Çocukları küçük kurşunlarla mı vururlar anne !

Çocukları küçük kurşunlarla mı vururlar anne !


Bir arkadaşımın mail yoluyla ulaştırdığı bu yazı benim tüylerimi diken diken etti .... çok etkilendim ve sizlerle paylaşmak istedim ..........



Büyümek istemiyorum anne hedef seçilmektense hedef olmayı kurşunlara vurmaktansa vurulmayı seçiyorum. Doğdum ve irkildim büyüklüğü karşısında dünyanın. Gördüm ve şaşırdım açgözlülüğüne insanın. İnsan insanın düşmanı mıdır? Kim kırar gönülleri, korkmaz ve bilmez mi insan bir gönül kıran onmayacaktır ve vurduğu ***** er geç dönecektir kendine. ve insan vurulduğu kadar vurulur bilmez mi? Nedameti olmayan merhamet değil lanet edilir ancak.



Çocukları anne Küçük kurşunlarla mı vururlar? Oysa çocuk merhamet demektir biraz inanmaktır bir uçurtmanın değerli olduğuna bir füzeden. Bütün bilyelerimi versem, resimlerimi, topacımı yetmez mi anne yok etmeye yeryüzündeki bütün silahları bütün oyunlarda ebe olmaya razıyım yeter ki bölmesin bir ***** ruyamı.


Madem savaş en çok bir çocuğun annesiz ya da babasız olması demektir, ebelenmek ve bir daha oyuna girmemektir madem yakıyorum tahta atımı ve tabancamı. Oyunlarda ne askerim bundan sonra ne de pilot.Söz, kullanmayacağım bundan sonra sapanımı. Sığınaklara gitmek istiyorum anne. oynamak istemiyorum sonunda “elma dersem çık” olmayan hiçbir saklambacı. Çocukları küçük kurşunlarla mı vururlar anne Akar mı onların da kanları?



“Ne çok yorulduk büyümekten
soluklanalım biraz.”
 
Üst