geceye açılan kapı

[Misafir]

geceye açılan kapıdan
süzülüyor özlem

gerçeklere dokunmuyoruz

parçalarımızı toplayıp
bütün oluyoruz yeniden

ayışığıyla sarıyoruz yaralarımızı

aslına en yakın suretleriz
bir düşün tam ortasında

bir çiy tanesi bırakıyor yüreğime

takılıp güneşin ayak izlerine
uzaklaşıyor sessizce

gerisi mavi bir suskunluk oluyor

izi kalıyor bir kez daha
"biz"e dair ne varsa