çok üzgünüm çok mutsuzum ben bu bir aylık dönemi nasıl geçiricem diye düşünürken yumurta toplama işleminden çok korkuyordum merkezde gördüğüm herkese soruyordum internette okumadığım yazı kalmadı onu bile göze alıp güçlü olup gidicem sonu güzl olcak derken ve bu bir ayı nasıl geçireceğimi düşünürken şimdi tüp bebek için tam 9 ay beklemem gerekiyor bu nasıl bir çaresizlkiktir bu nasıl bir hayattır nasıl bir çaresizlik içindeyim nasıl umutlarım yerlerin altında nerdeyiğm nasılım ne yapabilirim anlamadımm hangi acılara göz yummam gerekiyor daha nasıl acılar çekebilicem çekicem bu accıları hangi güçle kaldırıcam nasıl güçlü olabilicem daha doğrusu ben ne yapıcam arkadaşlar nasıl hayata tutunabilicem bi çare bi güç bi sabır bunların hepsine ne kadar ihtiyacım var bilmiyorumm tek bildiğim hiç ama hiç iyi olmadığım bunları bile ağlayarak yazıyorum göz yaşlarımın hiç duracağı yokk aklıma geldikçe içimden hep bi çare bi çare diyorum ve dahada kötüsü aklıma düştükçe içimde bir yerler sızlıyo sızlıyo sızlıyo
Canım inan cok üzüldüm dicek hic bisey bulamiyorum.ole bi devletimiz varki nerden nasil kar sağlariz diye düsünüyo.yardima ihtiyaci olanlarin yaninda olmuyo.ama hic sikma canini var bundada bi hayir rabbim böle olmasini istiyo belkide bu sürecte normal yolla hamile kalican kirma umutlarini saki .bütün herşeyi geride bıraktım tüp bebek tedavisine başladım bu sefer umutlarım daha başkaydı artık tutup tutmasınıda geçtimde acaba ikizlerim olurmu diye düşünüyordum içimi böyle derin bi sessizlikle birlikte bi sevinç kaplıyordu bir takım ilaçları bitirdim bir takım ilaçlara başladım ama her adım hergün sanki bebeğime kavuşmanın heyecanı sarmaya başlamıştı ki evet beklenen gün gelmişti adette görmüştüm artık tedaviye tam anlamıyla başlayacaktım birkaçgün şehir dışına çıktım doktorumu aradım adetimin 3. günü muayene gidecektim bir umutla gece 4 de otobüse bindim sabah 9 buçukta indim ama hiç uyumadım çünkü hastaneye yeni umutlarla gidiyordum hastaneye sanki bebeğimi aramak için değilde onu oraya bıraakmışım birkaç hafta sonra alcakmışım gibi geliyordu gittiğim hastanede nerdeyse tanıştığım bütün tüp bebek hastaları sonuç almıştı onları görünce umutlarım bir kat daha artmıştı neyse hastaneye gittim doktorumu bir müddet bekledikten sonra muayene oldum kan vermemi istedi kan tahlili sonucuma göre ilaç tedavi şeklini dozunu düzenleyecekti uykusuzluk yorgunluk ama bir o kadarda ümit içerisinde beş buçuk saat hastanede sonuç bekledim ve nihayet sonuçlar çıktı doktorumla uzun bir görüşmeden sonra kafamda hiçbir soru kalmadan evimin yolunu tuttum metrodan bir indim telefonum çaldı açtım hastaneden arıyorlardı 3 senelik evli olmadığım için tüp bebek raporum çıkmayacakmış bu yüzdende ilaç paralarıda dahil hiçbir hastane masrafını devlet karşılamıyormuş hepsini ben karşılamak zorundaymışım ve buda çok yüklü bir miktar yaklaşık 10 bin gibi yolda bir başladım eve kadar hıçkıra hıçkıra ağlamaktan canım çıktı siz söyleyin şimdi arkadaşlar sizce adaletmi bu ne kadar üzgünüm bir umut dolu tedavi daha benim için bitti eşim bırakma sen üzülme gerekirse arabamı bile satarım dediysede yapamadım biliyorum belki ödeyecekti çünkü benim ağlamama hiç dayanacak gücü yok çok zorlanacaktı ama ben onada kıyamadım çok üzgünüm haliimi size nasıl anlatabilirim kelimeler yetermi üzüntümü acımı anlatmaya bilmiyorumm hiç iyi değilimm çok kötüyümm allahım neyin bedelini ödetiyorsun banaa bilmiyorum ama dayanacak gücüm kaalmadı
Katiliyorum sana canim uzaktan solemesi kolay onlara gore ama ne fakirin yaninda olurlar nede biseye ihtiyaci olanin.sadece konusmasini bilirler.inanır mısın yazdıklarını ağlayarak okudum canım ve çok üzüldüm 🙁 ben de her şeye o kadar çok kızıyorum ki anlatamam,biz de özelde yaptırmak zorundayız ve 6 bin gibi bir rakam 🙁 harç borç mecbur karşılicazbaşka çaremiz yok be canım. en az 3 çocuk diyen şahıs çık ortaya ve de ki aşılama tüp bebek ücretsizdir diye,inan ki 3 değil ya 5 doğururum be . . .
