gebe
  1. İzmirella

    İzmirella Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    24 Mart 2008
    Mesajlar:
    1.617
    Beğenilen Mesajlar:
    10
    Ödül Puanları:
    0

    Hayatla Roportaj

    Konu, 'Hayatın İçinden & Hayata Dair Herşey' kısmında İzmirella tarafından paylaşıldı.

    HAYATLA ROPORTAJ
    Hayatla roportaj yaptigimi gordum ruyamda.

    'Benimle roportaj mi yapmak istiyorsun?' diye sordu Hayat.

    'Zamanin var mi?' diye sordum.

    Gulumsedi.

    'Benim zamanim Sonsuzluk' dedi Hayat. 'Ne sorular var yureginde?'



    'Insanlarla ilgili en cok neye sasiyorsun?' diye sordum.
    Hayat yanit verdi.

    'Cocukluktan sIkIlIp buyumek icin acele ediyorlar, sonra yine cocuk olmanin ozlemini duyuyorlar. Para kazanmak icin sagliklarini kaybediyorlar, sonra sagliklarini kazanmak icin paralarini kaybediyorlar. Gelecekle ilgili endiselenmekten simdiyi unutuyorlar. Sonra da ne simdiyi ne gelecegi yasayabiliyorlar. Deneyim iyi bir ogretmendir diyorlar ama deneyimin faturasini odemek istemiyorlar. Hayatlarini kazanmak icin egitim aliyorlar ama yasam ustasi olmayi bilmiyorlar. Bu nedenle de, hic olmeyecekmis gibi yasiyorlar, hic yasamamis gibi oluyorlar.'


    Hayat elimi tuttu. Bir sure sessiz kaldik.Derin bir nefes aldim. Ona, insanlarin neleri ogrenmelerini istedigini sordum.

    Hayat yanitladi.

    'Hic kimseyi seni sevmeye zorlayamayacagini, yapabilecegin tek seyin seni sevmelerine izin vermelerini isterdim. Affetmenin affederek ogrenilebilecegini ogrenmelerini isterdim. Baskalariyla kendilerini kiyaslamamayi ogrenmelerini isterdim. Iki insanin ayni seye bakip farkli seyleri gorebilecegini ogrenmelerini isterdim.'

    'Zengin insanin en cok seye sahip olan degil, en az seye ihtiyac duyan insan oldugunu ogrenmelerini isterdim. Bir sevecen yuregi derinden yaralamanin bir anda oldugunu; ama iyilestirmenin cok uzun surdugunu ogrenmelerini isterdim. Seni seven insanlarin duygularinmi nasil ifade edebileceklerini bilmedikleri icin seni sevmediklerini sanmak yerine onlarin sevgisini hissetmeyi ogrenmelerini isterdim.'


    Hayat derin bir nefes verdi. Hayatin nefesi kelimelere donustu.

    'Soylediklerimi yuregine kaydet' dedi. Soyledigi cumleyi yuregime kaydettim.

    'Baskalarini affetmek yeterli degil, kendini de affetmeyi ogren'.


    Yuregim kus gibi hafiflemisti.

    'Son bir soru daha, Hayat' dedim. 'Benden ne istiyorsun?'

    Butun odayi beyaz bir isik kapladi... ve Hayat yanitladi.


    'Senin kendin olmani istiyorum, yoksa baskasi olurdun. Sana bugun ihtiyacim oldugunu bil, yoksa bugun benimle olmazdin. Kendi essizligini ve biricikligini bil; cunku ben kendimi tekrar etmeyecek kadar yaratici ve zenginim. ve gercekten TEK degerli olanim. Degerimi bil.'

    Hayat'in icimde disimda her yerde aktigini hissettim. Kendimizi sevdigimiz kadar Hayat 'i sevebilirdik ancak. Ne daha az ne daha fazla.
    -alinti-


     
Hayatla Roportaj konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. Hayatla roportaj!

    Hayatla roportaj!

    Benimle roportaj mi yapmak istiyorsun diye sordu HAYAT. "Zamanin varmi?" diye sordum. Gulumsedi. "Benim zamanim Sonsuzluk" dedi HAYAT. "Ne sorular var Yureginde? Insanlarla ilgili en cok neye sasiriyorsun diye sordum. Hayat yanit verdi. "Cocukluktan sikilip buyumek icin acele ediyorlar, sonra yine cocuk olmanin ozlemini duyuyorlar. Para kazanmak icin sagliklarini...
  2. HaYaT ../..

    HaYaT ../..

    HaYaT ../.. Tebeşirle çizilmiş bir seksek oyunu kadar uçucu bir çizgisi var hayatın. Farkında olmadan basıyorsun çizgiye. Kızıyorlar anında. “ YANDIN! “ diye atılıyorsun oyun dışına… Elif ŞAFAK
  3. Hayattan...

    Hayattan...

    HAYATTAN... *Geniş ve rahat olmayı öğrendim... Ölümün dışında hiç bir şey göründüğü kadar önemli ve acil değil... *Coşkulu ve neşeli olmadığım zaman, bunun hiç kimsenin suçu olmadığını ve gülümsemem gerektiğini öğrendim... *Cesur olmayı; değilsem bile öyle davranmayı öğrendim... Nasıl olsa, aradaki farkı kimse anlamıyor... *Cazibemle 15 dakika idare edebildiğimi, ama ondan sonra...
  4. hayat

    hayat

    “Rabbim sen olmasan Kimin aklına gelirim ben”
  5. Hayat..!!

    Hayat..!!

    akıp giden zaman boşunamı bu haykırışlarım senın için olan cabalarım..!!!cırpınışlarımm avazım cıktıgı kadar bagırmam boşunamı senin için yaptıklarım göze aldıklarımın boşunamı ..! evet senın için harcadıgım herşey boşuna kendımden nefret eder igrenır oldum hala sana deger verdıgım hala senı düşünduugm için kendıme acıyorumm utanıyorumm oysa hayata en cok kendımı sever kndıme ınanır...

Sayfayı Paylaş