Inceldiği yerden kopsun

[busra]

Dudaklarım da kurudu teninin tuzu.
Parmak izlerin tanınmış çizgi.
Okyanus köpükleriyle süslü gözlerin kazınmış tenime.
Siyah beyaz resimlerin asaleti,
Yaşadığımız her günün gizeminde.
Aldığımız hazzın tarifi yok.
Ruhlarımızı birleştirdik tek bedende.

Şimdi…
Şimdi hangi gerçek söküp alır,
Nasırlı yüreğimden ,yüreğini.
Ya tenlerimizde ki parmak izlerimizi.
Ama diyorsan ki
“İnceldiği yerden kopsun.”
Tamam.
Şimdi avuçlarımdasın.
Sisli gecenin boğan nemi ile,
Dilsizliğin dili ile,
Avuçlarımdaki yüreğimi denize bırakıyorum…..