şu üçgenin koşeside menin olsun

almira · 19-11-2007, 06:48 PM

ancing_furious:

ancing_furious :köşeme gelinn oynalım..

almira · 19-11-2007, 08:07 PM

Bir agacin kökleri ne kadar kuvvetliyse ve ne kadar topraga sarildiysa eger, agac da o kadar güclü ve sebatli olur! Firtinalar kopsa bile agac sarsilmaz! Sonbaharlarda yapraklar yere düsse bile, ilk baharin baslamasi ile agac yesillenir yine! Yapraklarin yere düsmesi bir eksilme olarak görülür bazen, ama aslinda bir yenileme, bir degisim, olarak görülmeli! Hayatta da öyle degilmidir, neler yasanir, neler görülür, nelerle karsilasilir, kimler gelir, gelenlerden kimler kalir?! Bazen en cok deger verdigin kisiler gider! Karlar kislar sadece bir iki agaci etkilemez onun disinda herseyi etkiler! Durmadan bir degisim icinde yasanir! Insan bazi seyleri elde etmek icin, bazi seylerden vazgecmek zorunda kalir!
Ne sevgiler büyütür insan icinde! Kimi zaman sevgisine karsilik bulur, kimi zaman yalnizlikla bogusur! Hayat kim icin kolayki? Herkese!!! farkli sekillerde sunuyor zorluklarini!...
__________________

almira · 19-11-2007, 08:08 PM

Gurur, Korku ve Kararsizlik!...
Zaman zaman, en cok istedigim seylere engel oldu!
Ben elimi kolumu sana dogru uzatirken, kollarim hep boslugu sardi! Bir adim sana attayim derken, sana ulasmak icin, kosmam gerektigini anladim! Kostum, yoruldum, ama yetisemedim! Ben daha yorgunlugumu üstümden atmadan, sen bana elini uzattin! Bu sefer ise ben, seninde kollarinin boslugu sarmasini istedim! Kactim, saklandim! Bir rüya olmasindan korktum! Gercek oldugunu anladigimda, kendime kizdim, sinirlendim! Bir rüya olsaydida ve uyanmak aci olsa bile, o rüya cok sürmeze bile görmeye degmezmiydi?!?!
Bizim bir noktada bulusamamiz senin nasil hissettigini bilemememden doguyordu! Aslinda sende neler hissettiklerini bilmiyordun... Kimi zaman hic kimsenin yakin olmadigi kadar yakin oluyordun bana, kimi zamanda aramizda ucurumlar olusuyordu!

almira · 19-11-2007, 08:09 PM

Sevgi&Ask!
Bu duyguyu sende tanidim, ve bu duyguyla beraber olgunlastim, büyüdüm! Simdi geriye baktigimda ve bir kac yil öncesini düsündügümde, hic bir seyin icimde eksilmedigini anliyorum. Sadece düsüncelerim degisti, beklemekten vazgectim! Gelsen belki yine dayanamaz kalbim, akar tüm duygularim sevginin seline, ve düsünmeden ve ayni sevgiyle dönerim, ama tutuklu degilim artik sana! Tutuklu olmam sevgimin ispati degildi, sadece degisikliklerden korktugumun ve herseyin oldugu gibi kalmasini istedigimin ispatiydi! Nasil bir sevgidir bu diyebilirsin belki! Ama benim icimden gecenleri ve hayattan beklentilerimi anlatsam bile anlayamazsin ki sen!

almira · 19-11-2007, 08:16 PM

İNSAN HATA YAPAR

Adam yeni aldığı arabasına bakmak için evinden dışarı çıktığında, üç yaşındaki oğlunun gayet mutlu bir biçimde elindeki çekiçle, arabanın kaportasını mahvettiğini görmüş.

Hemen oğlunun yanına koşmuş ve kaportaya vurduğu çekiçi alarak çocuğun eline çekiçle vurmaya başlamış.

Biraz sakinleşince oğlunu hemen hastaneye götürmüş.

Doktor çocuğun kırılan kemiklerini kurtarmaya çalıştıysa da, elinden bir şey gelmemiş ve çocuğun iki elinin parmaklarını kesmek zorunda kalmış.

Çocuk ameliyattan çıkıp, gözlerini açtığında, bandajlı ellerini fark etmiş ve gayet masum bir ifadeyle,

"Babacığım, arabana zarar verdiğim için çok üzgünüm,"

demiş ve sonra babasına şu soruyu sormuş:

"Parmaklarım ne zaman yeniden çıkacak?"

