Slm kızlar, geceleri uyumak zor olduğu için gündüz uyuyorum ama bugün uyku haram oldu.
Baştan anlatayım, çünkü anlatmazsam olmayacak, kendime acıyorum resmen bu nasıl kader diye.
Biliyorsunuz kardeşim evlenecek ve düğün eylülün ilk haftası planlanıyordu, ama nişandan sonra bir türlü uydurup görüşemediler. Bende anneme defalarca söyledim, eğer eylülde olmazsa, en erken aralıkta gelebilirim dedim, çocuk kendini biraz toparlasın, zaten küçücük bedeniyle baştan sersefil olacak bari biraz evde dinlensin diye. Dün akşam çok keyifliydim gerçekten, annrm aradı sana bir haberim var dedi, düğünü 28 ekime ayarladık dedi. Tabi ben şok oldum. Düşünün kızlar ben 7 temmuzda gidicem, eylül 15 gibi gelmeyi planlıyorduk, annemde diyorki 28 ekime kadar kalırsın. Bunu hanginizin eşi kabul eder söylermisiniz? Eşimden ziyade ben duramamki adam burada per perişan oluyor sonra, e geri gelip dönmek hem maddi yönden, hemde bebek açısından bizi çok zorlayacak, Malum yolculuk kolay değil. Sonra düşündük, ben doğumu burada yapayım, benim biletimide ablama çevirelim dedik. Annemi aradık akşam eniştem sabah konuşalım dedi. Bizim düşüncemiz şuydu; Ablam 20 temmuzda gelsin ramazanı burada geçirsin, doğumdan bi kaç hafta sonrada gitsin. Çokta iyi olacak diye düşündük, çünkü bu gibi yerlerde insan bir yakınına ihtiyaç duyuyor, inanın eşimde çocuk gibi sevindi, hem ramazanda yalnız kalmayacak, hem doğum anında yanımda olacak, hemde misafiri seviyor. Tabi biz plan yapıyoruz falan, eşim eniştede gelir ben onunla ilgilenirim gezdiririm falan diyor. Bu sabahta aradılar, enişte bey sadece 20 gün izin veriyormuş. Ablam doğum haftasında gelecekmiş, doğumdan 1 hafta sonra gidecekmiş. Ablam 21 gün oluyor falan dedi, arkadan bağırıyor hayır 20 gün diye, sanki gezmeye çağırıyoruz kızı, ben en az 1 ay kalır diye hesaplarken 20 gün demeleri çok yaraladı beni. Küçücük bebekle tek başıma kalıcam. Annemde, ananem bizde diye gelemiyormuş, oysaki birilerine bırakabilir. Canım çok yandı nedense, doğumum aylar öncesinden belli olmasına rağmen hiçbişey bana göre ayarlanmadı, yine kardeşim için bu halde yolculuk yaptım nişana gittim, hatta yine kendimden ziyade onlar için doğumuda orada yapacaktım, 2 ay gibi bir süre ayarladık, eşim yinede ses çıkarmadı, bir kere bile ben ne olucam demed. Ama şimdi yalnız kaldık resmen, eşimin tarafını hiç söylemiyorum, gelmelerinide istemiyorum zaten. Hep kendi aileme güvenirken durum böyle oldu. Bu nasıl insafsızlıktır yaa, sanki gezmeye çağırıyorum ablamı, 21 gün bile çok geliyor adama. Çok darıldım cidden, bu saatten sonra karışmıcam ne yaparlarsa yapsınlar, hiç gelmeselerde sorun etmicem, tek başıma bakarım ben kendimede çocuğumada, düğünede sadece 1 haftalığına gidicem, 1 haftada bi yerlere gitmek isritorum, eşimle yalnız kalıp kafa dinlemeye ihtiyacımız var. Çok uzattım kızlar hakkınızı helal edin, ama kime gidip anlatayımki...