Etiketler:
  1. HaYaL

    HaYaL Daimi Üye Üye

    Kayıt:
    1 Şubat 2009
    Mesajlar:
    10.558
    Beğenilen Mesajlar:
    227
    Ödül Puanları:
    83
    Şehir:
    Şehr-i HaYaL

    Gelmesende beklemek var olmaktır

    Konu, 'Duygu Yüklü Yazılar' kısmında HaYaL tarafından paylaşıldı.

    Deniz kıyısında bir kayayım ben. Taştan yapıldığım için sert derler vücuduma... Yorgun başımı gömdüm sularına... Ve sesin içimdeki cehennemin alevlerine yağan sağanak gibiydi. Kaptırdım varlığına taştan bedenimi...
    Lodos ile başladı her şey ve meltem ile bitiyor. Bitince sesin gidiyor kıyılarımdan. Hastayım.
    Taştan alnımda bulamayınca ellerini, sabahlarıma ağlıyorum. Doludizgin koşturuyordun kum tanelerinin yanına...
    Oysa bana çarptığın anı kelimeleştiriyordum. Ruhuma inecek adımlarının romanını işliyordum. Sen nasıl bir dalgasın?
    Kayaları umursamıyor, üstünden aşıp geçmiyorsun!
    Oysa seni kucaklayabilmek için heyecanların karaltısını yaşıyorum.
    Sükunetin hırçınlığıma ihanet mi? Canıma işlemek istemiyorsun.
    Ve mezarıma kapanır gibi, sönen bir ışık gibi baktım gözlerine...

    Dalgındın. dalganı taşırmadın. Yalnız kalan cismim, belki de sert olduğumu söylediklerinden yine tek başınaydı.
    Hiç bir şey kıramıyordu, ezemiyordu beni...Kayaydım işte. Bildiğin kayalardan.
    Ama farkına varamadığın bir yanım vardı. Bana ulaşmadığın her zaman yaşlarımı yanı başına akıtırdım.
    Ben ulaşırdım sana. Varlığım senin varlığının yanında bir
    Okyanusları aşıp geldiğin zaman yosun tutan taraflarım ağlıyor ve terimi göz yaşı olarak sana sunuyorum.
    Dalgaların uğramıyordu ücra köşelerime...Varolmak beklemektir biliyorum. Akşam yine uyuyamadım.
    Dalgın bakışlarını düşündüm. Bir özleyiş ki sorma bana...Anlatamam. bir söz olarak takdis etmek istemiyorum seni.
    Yanağıma sularını çalmadığın her gün gurbeti yaşıyorum. Gece uyuyamadım. Yıldızların nazarı değmişti tenine...
    Kıskandım onları...Vahaların en muhteşemine rastlanmıştı onlar. Sana ümitle bakmışlardı. Ben ise , kendimi çölde buldum.
    Oysa bahçemdin benim. Göz yaşlarımı bile kuruttum, beni baştan aşağı ıslat diye. Her kopuş ayrılığın tehlikesiydi.
    Suskundun, ufkum aynana baktığımda genişlemiyordu. Sessizliğini anlayamadım.
    İçini nereye taşırıyorsun? Taştan bir yüreğin pasını silmek için , yanlışlıkla yanından bile geçmiyorsun.
    Eriyen, dağılan benim. Bin parçaya bölünüyorum. Bedduadan kaçıyorsun sanki.
    Onun için ellerin bana uzanacakken kayboluyor. Ölürsem, ölmeyeceksin.
    Ölmezsen, ben hiç ölmem. Ki yokluğun öldüren bir yara... Sen nasıl bir dalgasın?
    Kayaları, senin için akan ırmakları umursamıyorsun. Hoyrat tavrın varlığımın nefesini kesiyor.
    Hastayım. Gönlüme düşen aksin, taştan bedenimde. Lodos bitiyor. Gidiyor sesin, adımların çekiliyor.
    Bana çarptığın anı kaleme döküyorum yine. Akşam uyuyamadım. Herkesin kahkahayla güldüğü bir mevsimi evlendirdiler.
    Dalgalar ve kaya için daha erkendi. Kaya sana susuzdu. Bütün bunlar sevginin bir başka açıdan anlatılmasıydı.
    Sevgilerde dalgalar gibi değil mi? Ya bir şeyler getirirler ya bir şeyler götürürler. Suyun tuzluluğuna yanmıyorum.
    Beni bir sarıp, bir bırakmana da yanmıyorum. Getirdiklerin ve götürdüklerine de...
    Getirdiğin bir çöp, götürdüğün benim parçam bile olsa...Yandığıma gelince...
    Bir sana yanıyorum. Ya her kaya benim gibi olmazsa!.. Gece yine uyuyamadım. Lodos bitti.
    Senin için... ( ölmezsen hiç ölmem)