Babası eve dönmüş ve intihar etmiş

almira · 19-11-2007, 08:33 PM

kimbilir
ne öyküler yazıldı sana dair,
yüreğin laflaması gibi
kalemden dökülen..
kırmızıya bulandı bazen
kalem ucu,
alev alev akan nehir oldun..
kimi zaman içli bir şarkı..
yetmedi...söyleminle
iç acıtan şiir oldun...
içine işlendin gönüllerin...
yarı dua, yarı beddua oldun dillerde...

baharda ayrı yeşerdin,
doğayla bir olup
yüreğin içinde açtın..
bol çicekli bir tasvirin oldu
gizli gizli büyürken,
tohumların yayıldı her yere..
ertesi bahar yeniden açsın diye
üşenmeden yaralı yüreklerde...

yazları gürültücü bir
akşam gibiydin yalnızlık,
inadına sana isyan eden,
sahte kalabalıkların
ay`la buluştuğu
o koyu mavi geceler içinde...
beklerdin elinde
kırmızı bir şarap kadehiyle
sadık sevgililer gibi...
yüzünde anlayışlı bir ifadeyle...
dudaklarında tanımsız bir tebessümle...
kollarına düşeceğini bile bile...

büyüdükçe insanlar
algılanışın değişti
kimi zaman bir kurtuluş oldun
yara almış, sızlayan yüreklere,
kimi zaman bir kaçış
dinlenme vaadiyle kandırdığın
yorgun düşmüş yüreklere...

üstlerine kokun sindi
sana bulaşmışların..
yüzlerine bakınca anlaşıldı
sana düştüğü
yalnızca insanın...

**NeMeSiS** · 20-11-2007, 10:27 AM

Canım, köşen hayırlı olsun, misafirin bol olsun... Güzel paylaşımlarla dolsun... Sevgilerimle...

almira · 01-12-2007, 07:02 PM

ANLAR
Eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya,
ikincisinde daha çok hata yapardım.
Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım.
Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar.
Çok az şeyi ciddiyetle yapardım.
Temizlik sorun bile olmazdı asla.
Daha çok riske girerdim,
seyahat ederdim daha fazla.
Daha çok güneş doğuşu izler,
daha çok dağa tırmanır,
daha çok nehirde yüzerdim.
Görmediğim bir çok yere giderdim.
Dondurma yerdim doyasıya,
Daha az bezelye.
Gerçek sorunlarım olurdu
hayali olanların yerine.
Yaşamın her anını gerçek ve
verimli kılan insanlardan olurdum.
Farkında mısınız bilmem, yaşam budur zaten.
Anlar, sadece anlar, siz de "an"ı yaşayın.
Hiçbir yere, yanına; termometre, su, şemsiye ve
paraşüt almadan gitmeyen insanlardanım ben.
Yeniden başlayabilseydim,
ilkbaharda, papuçlarımı atardım.
Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayakla.
Bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır,
çocuklarla oynardım, bir şansım olsaydı eğer...
Ama işte, 85'imdeyim ve biliyorum...
Ölüyorum...

19-11-2007, 06:48 PM	#1 (permalink)
almira Bizim Melek Üyelik tarihi: Nov 2007 Bulunduğu yer: bolu Yaş: 23 Mesajlar: 849 Ettiği Teşekkür: 50 92 Mesajına 102 Kere Teşekkür Edildi Tecrübe Puanı: 28	şu üçgenin koşeside menin olsun ancing_furious:ancing_furious:ancing_furious :*köşeme gelinn oynalım..* Konu almira tarafından (19-11-2007 Saat 08:03 PM ) değiştirilmiştir..

