1. handanca

    handanca Daimi Üye Üye

    Kayıt:
    1 Nisan 2008
    Mesajlar:
    4.464
    Beğenilen Mesajlar:
    102
    Ödül Puanları:
    63

    Baba beni affet*

    Konu, 'Duygu Yüklü Yazılar' kısmında handanca tarafından paylaşıldı.

    Evliliğinden beri evinde kalan babası yüzünden eşiyle sürekli tartışıyordu. Eşi babasını istemiyor ve onun evde bir fazlalık olduğunu düşünüyordu. Tartışmalar bazen inanılmaz
    boyutlara ulaşıyordu.

    Yine böyle bir tartışma anında eşi bütün bağları kopardı ve

    -"Ya ben giderim, yada baban bu evde kalmayacak" diyerek rest çekti.

    Eşini kaybetmeyi göze
    alamazdı.
    Babası yüzünden çıkan tartışmalar dışında mutlu bir yuvası sevdiği ve kendini seven bir eşi
    ve birde çocukları vardı. Eşi için çok mücadele etmişti evliliği sırasında.

    Ailesini ikna
    etmek için çok uğraşmış ve çok sorunlarla karşılaşmıştı. Hala ona ölürcesine seviyordu.
    Çaresizlik içinde ne yapacağını düşündü ve kendince bir çözüm yolu buldu.

    Yıllar önce
    avcılık merakı yüzünden kendisi için yaptırdığı kulübe tipi dağ evine götürecekti babasını.
    Haftada bir uğrayacak ve ihtiyacı neyse karşılayacak, böylelikle eşiyle de bu tür sorunlar
    yaşamayacaktı.

    Babasına lazım olacak bütün malzemeleri hazırladıktan sonra yatalak babasını
    yatağından kaldırdı ve kucakladığı gibi arabaya attı.

    Oğlu Can
    -"Baba bende seninle gelmek istiyorum" diye ısrar edince onu da arabaya aldı ve birlikte yola koyuldular.

    Karakışın tam ortalarıydı ve korkunç bir soğuk vardı. Kar ve tipi yüzünden yolu zor seçiyorlardı.

    Minik can sürekli babasına
    -"Baba nereye gidiyoruz ?" diye soruyor ama cevap alamıyordu.

    Öte yandan nereye götürüldüğünü anlayan yaşlı adamsa gizli gizli gözyaşı döküyor oğlu ve
    torununa belli etmemeye çalışıyordu.

    Saatler süren zorlu yolculuktan sonra dağ evine
    ulaştılar.
    Epeydir buraya gelmemişti. Baraka tipindeki dağ evi artık çürümeye yüz tutmuş, tavan akıyordu. Barakanın bir köşesini temizledi hazırladı ve arabadan yüklendiği yatağı
    oraya itina ile serdi.

    Sonra diğer malzemeleri taşıdı en sonda babasını sırtlayarak yatağa
    yerleştirdi. Tipi adeta barakanın içinde hissediliyordu. Barakanın içinde fırtına vardı
    adeta.
    Çaresizlik içinde babasını izledi. Daha şimdiden üşümeye başlamıştı.
    Yarın yine gelir bir yorgan ve birkaç battaniye getiririm diye düşündü.
    Öyle üzgündü ki Dünya başına göçüyor
    gibiydi. O bu duygular içindeyken babası yüreğine bıçak saplanmış gibiydi. Yıllarca emek verdiği oğlu tarafından bir barakaya terk ediliyordu. Gururu incinmişti içi yanıyordu ama
    belli etmemeye çalışıyordu.

    Minik Can ise olanlara hiçbir anlam veremiyordu. Anlamsızca ama
    dedesinden ayrılacak olmanın vermiş olduğu üzüntüyle sadece seyrediyordu.
    Artık gitme zamanıydı. Babasının yatağına eğildi yanaklarını ve ellerini defalarca öptü. Beni affet der
    gibi sarıldı, kokladı.

    Artık ikisi de kendine hakim olamıyor ve hıçkıra hıçkıra ağlıyordu.
    Buna mecburum der gibi baktı babasının yüzüne ve Can'ın elini tutup hızla barakayı terketti.

    Arabaya bindiler.
    Can yola çıktıklarında ağlamaya başladı
    neden dedemi o soğuk yerde bıraktın diye.

    Verecek hiçbir cevap bulamıyordu, annen böyle istiyor diyemiyordu.

