İzmirella

Bibliyografya.- De Laubadère, Venezia ve Gaudemet, Traité, op. cit., c.I, s.40-54; Peiser, op. cit., s.8-10; Auby ve Ducos-Ader, op. cit., s.179; Bénoit, op. cit., s.67-70, 80-84; Chapus, Droit administratif général, op. cit., c.I, s.3-6; Vedel ve Delvolvé, op. cit., c.I, s.109-115; Rivero, op. cit., s.30-35; Bénoit, op. cit., s.67-69, 80-84; Onar, op. cit., c.I, s.94-100, 120-122; Gözübüyük ve Tan, op.cit., c.I, s.22-27; Günday, op.cit., s.29-31; Giritli, Bilgen ve Akgüner, op.cit., s.31-38; Özay, op. cit., s.318-321; Duran, op. cit., s.21-28.
İdarenin bazı faaliyetleri idare hukukuna değil, özel hukuka tâbidir. Bu tür faaliyetlerde idare, aynen bir özel hukuk kişisiymiş gibi hareket etmektedir. Örneğin idare, ihtiyacı olduğu bir binayı bir özel kişiden, kira sözleşmesi yaparak kiralayabilir. Burada yapılan kira sözleşmesi, idare hukukuna değil, borçlar hukukuna tâbi olur. Bu sözleşmeden dolayı ortaya çıkacak uyuşmazlıklara da idarî yargıda değil, adlî yargıda bakılır.

Demek ki idarenin yaptığı her faaliyet idare hukukuna tâbi değildir. Bu nedenle idarenin hangi faaliyetinin idare hukukuna, hangisinin ise özel hukuka tâbi olduğunu, yani idare hukukunun uygulama alanını saptamamız gerekir. “İdare hukukunun hukukun uygulama alanı (domaine d’application du droit administratif)”nın[80] tespiti için iki ölçüt kullanılmaktadır: Kamu gücü ölçütü ve kamu hizmeti