19-11-2007, 08:07 PM	#2 (permalink)
almira Bizim Melek Üyelik tarihi: Nov 2007 Bulunduğu yer: bolu Yaş: 23 Mesajlar: 849 Ettiği Teşekkür: 50 92 Mesajına 102 Kere Teşekkür Edildi Tecrübe Puanı: 28	Ce: şu üçgenin koşeside menim olsun Bir agacin kökleri ne kadar kuvvetliyse ve ne kadar topraga sarildiysa eger, agac da o kadar güclü ve sebatli olur! Firtinalar kopsa bile agac sarsilmaz! Sonbaharlarda yapraklar yere düsse bile, ilk baharin baslamasi ile agac yesillenir yine! Yapraklarin yere düsmesi bir eksilme olarak görülür bazen, ama aslinda bir yenileme, bir degisim, olarak görülmeli! Hayatta da öyle degilmidir, neler yasanir, neler görülür, nelerle karsilasilir, kimler gelir, gelenlerden kimler kalir?! Bazen en cok deger verdigin kisiler gider! Karlar kislar sadece bir iki agaci etkilemez onun disinda herseyi etkiler! Durmadan bir degisim icinde yasanir! Insan bazi seyleri elde etmek icin, bazi seylerden vazgecmek zorunda kalir! Ne sevgiler büyütür insan icinde! Kimi zaman sevgisine karsilik bulur, kimi zaman yalnizlikla bogusur! Hayat kim icin kolayki? Herkese!!! farkli sekillerde sunuyor zorluklarini!... __________________

19-11-2007, 08:08 PM	#3 (permalink)
almira Bizim Melek Üyelik tarihi: Nov 2007 Bulunduğu yer: bolu Yaş: 23 Mesajlar: 849 Ettiği Teşekkür: 50 92 Mesajına 102 Kere Teşekkür Edildi Tecrübe Puanı: 28	Ce: şu üçgenin koşeside menin olsun Gurur, Korku ve Kararsizlik!... Zaman zaman, en cok istedigim seylere engel oldu! Ben elimi kolumu sana dogru uzatirken, kollarim hep boslugu sardi! Bir adim sana attayim derken, sana ulasmak icin, kosmam gerektigini anladim! Kostum, yoruldum, ama yetisemedim! Ben daha yorgunlugumu üstümden atmadan, sen bana elini uzattin! Bu sefer ise ben, seninde kollarinin boslugu sarmasini istedim! Kactim, saklandim! Bir rüya olmasindan korktum! Gercek oldugunu anladigimda, kendime kizdim, sinirlendim! Bir rüya olsaydida ve uyanmak aci olsa bile, o rüya cok sürmeze bile görmeye degmezmiydi?!?! Bizim bir noktada bulusamamiz senin nasil hissettigini bilemememden doguyordu! Aslinda sende neler hissettiklerini bilmiyordun... Kimi zaman hic kimsenin yakin olmadigi kadar yakin oluyordun bana, kimi zamanda aramizda ucurumlar olusuyordu!

19-11-2007, 08:09 PM	#4 (permalink)
almira Bizim Melek Üyelik tarihi: Nov 2007 Bulunduğu yer: bolu Yaş: 23 Mesajlar: 849 Ettiği Teşekkür: 50 92 Mesajına 102 Kere Teşekkür Edildi Tecrübe Puanı: 28	Ce: şu üçgenin koşeside menin olsun Sevgi&Ask! Bu duyguyu sende tanidim, ve bu duyguyla beraber olgunlastim, büyüdüm! Simdi geriye baktigimda ve bir kac yil öncesini düsündügümde, hic bir seyin icimde eksilmedigini anliyorum. Sadece düsüncelerim degisti, beklemekten vazgectim! Gelsen belki yine dayanamaz kalbim, akar tüm duygularim sevginin seline, ve düsünmeden ve ayni sevgiyle dönerim, ama tutuklu degilim artik sana! Tutuklu olmam sevgimin ispati degildi, sadece degisikliklerden korktugumun ve herseyin oldugu gibi kalmasini istedigimin ispatiydi! Nasil bir sevgidir bu diyebilirsin belki! Ama benim icimden gecenleri ve hayattan beklentilerimi anlatsam bile anlayamazsin ki sen!

19-11-2007, 08:16 PM	#5 (permalink)
almira Bizim Melek Üyelik tarihi: Nov 2007 Bulunduğu yer: bolu Yaş: 23 Mesajlar: 849 Ettiği Teşekkür: 50 92 Mesajına 102 Kere Teşekkür Edildi Tecrübe Puanı: 28	Ce: şu üçgenin koşeside menin olsun İNSAN HATA YAPAR Adam yeni aldığı arabasına bakmak için evinden dışarı çıktığında, üç yaşındaki oğlunun gayet mutlu bir biçimde elindeki çekiçle, arabanın kaportasını mahvettiğini görmüş. Hemen oğlunun yanına koşmuş ve kaportaya vurduğu çekiçi alarak çocuğun eline çekiçle vurmaya başlamış. Biraz sakinleşince oğlunu hemen hastaneye götürmüş. Doktor çocuğun kırılan kemiklerini kurtarmaya çalıştıysa da, elinden bir şey gelmemiş ve çocuğun iki elinin parmaklarını kesmek zorunda kalmış. Çocuk ameliyattan çıkıp, gözlerini açtığında, bandajlı ellerini fark etmiş ve gayet masum bir ifadeyle, "Babacığım, arabana zarar verdiğim için çok üzgünüm," demiş ve sonra babasına şu soruyu sormuş: "Parmaklarım ne zaman yeniden çıkacak?" Babası eve dönmüş ve intihar etmiş

