Oksitlenmiş Hayat

[Misafir]

biliyorum çok hafif kaldım,ipin ağırlığı ble bastırdı beni,bilseydi ben nefes alırsam boğuluyorum belkide yol verirdi şu zavallı ölümüme..

korkmak nedir bildin mi sen hiç,sevmekten korkup buz kestin mi insanlara,hani hep gitmişlerdi ardı-sıra,hatırladın mı!
bulandımı miğden çorbandan sinek çıkmasa bile,açlıktan büzüldümü miğden yesen bile tıka-basa,kalabalık etrafına bakınınca bulamadığın oldumu gerçek bir yansıma..

pas tutarken kelimelerim,oksitlenmiş hayat yavaşca usul usul dökülmeye başladı,sağlam bir korkulukken hayat,su sızdıranlar çürüttü basamakları,basamakların korkuluklarını..

tahta ağırlaştı
iz bıraktı çivi
tüm suç ıslanmasındaydı
ama kimse yağmuru görmedi
o yağdı ve kaçtı
izi kalmadı
iz bıraktırdı

toprak yıvaştı çamura dönüşürken
daha az önce basıp geçebildiğindi
şimdi basıp kurtulamadığın oldu

kimse farketmedi yağdığını yağmurun
ve
kimse üstüne alınmadı oksitlenirken hayat
usul usul çürürken..