gebe
  1. Angel_tears

    Angel_tears Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    25 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    1.794
    Beğenilen Mesajlar:
    11
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    İstanbul

    Yalnızlığında Yetim, Karanlıklarda Sensiz Kaldım !..

    Konu, 'Duygu Yüklü Yazılar' kısmında Angel_tears tarafından paylaşıldı.

    Sen üzülme diye satır aralarına ördüm yokluğunun sancılarını... Duyup ağlama diye bir saçak altına sığınıp Şimşek gürültülerinde yutkundum sensizliğin çığlıklarını...''


    Yüreğinde bir bahar göremeden, kanayan yaralarımı iyileştirmeden çekip gittin...


    Gitmeliydin, hiçbir zaman dönmeyecek şekilde yüreğimde sana dair ne varsa alıp gittin...


    Gittin diyorum hiçbir zaman yüreğime gelmemiştin sen...


    Evet, bu cümleyi kurmamak için ne savaşlar verdim yüreğimin hücrelerinde bir bilsen...


    Seni üzmemek için acılarımda demlenmiş bu cümleyi hep erteledim dudaklarımdan...


    Yalnızlığında depreşen yaralarımı görme diye kalemi kırdım...


    İsmini anan dudaklarıma kilit vurdum, seni üzecek tek bir kelime söylemesin diye...


    Sen varken taze tomurcuklar açan kelimelerim, yokluğunda paslansın istedim...


    Sen benim canımdın, sana ve gözyaşlarına kıyamadım işte...


    Sana acı vermemek için, yüreğimdeki ''senden'' kaçtım...


    Senin olduğun her yerden uzaklaştım...


    Hayattan, bu satırlardan kısacası her şeyden kaçtım...


    Unutmak için değil, senin gidişini kendimden gizlemek için...


    Gitmelerini erteledim yüreğimin kıyılarında...


    Bitkisel hayata girmiş varlığını, kendi soluğumla yaşatmak istedim...


    Soluğu tükenmiş bir cana, ''canımı'' verircesine yokluğuna anlatan kelimelerden kaçtım...


    Canımdan canımı koparıp, biraz daha varlığında gülümseyebilmek için


    Kendimi seni hatırlatan kelimelerle avuttum...


    Kendimi ''yalnızlığımla'' aldattım...


    Gidişlerine kaç kuyruklu yalan uydurdum...


    Kaç kez kaçınılmaz bu gerçekle aynalarda yüzleşmekten korktum...


    Hiçbir zaman dillendiremedim senin gidişini hatırlatan kelimelerle...


    Ama yutkunamadım, dudaklarıma kilit vuramadım işte...


    '' Hiçbir zaman yüreğime gelmemiştin sen...''


    Gece olup herkes evine döndüğünde anladım, senin bir daha dönmeyecek şekilde gittiğini...


    Gittin, hiçbir zaman geri gelmeyecektin….





    Varlığındayken her gece aradığın vakitlerde, ben hala sen ararsın diye seni
    bekledim sen kokan köşelerde...


    Seni beklerken karanlıklarla oyalandım biraz, körebe oynadım zamanla...


    Kovalayan yalnızlıktı, ben ise sana ve varlığına kaçan oldum...


    Hep yokluğuna ebe oldum bilmediğim oyunlarda....


    Gözyaşlarımı avuç içlerimde saklayıp, seni bekledim işte zamanın kör saatlerinde...


    Seni götüren tarihi alnımın ortasında bir mıh gibi çaktım...


    Ve hala gittiğin günde hala bıraktığın yerdeyim…


    Bir gün gelecekmişsin gibi seni bekliyorum sen kokan köşelerde….





    Hatırlar mısın bilmiyorum, senden önceki terk edişlerimi yazdım sana...


    Acılarımı katık yapıp aynı sofrada paylaşmadık mı seninle...


    Hüznün içinde umutsuz kaldığımda ''Pes etmeler bize göre değil, yılmakta öyle...