19-11-2007, 08:33 PM	#6 (permalink)
almira Bizim Melek Üyelik tarihi: Nov 2007 Bulunduğu yer: bolu Yaş: 23 Mesajlar: 849 Ettiği Teşekkür: 50 92 Mesajına 102 Kere Teşekkür Edildi Tecrübe Puanı: 28	Ce: şu üçgenin koşeside menin olsun kimbilir ne öyküler yazıldı sana dair, yüreğin laflaması gibi kalemden dökülen.. kırmızıya bulandı bazen kalem ucu, alev alev akan nehir oldun.. kimi zaman içli bir şarkı.. yetmedi...söyleminle iç acıtan şiir oldun... içine işlendin gönüllerin... yarı dua, yarı beddua oldun dillerde... baharda ayrı yeşerdin, doğayla bir olup yüreğin içinde açtın.. bol çicekli bir tasvirin oldu gizli gizli büyürken, tohumların yayıldı her yere.. ertesi bahar yeniden açsın diye üşenmeden yaralı yüreklerde... yazları gürültücü bir akşam gibiydin yalnızlık, inadına sana isyan eden, sahte kalabalıkların ay`la buluştuğu o koyu mavi geceler içinde... beklerdin elinde kırmızı bir şarap kadehiyle sadık sevgililer gibi... yüzünde anlayışlı bir ifadeyle... dudaklarında tanımsız bir tebessümle... kollarına düşeceğini bile bile... büyüdükçe insanlar algılanışın değişti kimi zaman bir kurtuluş oldun yara almış, sızlayan yüreklere, kimi zaman bir kaçış dinlenme vaadiyle kandırdığın yorgun düşmüş yüreklere... üstlerine kokun sindi sana bulaşmışların.. yüzlerine bakınca anlaşıldı sana düştüğü yalnızca insanın...

20-11-2007, 10:27 AM	#7 (permalink)
NeMeSiS [Νέμεσις ] Üyelik tarihi: Aug 2007 Bulunduğu yer: Ankara Mesajlar: 14.117 Ettiği Teşekkür: 715 900 Mesajına 1.378 Kere Teşekkür Edildi Tecrübe Puanı: 100	Ce: şu üçgenin koşeside menin olsun Canım, köşen hayırlı olsun, misafirin bol olsun... Güzel paylaşımlarla dolsun... Sevgilerimle... __________________ ψЖφ The Key of the Night Νέμεσις

01-12-2007, 07:02 PM	#8 (permalink)
almira Bizim Melek Üyelik tarihi: Nov 2007 Bulunduğu yer: bolu Yaş: 23 Mesajlar: 849 Ettiği Teşekkür: 50 92 Mesajına 102 Kere Teşekkür Edildi Tecrübe Puanı: 28	Ce: şu üçgenin koşeside menin olsun ANLAR Eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya, ikincisinde daha çok hata yapardım. Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım. Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar. Çok az şeyi ciddiyetle yapardım. Temizlik sorun bile olmazdı asla. Daha çok riske girerdim, seyahat ederdim daha fazla. Daha çok güneş doğuşu izler, daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim. Görmediğim bir çok yere giderdim. Dondurma yerdim doyasıya, Daha az bezelye. Gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine. Yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardan olurdum. Farkında mısınız bilmem, yaşam budur zaten. Anlar, sadece anlar, siz de "an"ı yaşayın. Hiçbir yere, yanına; termometre, su, şemsiye ve paraşüt almadan gitmeyen insanlardanım ben. Yeniden başlayabilseydim, ilkbaharda, papuçlarımı atardım. Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayakla. Bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır, çocuklarla oynardım, bir şansım olsaydı eğer... Ama işte, 85'imdeyim ve biliyorum... Ölüyorum...