maddi manevi anlamda çok yıprandık yeter artık ya bıktım inan 🙁((( artık arkadaşların çocuğuna değil kendi çocuğuma hediye almak istiyorum,hergün onlara bi şeyler göndermekten bıktım,sadece onlara değil kendi çocuğuma da almak istiyorum onu sevindirmek istiyorum.
hayırlı olsun cnm, ben de nisanda başlayacağım inş. aşılamaya. sana katılıyorum umutsuz olunca bekleti azalıyor ve sanki streste biraz olsun gidiyor.bir kaç ay sonra güzel haberler ile dolar burası inş.Aymesev'in tüp bebek tedavisi, Özgüll'ün, senin ve benim aşılamalarım güzel sonuçlarla sevindirir inş bizi....
- - - Updated - - -
Rapunzelcan canım sen ne yaptın en son hangi durumdasın
cAnım raporsuz yaomaya gücünüz yok mu
hayırlı olsun cnm, ben de nisanda başlayacağım inş. aşılamaya. sana katılıyorum umutsuz olunca bekleti azalıyor ve sanki streste biraz olsun gidiyor.bir kaç ay sonra güzel haberler ile dolar burası inş.Aymesev'in tüp bebek tedavisi, Özgüll'ün, senin ve benim aşılamalarım güzel sonuçlarla sevindirir inş bizi....
- - - Updated - - -
Rapunzelcan canım sen ne yaptın en son hangi durumdasın
maddi manevi anlamda çok yıprandık yeter artık ya bıktım inan 🙁((( artık arkadaşların çocuğuna değil kendi çocuğuma hediye almak istiyorum,hergün onlara bi şeyler göndermekten bıktım,sadece onlara değil kendi çocuğuma da almak istiyorum onu sevindirmek istiyorum.
Katiliyorum sana canim uzaktan solemesi kolay onlara gore ama ne fakirin yaninda olurlar nede biseye ihtiyaci olanin.sadece konusmasini bilirler.inanır mısın yazdıklarını ağlayarak okudum canım ve çok üzüldüm 🙁 ben de her şeye o kadar çok kızıyorum ki anlatamam,biz de özelde yaptırmak zorundayız ve 6 bin gibi bir rakam 🙁 harç borç mecbur karşılicazbaşka çaremiz yok be canım. en az 3 çocuk diyen şahıs çık ortaya ve de ki aşılama tüp bebek ücretsizdir diye,inan ki 3 değil ya 5 doğururum be . . .
Canım inan cok üzüldüm dicek hic bisey bulamiyorum.ole bi devletimiz varki nerden nasil kar sağlariz diye düsünüyo.yardima ihtiyaci olanlarin yaninda olmuyo.ama hic sikma canini var bundada bi hayir rabbim böle olmasini istiyo belkide bu sürecte normal yolla hamile kalican kirma umutlarini saki .bütün herşeyi geride bıraktım tüp bebek tedavisine başladım bu sefer umutlarım daha başkaydı artık tutup tutmasınıda geçtimde acaba ikizlerim olurmu diye düşünüyordum içimi böyle derin bi sessizlikle birlikte bi sevinç kaplıyordu bir takım ilaçları bitirdim bir takım ilaçlara başladım ama her adım hergün sanki bebeğime kavuşmanın heyecanı sarmaya başlamıştı ki evet beklenen gün gelmişti adette görmüştüm artık tedaviye tam anlamıyla başlayacaktım birkaçgün şehir dışına çıktım doktorumu aradım adetimin 3. günü muayene gidecektim bir umutla gece 4 de otobüse bindim sabah 9 buçukta indim ama hiç uyumadım çünkü hastaneye yeni umutlarla gidiyordum hastaneye sanki bebeğimi aramak için değilde onu oraya bıraakmışım birkaç hafta sonra alcakmışım gibi geliyordu gittiğim hastanede nerdeyse tanıştığım bütün tüp bebek hastaları sonuç almıştı onları görünce umutlarım bir kat daha artmıştı neyse hastaneye gittim doktorumu bir müddet bekledikten sonra muayene oldum kan vermemi istedi kan tahlili sonucuma göre ilaç tedavi şeklini dozunu düzenleyecekti uykusuzluk yorgunluk ama bir o kadarda ümit içerisinde beş buçuk saat hastanede sonuç bekledim ve nihayet sonuçlar çıktı doktorumla uzun bir görüşmeden sonra kafamda hiçbir soru kalmadan evimin yolunu tuttum metrodan bir indim telefonum çaldı açtım hastaneden arıyorlardı 3 senelik evli olmadığım için tüp bebek raporum çıkmayacakmış bu yüzdende ilaç paralarıda dahil hiçbir hastane masrafını devlet karşılamıyormuş hepsini ben karşılamak zorundaymışım ve buda çok yüklü bir miktar yaklaşık 10 bin gibi yolda bir başladım eve kadar hıçkıra hıçkıra ağlamaktan canım çıktı siz söyleyin şimdi arkadaşlar sizce adaletmi bu ne kadar üzgünüm bir umut dolu tedavi daha benim için bitti eşim bırakma sen üzülme gerekirse arabamı bile satarım dediysede yapamadım biliyorum belki ödeyecekti çünkü benim ağlamama hiç dayanacak gücü yok çok zorlanacaktı ama ben onada kıyamadım çok üzgünüm haliimi size nasıl anlatabilirim kelimeler yetermi üzüntümü acımı anlatmaya bilmiyorumm hiç iyi değilimm çok kötüyümm allahım neyin bedelini ödetiyorsun banaa bilmiyorum ama dayanacak gücüm kaalmadı