    Şimdi hadi tut ellerimden... Gir hadi yüreğimden içeri böyle hüzünlü olduğun
    zamanlar...


    Orada cennetten bir köşe var senin için... Kuşlar, çiçekler, kelebekler...
    Orada biraz mutluluk doldur yüreğine, huzur doldur... Sığınağın olsun orası, sığındığın...


    İçinde akan derede yıkan ve sıyrıl tüm acılarından. '' satırları geliyor dilimin ucuna...


    Yüreğim ise her satırında seni arıyor...


    Susup bakakalıyorum senden kalan tek hatıra bu satırlara...


    Huzur arıyorum gözlerindeki mutluluk ülkelerinin baharlarında...


    Sığınak arıyorum yalnızlığın ayazlarından kaçıp yüreğimi ısıtabileceğim...


    Seni arıyorum lakin, yüreğimde bulamıyorum...


    Ruhum gitti derken yüreğim kabullenmiyor gidişine...


    Ruhumla kalbim arasında tek başıma kaldım...


    Gittin mi, yoksa giden sadece mevsimler miydi bilemiyorum...


    Bildiğim tek bir şey var ...


    Yalnızlığında yetim, karanlıklarda sensiz kaldım…!



     
Yalnızlığında Yetim, Karanlıklarda Sensiz Kaldım !.. konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. Bana sensiz yalnızlığı verebilir misin?

    Bana sensiz yalnızlığı verebilir misin?

    En zorudur geride kalan olmak, giden yüreğinden silmiştir çünkü. Kalan, elinde kalanlarla yaşamını sürdürürken, yüreği dikenli tellerle çevrilidir. Her nefes alışı acı verir, gözünde hüzün kalıcı olur. Her şarkı gözlerini daldırır derinlere ve her şey gideni hatırlatır nedense. Sevda o zaman daha alevlenir, terk edilmek en büyük dağları eritir Neden engel olamaz peki, geride kalan bütün...
  2. Göksel - Sensiz Kalınca

    Göksel - Sensiz Kalınca

    Kendimle başbaşa kaldım Düşündüm tarafsızca bu ilişkiyi Anlamaya çalıştım seni Hatalarımla buluştum ilk kez Belki de gördüm gerçekleri İçimden artık hiçbirşey yapmak gelmiyor Sensiz kalınca herşey anlamsızlaşıyor Anlamsızlaşıyor
  3. Sahneler Gazanfer Özcansız Yetim Kaldı

    Sahneler Gazanfer Özcansız Yetim Kaldı

    SAHNELER YETİM KALDI! 27 OCAK’TAN BU YANA AMERİKAN HASTANESİ’NDE TEDAVİ GÖREN TİYATRONUN USTA OYUNCUSU GAZANFER ÖZCAN YAŞAMINI YİTİRDİ. SANATÇININ SON ROL ALDIĞI ’AVRUPA YAKASI’ DİZİSİNDEKİ ROL ARKADAŞLARI VE SANATÇI DOSTLARI HASTANEYE AKIN ETTİ Hastaneye gelen Gülse Birsel, Ata Demirer, Binnur Kaya, Hasibe Eren, Rutkay Aziz, Sarp Apak, Levent Üzümcü, Engin Günaydın, Yavuz Seçkin,...
  4. Kendi Kendine Yet İnancı Beraberinde Yalnızlığı Getirir.

    Kendi Kendine Yet İnancı Beraberinde Yalnızlığı Getirir.

    Günlük hayatınıza ve çevrenize baktığınızda hiçbir şeyde hiçbir kişiye ihtiyacı olmadığını savunan başkalarına yardımcı olmayı reddeden başkalarından yardım istemeyen “ya kendi kendine yet ya da bat” görüşüyle yaşayan birçok insana rastlayabilirsiniz. Bu insanlar kendilerini çevrelerinden öylesine soyutlamışlardır ki ve onlardan öylesine kopuk yaşarlar ki bunun bir ürünü olan yalnızlığın...

Sayfayı Paylaş