gebe
  1. MEÇHUL

    MEÇHUL Daimi Üye Üye

    Kayıt:
    18 Ekim 2008
    Mesajlar:
    8.875
    Beğenilen Mesajlar:
    66
    Ödül Puanları:
    48
    Şehir:
    şehr-i MEÇHUL

    umudun derinlere indiğinde

    Konu, 'Duygu Yüklü Yazılar' kısmında MEÇHUL tarafından paylaşıldı.

    umudun derinlere indiğinde Gecemin yırtık ağlarına tenindeki şifalı tuzları dök
    Düşlere dalayım seninle gülüm, ellerinle üzerimi ört
    Şiir yüreğine büyüler süreyim, eski yıldızlarımı sök
    Acılarımın lacivert bağrında olayım sana en güzel gök.

    Rüzgârın resmi vardı dallarda, biz hayatın sesini dinlerken. Suskundu düşünüşlerimiz, mevsim kıştı. An kelimeleri tetikleyen gizli bir bakıştı, biz buğulu bir şölene kurulurken. Parmak dokunuşlarımız şiirlere sarıldı işte o an. Biz suskunduk, mevsim kıştı, ama ruhumuzdaki yangın işte o an, hiç ama, hiç yaşanmamış kutsal bir yazdı.

    Bütün gecelerin sorgularla köşe kapmacasında denizler kayalara sessiz vuruşlarla sırlarını söyler. Tuzun özündeki sancı aşa dökülünce, terlenir beden. Hep aynı dönüşümlerle yer değiştiren bu hayatın felsefe taşından yansımalarla günler evrimini tamamlar. Sevdanın suskularıyla büyür yürek her zaman gül yüreklim, gece denizi bekler, deniz bu bilmeceyle durmaksızın biçare kayalarını döver.

    Sözümüzün ve gönlümüzün açılımları netleşince direncimiz yeniden hayata hazırlanır. Günlerdir bu koşuşlardan bitap düşmüş yanılgılı bir bedenken ben, sen en öldüresi hançer sızılarıyla ruhumu ayağa kaldırmayı başardın gülüm. Dalımdaki son yaprakla rüzgâra göğsümü vererek, nice geceler geçirdim sana hissettirmeden. Yıldızları oynattım ağlayışlarla yerlerinden ve nice dolunayda yarasa inlerinde sabahı ettim, ama asla seni yüreğimden uzak tutmadım.

    Sözün bütün dağılmış tabakalarında kanımızı tutuşturan akşamlar yaşarız, kapılar aralanır uçurum uykularından ve bizler kuşların gagalarından şiirler biriktiririz yaşama dair, deryalara sığmayan yalnızlığımızı anlatmak için. Biliriz ve biliyoruz ki, evrenin yasası içimizdeki ören yerlerinde yaşar. Dudaklarımızın kana yatırılmış imgelerinde duygularımız durgun, yüreğimiz aşka vurgundur. Gönlümüzdeki çiçek kokularına esintidir yaşam. Kırılan yerlerimizi onaran da her devirde zaman.

    Gözleri bağlı papatyaları küskün sabahlarda yolarken aşk, keşke’lerin düş koparışlarında yalnızlıklar uğrar limanımıza. Bir türlü alışamayız anıların çiziklerine ve koparırız kabuk tutan yaralarımızı. Bakakalırken biz kan bulanmış yüreklere, büyülüdür şiirlerimiz, tutkuludur aşklarımız, silip süpürülen zamandan şefkat bekleriz, zehir tadındaki hasretlerden.

    Gülüşün buzlar sarkan dağlarından günü içerdi sevda, biz acının zemherisinden sular içerken. Dirhem merhabaların ve mutluluğun huzmelerinden yele kaçışları ile uzaklaşırken, yeniden büyümekti azmimiz. Yaşam lime lime sessizlik senfonisiydi, kanımızın kaynayan kazanlarından şiir şiir içtikçe. Yüreğimizin ırmak boylarında soluğumuza nem sürüp biz türkülerle çürürken, zaman bahardı aslında. Günün aydınlık sokaklarında sezdirmeden kirpiklerimize yanılsamayı kentler süpürdük, huysuz sevdaların kurumuş sarmaşıklarıyla, başımız döndü, içimizdeki yıldızlar söndü, yine de vaz geçmedik hayatı anlatmaktan.

    Bir diş sancısıyla ıslak yollardan geçersin umudun derinlere indiğinde. Deniz gönlüne inciler serperken ben, sen hayatı dişlersin, özünden sıyrılarak. Sözlerinin kırılmış nakaratları yankılara dönüşür sessizliği emziren gecelerde. Aynı tekdüzeliğin camları çizmiştir aslında canımızı yar. Aynı sahnenin şovenleriyiz bir bakıma. Ruhumuzun heder iklimidir aslında, bizi o karabasan duvarların altında bırakan şeytani yüzlü keder.

    Hayallerimizin en ulaşılmaz karelerine bir liman ve bir kayık ekledik şimdi, sevgimizle boyayarak. Yıldızlar astık, ayı iğneledik, en güzel yerine de güneşi çiviledik. Yitik kentlere kürek çektik günlerce, biz hep aynı kente ulaştık. Sevdamızdı gülümseyen mevsimlerce, rüzgârda savrulduk, yağmurda ıslandık da bir kez bile ah etmedik.

