kaLßim kaßuL et arTıK

  • Konbuyu başlatan KızılÖtesi
  • Başlangıç tarihi
kaLßim kaßuL et arTıK
kaLßim kaßuL et arTıK


Bakışlarım öyle bos ki, artik hissetmiyorum hiçbir şeyi...
Sanki tüm duygularım, gözlerimdeki tüm ışık yok olmuş ve bir daha hiç çikarilamayacak kadar derinlere gömülmüş gibi. Nerede hata yapım bilmiyorum. Zaten kurumuş olan hangi dala nasıl da bastım?
Daha önce beni mutlu ettiğini düşündüğüm her şey yok oldu sanki. Neydiler ya da kimdiler bilmiyorum ama artik yoklar...

Ümitlenme her telefon çalısında
Koşma kapılara her adim sesinde
Senin sandığın yıldız artik yok yerinde
Kabul et kalbim, kabul et kalbim
Ah kalbim biz ayrıldık
"A$k"... Tarifini bile yapamazken öyle olabildiğimizi ya da olabileceğimizi iddia ediyoruz, ne garip değil mi? Kocaman bir soru işaretinden ibaret olan hayatimizi bu ne idügü belirsiz şeyin ardından koçmakla geçiriyoruz hep. Yakalayınca ne oluyor peki? Bir anlık bir huzura kavuşuyoruz ve yine bir anda o huzuru kaybediyoruz...
Kovalamaca; o basit ve bizi hayatin ne kadar kötü yani olursa olsun yinede yasamaya değer olduğunu düşündüren yakalamaca oyunu en bastan ve yine yeniden başlıyor...
İçimde bir şeyler kopuyor, paramparça oluyorum. Ayni parçalar yeniden kopup bir daha parçalanıyor, sonu yokmuş gibi, garip bir yap-boz oyunu bu...

Gitti giden dönmeyecek,
Kabul et kalbim
Asla seni sevmeyecek,
Hayat ne zalim...
Bağırmak istiyorum, haykırmak istiyorum ama kelimeler boğazıma düğümleniyor ve susuyorum... Susup sabrediyorum ve üstelik korkum daha da büyüyor... Aslında ummadığım bir yerde, ummadığım bir anda patlamaktan korkuyorum... Düşünüyorum da; sayılarını hatırlamadığım kadar çok olan "keşkeklerime bir yenisini daha eklemekten ve geri dönüsü olmayan bir yola girmekten korkuyorum aslında...

O yanmadı senin kadar
Feryat etsen neye yarar
Ya sen dur sonsuza kadar ya kabul et...
Kabul et kalbim, kabul et kalbim...
Ah kalbim biz ayrıldık...
Diğer yandan da; hayat kısa, bağır çağır, boşalt içini diyorum kendi kendime. Sonra da bu kısacık hayati daha da çekilmez hale getirebileceğimi düşünüyorum. Çelişkiye düşüp yine susuyorum. Kendi içime haykırmaya devam ediyorum kimsenin duymadığından emin bir halde.


Gözyaşlarımı içime akıtıyorum ve biliyorum ki kimse görmüyor, göremiyor... Ve "Sessiz Çığlığıma" ses vereceğin "o" günü bekliyorum..!!

**ALINTI**
 
Cangülüm

Cangülüm

Yeni Üye
Üye
Cevap: kaLßim kaßuL et arTıK

teşekkürler çok güzeldi.
 
Üst