Deniz Kabukları

Deniz Kabukları
Sana bahsettigim yeri hatırlıyormusun,hani şu
düşlerimde gördügüm?Nerede oldugunu asla
anlayamadıgım
fakat gitmem gerektigine inanadıgım.Kaybolmuş
sevgilerden ve yitik tutkulardan uzak,küçük bir
rıhtımın kenerına kurulu olan.Hatırlıyorsun degil mi?
En azından anımsıyor olmalısın.Yakamozun yüzünde
oldugu akşamlarda,gözlerinde aramak ne aradıgını
bilmemezligimi.
Senden beklemek tüm aradıklarımın ve dogru
olanların
cevaplarını.Sonra küçük deniz kabuklarına doldurmak
içimdeki mtluluk taneciklerini ve saklamak onları
yalnızca kabukları yaşlı kaplumbagaların girdigi
sahillere.Küçük bir kızımızın olmasını
isterdim,neresi
oldugunu bilmedigim bu yerde.
Deniz gözlerinde güneşin parladıgı deniz
gözlerinde
yagmurun agladıgı.... Öylesine sevmişimki seni;
öylesine unutturmuşsun ki kendimi,küçük kızımızın
büyüdügünü ancak sakladıgımız küçük deniz
kabuklarını
buldugumda anlamıştım.Ve o gittiginde buldugu küçük
mtluluklarla başka sahillere,biz seninle yine
saklamalıyız küçük deniz kabuklarına
mutluluklarımızı,
bir taraftan da kısık kısık gülerek.
Kimbilir neler gizli o küçük deniz kabuklarında
düşlerimde gördügüm,sonuna ulaşamadıgım,uyandıgını
agladıgım ve agladıgım
Şimdi oradayım ben.Hani şu senin hatırlamakta
güçlük
çektigin benimse her akşam düşlerimde
gördügüm,rıhtım
kenarındaki kasabada.Biliyor musun,burası hiç de
düşümdeki gibi degil sensizken.Ne kapım çalınıyıor
ne hatırım soruluyor.Herşey o kadar basit ki,ne
küçük
kabukları var mutluluklarımızla dolu olan,ne de
büyüdügünü anlamadıgım küçük kızım...Kimsesiz
yabancı
sahillerde yüzümde oluşan yakamozda arıyorum
sensizligin çarelerini.Denizle aynı meyhanede içen
iki
dost gibiyiz.Ama o dayanıksız,daha sabah olmadan
sızıp
kalıyor veazgın dalgalara bırakıyor yerini sakin
sulara
Martılarla kahvaltı ederken de sen varsın aklımda
Onlara soruyorum nerede oldugunu..


şair ?
 
Üst