    Savruk bir dinlencede korkularımın uç iklimlerinde özleminin çağrılarına ansızın kapanır sesim. Düşüncemin yankısına uzanarak sana farkında olmayarak acılar sürerim. Bilirim ki, en saklı duldasında sevdanın, ben şeytanın karelerinde destelerden şans beklerim. Seni kazanmanın, seni kaybetmenin ruletini çeviririm senden uzaklarda. Aynı şans döngüsüdür yitirdiğim, kazanmadan asla anlayamadığım.

    Her devirde gül tılsımının gölgesine saklanmaktır sevda, sürgün umutlarla. Köşe başında tutulan nöbetlerin ayazında üşümüş ellerimizle uzandığımız gülüşlerin sıcağından medet uman sarmalanışlardır. Gecenin gündüze karıştığı, mevsimlerimizin yenilendiği eksenimizde çıkılan yolun tadına doyumsuz varmaktır. Durdurulamaz akışı nehirlerin iklimsiz coğrafyamızda.

    Sarı limon bahçelerine kokunu bırakarak titreyen bedeninle, sevgi kelimeleri yüklerdin karanlığa aldırmayarak. Bembeyaz ellerine sarılıp dudaklarına inerdim, sen yıldızlara saçlarını örterken. Yüreğinin turunçlarından şifa içerdim yârim kana kana, sen Akdeniz gibi kokarken. Kelimelerden saraylar kurardım sana sevdam, sen aşkla gönlümü kutsarken.

    Sessizliğin damarına sarılmış gülüşün, içimde kaynar bir lav. Anılar dün olmuş gülüm, titreyişlerimiz lal. Savruk bir zamandayım sensiz ben, kırılmış elimde binlerce dal. Uzat ellerini, ver gülüşlerini en kutsal merhabanla, bu bedenden istersen bütün sevinçlerimi al.
    Sular aşırdıkça dağlarımızdan, bir gün özümüzdeki aşk sözümüze dönüşecek ve her gün yatağını oyan ırmaklarca kendimizi bulacağız. Güneşler ısıtınca üşüyen sırtımızı meltemlerle yollarımızı bekleyeceğiz. Bütün şarkılar bize çalarken gülüm, biz bu yalan dünyanın hiçbir olumsuzluğuna takmayacak, yalnız birbirimiz için yaşamayı da öğreneceğiz.


     
umudun derinlere indiğinde konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. umudum _imkansızım

    umudum _imkansızım

    UMUDUM-İMKANSIZIM İLK AŞKIMSIN İLK SEVDİĞİMSİN HERŞEYİMDE İLKİMSİN KEŞKE SONUMDA OLSAN! KALBİM İLK SENİN İÇİN ATTI, ELLERİM İLK SENİN ELLERİNİ TUTU, GÖZLERİM İLK SENİN GÖZLERİNİN İÇİNE BAKTI. GÖZLERİM SENDEN BAŞKASINI GÖRMEK İSTEMİYOR, ELLERİM SENDEN BAŞKASININ ELLERİNİ TUTMAK İSTEMİYOR, DUDAKLARIM SENDEN BAŞKASININ İSMİNİ ANMAK İSTEMİYOR, YÜREĞİM SENDEN BAŞKASINA YANMAK İSTEMİYOR,...
  2. Umudu Düşlemek!

    Umudu Düşlemek!

    Ayakkabıcı, yeni getirdiği malları vitrine yerleştirirken, sokaktaki bir çocuk onuseyretmekteydi. Okullar kapanmak üzere olduğundan,spor ayakkabılara rağbet fazlaydı. Gerçi mallar lükssayılmazdı ama, küçük bir dükkân için yeterliydi. Onların en güzelini ön tarafa koyunca, çocuk vitrine doğru biraz daha yaklaştı. Fakat bir koltuk değneği kullanmaktaydı. Hem de güçlükle... Adam ona bir kez...
  3. Baharlı Umudum...

    Baharlı Umudum...

    “Güzel olan hiçbir şey eskimez.” dedi dostum. İncecik bir sızı duydum, sustum... Gözlerimi kapayıp kana kana içtim kelimelerini. Eskimiyordu hiç, biliyordum... Senin gözlerimde hiç eskimediğin, eskimeyeceğin gibi... Ben seni bulmak için tüm dünyayı dolaşabilirdim ama sen buldun beni. Bende kaybettiğim beni... Uzansam sana, dokunmak bir şey değil yanmaktan korkuyorum....
  4. Yüreğimin derininde

    Yüreğimin derininde

    Merhabalar degerli misafirimiz, sitemizde toplu bir temizlik yapmak zorunda kaldik. Su anda gormek istediginiz konuyu maalesef sizlere sunamiyoruz. ilgili sayfamizin google siralamalarindan dusmesi icin gerekli algoritmik degerleri sitemize verdik. Verdigimiz rahatsizlik icin sizlerden ozur dileriz. Dilerseniz yukaridan sitemizin logosuna tiklayarak anasayfamiza gidebilir, Ya da ust sag...

Sayfayı Paylaş