    Can
    - "Baba sen yaşlandığında bende seni buraya mı getireceğim" diye sorunca Dünyası başına yıkıldı.
    O sorunun yöneltilmesiyle birlikte deliler gibi geri çevirdi arabayı. Barakaya ulaştığında
    - "Beni affet baba" diyerek babasının boynuna sarıldı. Baba oğul sıkı sıkı
    sarılmış ve çocuklar gibi hıçkıra hıçkıra ağlıyorlardı.

    Oğlu
    - "Baba beni affet, sana bu muameleyi yaptığım için beni affet" diye hatasını belli ediyordu..

    Babası oğlunun bu sözlerine en anlamlı cevabı veriyordu...
    - "Geri geleceğini biliyordum yavrum. Ben babamı dağ başına atmadım ki, sen beni atasın...

    Beni bu dağda bırakamayacağını biliyordum." :cry::cry::cry:

    alıntı
     
    Son düzenleme: 3 Haziran 2008
  2. seda_emir

    seda_emir Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    15 Nisan 2008
    Mesajlar:
    109
    Beğenilen Mesajlar:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    Cevap: Baba beni affet*
    çok duygulandım ana babamıza sahip cıkalım daha anlayıslı olalım ki evlatlarımızda bize iyi davransın emeğine sagklık
     
  3. handanca

    handanca Daimi Üye Üye

    Kayıt:
    1 Nisan 2008
    Mesajlar:
    4.464
    Beğenilen Mesajlar:
    102
    Ödül Puanları:
    63
    Cevap: Baba beni affet*
    aslında bildiğim bi yazıydı ama bazen hatırlamakta ve hatırlatmakta fayda olduğunu düşündüm.
     
Baba beni affet* konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. Müslüm Gürses - Benim Kaderim

    Müslüm Gürses - Benim Kaderim

    bu benim kaderim değişmez talihim gülmedi gülmez kaderim kaderim işte gidiyorsun yabancı gibi gidene ağlamak benim kaderim sineye çekerim her acı gibi gidene ağlamak benim kaderim benim kaderimde binlerce çile yorgun bedenimi taşır meçhule sevgilim sende git git güle güle gidene ağlamak benim kaderim kaderim güldürmez kaderim öldürmez kaderim ağlatır kötü kaderim __________________
  2. 'Baba beni öpmeyecek misin ? sözü son söz oldu

    'Baba beni öpmeyecek misin ? sözü son söz oldu

    Konya'da kız öğrenci yurdundaki feci patlama, yürekleri dağlayan hikâyeleri de ortaya çıkardı. Küçük Sema kendisini kursa bırakan babasının peşine seslendi: Türkiye'yi derinden üzen olayda iki kız kardeşi ölüm ayırdı. Tatil için Mersin'den babaannelerinin yanına gelen kardeşlerden Rukiye Sema Demirtaş hayatını kaybederken, ablası Zeynep Büşra Demirtaş yaralı olarak kurtuldu. Kızları...
  3. Tut elimden...! Beni çocukluğuma götür baba...!

    Tut elimden...! Beni çocukluğuma götür baba...!

    Tut elimden...! Beni çocukluğuma götür baba...! Baba tut elimden Beni çocukluğuma götür hadi...! O küçük kıza götür beni baba! Götür bir daha gelmeyeyim! Tut ellerimden baba tut... Uçurumun kenarındayım... İtildim... Düştüm düşeceğim! Baba yüreğim alazlarda Yandı... Yanıyor! Sevda çöl dedin... Dikkat et dedin... Bir an için unuttum baba, sevdim! Şimdi çöl ortasında...
  4. Bırakma beni baba!

    Bırakma beni baba!

    Yazıktır yaa işte parçalanmış bi ailenin çocuğu şan şöhret para hepsi var ama çocukları mutsuz anne babanın günahını çocuklar çekiyo.. SULHİ AKSÜT VE OĞLU EMİR BİR TÜRLÜ AYRILAMADI. Sulhi Aksüt, velayetini boşanmak üzere olduğu Sibel Can’a vermemek için mücadele ettiği oğlu Emir’le felekten bir gün çaldı. Ayrılık vakti geldiğinde Emir, Aksüt’e sarılıp “Bırakma beni baba....
  5. bu benim suçum baba...

    bu benim suçum baba...

    oğlum çok tatlı ama birde yaramazlıkları olmasa dün beni çok sinir etti elek. yoktu hep bana sardı o kadar bunaltıp üzdü beni anlatamam patlamaya hazır bir bomba gibi oldum akşam eşimle pc de görüşürken bunun yaramazlıklarını anlatırken kendiliğinden yaşlar süzüldü zaten gözümden oğlum kucama geldi annecim neden ağlıyorsun dedi bende senin yüzünden beni çok üzüyorsun dedim babasıda kızdı ama...

Sayfayı Paylaş