İçimde Sen Çanları

[Misafir]

yenilmiş zaferlerime ağlıyorum bu gece
bir kibrit çöpü kadar narin
bir aslan kadar kibirli
parmaklarımı sayıyorum
zamansız yaşlandığım
yaslandırdığın duvarlardan

yokluğunu ezberliyorum
gün kadar yakıcı
ölüm kadar acı

ara sıra yere kapaklıyorum ruhumu
bedenimde eski tavandaki küf kokusu
kendimden geçtiğim günlere gülümsüyorum

göçlerimi hatırlıyorum ansızın
gençliğimi topluyorum oradan buradan
hoyratça harcandığım körpecik zamanlardan

ve daha zil çalmadan dağılıyorum avluya
yine gün çok erken kapımda