yinede buradayım!.. Sen gelmeyince ben kaç kez gidiyorum hayattan. Vapur seslerini, tren seslerini, otobüs seslerini dinliyorum, adına umut denilen yanılsamamla, buğulu camlarda göz yaşlarımı siliyorum... Beklemek neden zordur? Ömrümüzün sınırlı olması mı, yoksa kaybetmek korkusu mu? Ama hayalin terketmiyorsa bedenimi, belli ki...
  2. GözyaşLarım...

    GözyaşLarım...

    Hep hıçkıra hıçkıra aqLamak istemişimdir çocukLar qibi ayakLarımı bütün qücümLe yere vurup avazım çıktıqı kadar baqırmak istemişimdir qözyaşLarımın yanakLarımdan süzüLüp DudakLarıma Aktıqı zaman O tuzLu suyu daima dilimle yalamak istemişimdir Ama Hayır ! Tam tersi olmuştur hep bir köşede sessizce aqlamış qözyaşlarımı içime akıtmışımdır Ve Ben... Hala o içimdeki qözyaşların derin...
  3. Gözyaşlarım…

    Gözyaşlarım…

    Bir rüya gördüm geçenlerde. Ama sahiplenmedim. Benim rüyam demedim hiç. Küçük bir çocuk var rüyamda. Kimsesiz bir çocuk. Sanki bütün tanıdıkları terk etmiş onu. Yalnız kalmış. Yabancı bir yerde yaşama mücadelesi vermekten yenik düşmüş hayata. Çaresizce, çaresizliğin gölgesinde bir kaldırım taşına oturmuş ağlıyor. Etrafına bakıyor. Ama ne çare, yardım eden kimse yok. Bir şefkat bekliyor, biri...
  4. Gözyaşı

    Gözyaşı

    duygulu yazılar, şiirler, annelik, anneler, çocuklar ile ilgili herşey burda meleklerim... annelerle ile ilgili okadar sözcük gelirki akla ama karşısına geçtiğinizde hiç birşey diyemeyiz.sadece sarılıp öpmek gelir içimizden benim oğlumda öyle yapıyor anne diyor sanki bişey diyecekmiş gibi başlıyor sonra sırnaşıkça bi öpücük konduruyor yanağıma sıkıca sarılıyor boynuma ben zaten anlıyorum o...

Sayfayı Paylaş