bütün herşeyi geride bıraktım tüp bebek tedavisine başladım bu sefer umutlarım daha başkaydı artık tutup tutmasınıda geçtimde acaba ikizlerim olurmu diye düşünüyordum içimi böyle derin bi sessizlikle birlikte bi sevinç kaplıyordu bir takım ilaçları bitirdim bir takım ilaçlara başladım ama her adım hergün sanki bebeğime kavuşmanın heyecanı sarmaya başlamıştı ki evet beklenen gün gelmişti adette görmüştüm artık tedaviye tam anlamıyla başlayacaktım birkaçgün şehir dışına çıktım doktorumu aradım adetimin 3. günü muayene gidecektim bir umutla gece 4 de otobüse bindim sabah 9 buçukta indim ama hiç uyumadım çünkü hastaneye yeni umutlarla gidiyordum hastaneye sanki bebeğimi aramak için değilde onu oraya bıraakmışım birkaç hafta sonra alcakmışım gibi geliyordu gittiğim hastanede nerdeyse tanıştığım bütün tüp bebek hastaları sonuç almıştı onları görünce umutlarım bir kat daha artmıştı neyse hastaneye gittim doktorumu bir müddet bekledikten sonra muayene oldum kan vermemi istedi kan tahlili sonucuma göre ilaç tedavi şeklini dozunu düzenleyecekti uykusuzluk yorgunluk ama bir o kadarda ümit içerisinde beş buçuk saat hastanede sonuç bekledim ve nihayet sonuçlar çıktı doktorumla uzun bir görüşmeden sonra kafamda hiçbir soru kalmadan evimin yolunu tuttum metrodan bir indim telefonum çaldı açtım hastaneden arıyorlardı 3 senelik evli olmadığım için tüp bebek raporum çıkmayacakmış bu yüzdende ilaç paralarıda dahil hiçbir hastane masrafını devlet karşılamıyormuş hepsini ben karşılamak zorundaymışım ve buda çok yüklü bir miktar yaklaşık 10 bin gibi yolda bir başladım eve kadar hıçkıra hıçkıra ağlamaktan canım çıktı siz söyleyin şimdi arkadaşlar sizce adaletmi bu ne kadar üzgünüm bir umut dolu tedavi daha benim için bitti eşim bırakma sen üzülme gerekirse arabamı bile satarım dediysede yapamadım biliyorum belki ödeyecekti çünkü benim ağlamama hiç dayanacak gücü yok çok zorlanacaktı ama ben onada kıyamadım çok üzgünüm haliimi size nasıl anlatabilirim kelimeler yetermi üzüntümü acımı anlatmaya bilmiyorumm hiç iyi değilimm çok kötüyümm allahım neyin bedelini ödetiyorsun banaa bilmiyorum ama dayanacak gücüm kaalmadı
Katiliyorum sana canim uzaktan solemesi kolay onlara gore ama ne fakirin yaninda olurlar nede biseye ihtiyaci olanin.sadece konusmasini bilirler.
çok üzgünüm çok mutsuzum ben bu bir aylık dönemi nasıl geçiricem diye düşünürken yumurta toplama işleminden çok korkuyordum merkezde gördüğüm herkese soruyordum internette okumadığım yazı kalmadı onu bile göze alıp güçlü olup gidicem sonu güzl olcak derken ve bu bir ayı nasıl geçireceğimi düşünürken şimdi tüp bebek için tam 9 ay beklemem gerekiyor bu nasıl bir çaresizlkiktir bu nasıl bir hayattır nasıl bir çaresizlik içindeyim nasıl umutlarım yerlerin altında nerdeyiğm nasılım ne yapabilirim anlamadımm hangi acılara göz yummam gerekiyor daha nasıl acılar çekebilicem çekicem bu accıları hangi güçle kaldırıcam nasıl güçlü olabilicem daha doğrusu ben ne yapıcam arkadaşlar nasıl hayata tutunabilicem bi çare bi güç bi sabır bunların hepsine ne kadar ihtiyacım var bilmiyorumm tek bildiğim hiç ama hiç iyi olmadığım bunları bile ağlayarak yazıyorum göz yaşlarımın hiç duracağı yokk aklıma geldikçe içimden hep bi çare bi çare diyorum ve dahada kötüsü aklıma düştükçe içimde bir yerler sızlıyo sızlıyo sızlıyo
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?