1. melek plus

    melek plus Üye Üye

    Kayıt:
    16 Eylül 2010
    Mesajlar:
    44
    Beğenilen Mesajlar:
    2
    Ödül Puanları:
    8
    Şehir:
    istanbul

    Alıştım Sensizliğe

    Konu, 'Duygu Yüklü Yazılar' kısmında melek plus tarafından paylaşıldı.

    Alıştım Sensizliğe Sorgusuz sualsiz
    Sessizce çekip gittin
    Bıraktın gözlerimi yaşlı;kalbimi de yaralı
    Soldurdun gülen yüzümü.

    Acı verdi sensizlik
    Hasretin kalbimi yaktı senelerce.
    Renk kalmadı gecelerde

    Tat vermedi sensiz geçen günlerde.
    Zor da olsa yıllarımı alsa da
    Sonunda alıştım sensizliğe.
    Bir zamanlar tutkun olduğum kalbini
    Gömdüm derinlere;artık muhtaç değilim sevgine.

    Alıştım sensizliğe
    Muhtaç değilim sevgine
    Alıştım sensizliğe
    Sensiz de mutluluk var günlerde...

    --Bu şiirimi sevdiğinin yokluğuna alışanlara adıyorum"
    :cry::cry:


     
  2. suCre

    suCre Daimi Üye Üye

    Kayıt:
    17 Mayıs 2010
    Mesajlar:
    2.068
    Beğenilen Mesajlar:
    133
    Ödül Puanları:
    63
    Şehir:
    Niye bizemi geleceksiniz:)
    yüreğine sağlık gülüm şiir çok güzel senmi yazdın...
     
  3. gamselim

    gamselim Mekanın en şık Meleği Üye

    Kayıt:
    6 Ekim 2009
    Mesajlar:
    3.764
    Beğenilen Mesajlar:
    184
    Ödül Puanları:
    63
    Şehir:
    SAMSUN
    alışamadımm alışamam daa onsuzluguu asla kabull etmeyecegimm....:cry::cry::cry:
     
Alıştım Sensizliğe konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. Yaşar - Alıştım

    Yaşar - Alıştım

    Kulaktan yanaktan Biraz da göz ucundan Alıştım alıştım alıştım sana Alışmak çalışmak kadar zor bana Çalışmak kadar zor dava Alıştım alıştım alıştım Alışmalara çalıştım Bütün bu olanlardan Bütün yaşananlardan Öğrendiğim bişey varsa sabır Sıkıldığın zamanlarda Beni düşün dağılır Alıştım alıştım alıştım Alışmalara çalıştım Okulda çalışmaya alışırken Yaşamda alışmaya çalışmak gerek Bebek......
  2. ...Sensizlik...

    ...Sensizlik...

    Bir garip hüzün çöker insana El ayak çekilince Tek başına kalırsın dünyada Etraf sessizleşince İnan bu ev alışamadı Hiçbir zaman sensizliğe Şimdi sensizlik oturuyor Kalkıp gittiğin yerde Yalnızlığa elbet alışır bedenim Yalnızlıkla belki de başa çıkabilirim Çok zor gelse bile yaşar öğrenirim Sensizlik benim canımı acıtan Bir derin korku düşer ruhuma Duvarlar...

Sayfayı Paylaş