NeMeSiS

Mebde: baş, başlangıç, ilke

Mebhur: soluyan, soluğan, nefes darlığına yakalanmış olan

Mebruk: kutlamaya değer kimse

Mebrur: beğenilmiş, hayırlı, yararlı

Mebsut: açılmış, yayılmış

uzun uzadıya anlatılan
Mebus: gönderilen, gönderilmiş vekil

Mecdi: büyüklük

Mecnun: cin çarpmış

delice seven
deli, aklı başında olmayan
Mecut: talihi açık, mutlu, şanslı kimse

Mecid: çok ulu, yüce, şan ve şeref sahibi

Allah' ın sıfatlarından
Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır
Meciddin: dinin ululuğu, büyüklüğü

Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılmaktadır
Mecit: çok büyük şan ve şeref sahibi

Mecit (d): çok şerefli, büyük şan sahibi

Meda: mesafe

son
Medeni: uygar, şehirli

terbiyeli, nazik
Medet: yardım eden

Meduv: davet olunmuş, çağırılmış, davetli

hz. peygamber (s.a.s)' nin isimlerindendir
Medid: uzun, çok uzun süren

arap aruzunun 2. bendi
Medih: övme, övgü

Medit: çok uzun süren

Mefhar: övünme, övünmeye sebep olan, güvenmeyi gerektiren

Mefruz: farz olunmuş, varsayılmış

Meftuh: açılmış, açık

ele geçirilmiş
Meftun: gönül vermiş

büyülenmişçesine tutkun
Mehbup: erkek sevgili

Mehcur: uzaklaşmış, ilişiği kesilmiş

Mehdi: hidayete ermiş olan

Mehmet: muhammed isminin Türkçe' de söylenişi

aşure ayı
kutsal
Mehib: heybetli, azametli, korkunç

arslan
Mekki: mekke şehri ile ilgili

Meknun: saklı, gizli, iyice korunmuş

Meknuz: gömülü

hazineye konulmuş, saklanmış
Mekremet: kerem, cömertlik

saygı, ağırlama
Mekin: temkinli

Melen: işlenmemiş, bakir toprak

Melhuz: umulur, beklenir

Melul: usanmış, bezmiş, bıkmış

Melih: güzel, şirin, sevimli

Melik: kral, hükümdar
padişah, hakan, hükümdar

mal sahibi
Allah' ın isimlerinden
Melikanber: kudretli, nüfuzlu, habeş köle

melik ve anber isimlerinden birleşik isim
Melikhan: hükümdar

Melikserver: doğu sultanı hükümdar

Melikşah: büyük selçuklu imparatoru

Memdud: uzatılan

Memduh: övülmüş, övülmeye değer

Memnun: minnet eden

hoşnut, sevinçli
Memun: güvene kavuşmuş, cesaret sahibi

Memik-memo: mehmet adının bozulmuş şekillerinden

Menaf: dağın sivri tepesi

cahiliye döneminde arapların putu
isim olarak kullanılmaz
Menderes: bir akarsu yatağının az eğimli ovalarda çizdiği kıvrım

ege bölgesinde bir ırmak adı
Mengi: ölümsüz, ebedi

Mengü: ebedi, ölümsüz, bengi

Mengüalp: ölümsüz, güçlü, kuvvetli, yiğit

Mengübay: varlıklı kimse

Mengübert: Allah verdi

Mengüç: güçlü ben

men+güç
yaşlı, ileri
Mengücek: özel isim

Mengüer: ebedi, ölümsüz, bengi

Mengütay: ebedi, ölümsüz, bengi

Mengütınış: ebedi gençlik

Mengütimur: özel isim

Mennan: verici, ihsanı bol, Allahın isimlerindendir

fazlasıyla iyilik yapan
Mensur: saçılmış, dağılmış

ölçüsüz, uyaksız söz
Menzur: adanmış

Menşur: padişahlar tarafından verilen vezirlik ünvanı

ferman
Merafi: dağın sivri tepesi

islam' dan evvel arapların putu
isim olarak kullanılmaz
Merd: adam, insan

özü, sözü doğru kabadayı yiğit
Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılmaktadır
Merdan: erkek, yiğit, mert
mertler, insanlar, erkekler, yiğitler

Merğub: istenilen, sevilen

herkes tarafından sevilip aranılan
Merdi: cesaret, mertlik

Merdüm: insan, adam

gözbebeği
Mergen: maharetli, nişancı

Mergup: rağbet görmüş, herkes beğenmiş

Merkür: güneşe en yakın gezegen

Mert: sözünün eri, güvenilir kimse

Mertcan: yiğit karakterli

Mertel: özü sözü doğru kişi

Merten: en mert

Merter: sözünün eri

Mertkal: her zaman sözünün eri ol

Mertkan: mert soydan gelen

Mertol: sözünün eri ol, yiğit ol

Mervan: 900 yıllarında silvan' da bir kürt devletinin kurucusu

Meriç: bulgaristan'dan çıkıp edirne yakınlarında arda ve tunca ile birleştikten sonra Türk-yunan sınırı boyunca akarak enez yakınlarında ege denizi'ne dökülen ırmak

Meriçtan: meriç ırmağı' nın şafağı, meriç kıyısındaki sabah vakti

Merih: güneş sistemimizdeki 5. gezegen

Merzat: rıza, hoşnutluk

Merzuk: mutlu, rızkı verilmiş

Mesrur: memnun, sevilen

Mestur: örtülmüş, örtülü

Mesud: saadetli, bahtlı

Türk dil kurallarına göre "d/t" olarak kullanılır
Mesut: mutlu, bahtiyar

Mesut (d): mutlu, sevinçli, neşeli

Mesih: isa peygambere verilen adlardan biri

Mete: büyük hun imparatoru

Metehah: bilinen en eski tür hükümdarı. liderliği ve harp sanatı bugün bile akademilerde ders olarak verilmektedir.

Metehan: bilinen en eski Türk hükümdarı

liderliği ve harp sanatı bugün bile akademilerde ders olarak verilmektedir
bileşik isim
Metin: metanetli, sağlam

özü, sözü doğru
Metiner: metanetli, sağlam, dayanıklı

özü, sözü doğru, sebatkar, itimat edilir
hz. peygamber (s.a.s)' in isimlerinden
Mevcud: var olan, bulunan

hazır olan, hazır bulunan
Türk dili kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır
Mevdut: sevilmiş, sevilen

gaznenilerin bir hükümdarı
Mevlevi: mevlevilik tarikatından

Mevlud: yeni doğmuş çocuk

ihsanın doğduğu yer
doğulan zaman
Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır
Mevlut: doğma, dünyaya gelme (mevlid-mevlüd)

Mevlüt: yeni doğmuş çocuk

doğulan zaman
Mevsul: hz. peygamber' in isimlerinden

Mevzun: biçimli, düzgün

Meymun: kutlu, uğurlu

Meysur: kolaylanmış, kolaylaştırılmış şeyler

Mezid: artma, çoğalma

Meşed: şehitlik, şahadet

Meşhed: bir adamın şehit olduğu veya bir şehidin gömüldüğü yer

iran' da ziyaretgah olan meşhur şehir
hz. peygamber (s.a.s)' in isimlerinden
Meşhur: ünlü, argın, tanınmış

Meşkur: beğenilmiş, övgüye değer

__________________