     
Gelmesende beklemek var olmaktır konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. Beklemek

    Beklemek

    Bir insanı beklemek heberle, vasıtayı beklemek çaresizlik ve şaşkınlıkla, bir olay ya da gelişme beklemek ahmaklık ya da gafletle tabir edilir. Beklemek ilim ehli için ziyade ilme ve işlerin kemal bulmasına delalet eder.Kendinizi birisini beklerken görmek, bilimde ilerlemeye veya dini inançlarınızın azalacağına işarettir. Kendinizi birisini beklerken görmek, bilimde ilerlemeye veya dini...
  2. Emel Müftüoğlu - İstanbul''da Olmak Vardı

    Emel Müftüoğlu - İstanbul''da Olmak Vardı

    İstanbul'da Olmak Yayılmışız dünyanın dört bir yanına Kimisi ta Kopenhag'da kimisi Paris Bedenimiz orda burda dolanır amma Çok hemde çok uzak yerde kalbimiz Bir allı turna olsam karlı dağları aşsam Varsam bizim ellere kendi göğümde uçsam Şimdi İstanbul'da olmak vardı anasını satayım Püfür püfür bir vapurun yan tarafında Köprüde balık ekmek yemek Dolmuşa hadi gidelim demek Ver elini yeni kapı...
  3. Metin Özülkü - Seninle Olmak Var Ya

    Metin Özülkü - Seninle Olmak Var Ya

    Öyle deli gibi esme başım dönüyor Hasretini verme baharın yerine Öyle arada bir bakma içim gidiyor Gözyaşımı derme gülümün yerine Ölüm olda düş peşime ecel olda al başımı Eriyor içim yanıyor giderek Yinede dayanamam sana ben Ölüm olda düş peşime ecel olda al başımı eriyor içim yanıyor giderek yinede dayanamam sana ben kim bilir kaç yıl daha böyle canım yanacak seninle olmak var ya yeniden...
  4. beklemek...

    beklemek...

    Beklemek Hayatımıza geldiği gibi giden insanlar vardır... Geldiği gün bizi sevince;gittiği gün ise hüzne boğar... İçimiz kararır,hayata küseriz Fırtına öncesi sessizlik gibidir aslında yaşadığımız... Bir gölün yüzeyi gibi sakinizdir.Hatta dingin ve umarsız... Sonra yavaş yavaş dağılır bulutlar,gün ışığı tekrar içimizi ısıtmaya ve buz tutmuş yüreklerimize işlemeye başlar... Bu bir şanstır...
  5. Yanında olmak vardı şimdi

    Yanında olmak vardı şimdi

    Melekler bu şiir özlediklerimiz için gelsin Yanında olmak vardı şimdi Yattığın yatağın dağınıklığına sebep olmak Sırılsıklam olmak terinle Ve teninle birleşmek tek nefeste Yanında olmak vardı şimdi ... Mutfağında seninle oturmak Tüm yaşanmışlıkların üstüne Bir cigara yakmak sessizce Yanında olmak ve sana sarılmak vardı şimdi Tutmak elini Bakmak gözlerine ve akmak yüreğinin en...

Sayfayı Paylaş