1. suCre

    suCre Daimi Üye Üye

    Kayıt:
    17 Mayıs 2010
    Mesajlar:
    2.068
    Beğenilen Mesajlar:
    133
    Ödül Puanları:
    63
    Şehir:
    Niye bizemi geleceksiniz:)

    Övüldü Yalnızlıklarım...

    Konu, 'Duygu Yüklü Yazılar' kısmında suCre tarafından paylaşıldı.

    [​IMG][​IMG]

    [​IMG][​IMG]





    Övüldü yalnızlıklarım, bir nehir yatağında kurudu en iyi
    yanlarım.
    Sen giderken adını yazmıştım geliş yoluna,
    sen gelirken adımı sildim gidiş yolumdan...






    Olduğun gibi kendini koru, deformasyona uğramadan,
    ellerin titremesin
    tuttuğunda sigarayı, gözlerin yalancı bakışlarla akıtmasın
    bu hayata dair bir lahza...


    Sen gamsızsın, üzmezsin kendini bilirim.
    İki şarkıyla coşar, bir şiirle ağlarsın.
    Bir türkü çalar, gaza getirirsin hayatı.
    Kendince eğlenir, derin hülyalara dalarsın.
    Biri üzerse, diğeri bağlar seni hayata...




    Sen giderken adını yazmıştım, sen gelirken adımı sildim
    gidiş yolumdan...
    Karakteristik özelliklerin koptuğu bir sınır çizgisinde,
    makiydi bitki örtüm.
    Kıraç bir bitki örtüsüne meyilli bir aşk çocuğu; ne tuhaf
    oysa bu filmin girişi olmalıydı,
    düğüme bağlanırken her şey...




    İnsan bir ardına bakar, çiğnediği yola döner de çevirir
    başını;
    Bir albüm unutmuşsun odan da bir de, sinmiş “sen” kokusu; başka yok!
    Bu ilk değil, son da olamayacak belki...
    Her defasında ruhumu haczeden ağır tufanlardan biriydi
    sadece...
    Kopup giden aşkıma da verdim biraz,birazcık ona, birazcık
    buna dağıttığım.
    Her dokunana ruhumun beyaz eşyalarını sundum
    çekinmeden!
    Bu ilk değil, son da olmayacak belki...
    Her defasında ruhumu haczeden ağır tufanlardan biriydi sadece; sonunda sen de koparıp gittin içimden bir şeyler...





    Yoo artık yok!
    Daha sakinim şimdi, bir başka kabulleniyorum ayrılıkları.
    İçime çektiğim derin soluklar gibi, her “gidişi” bastırarak
    ve görmezden gelerek...



    Övüldü yalnızlıklarım, bir nehir yatağında kurudu en iyi yanlarım.


    [​IMG][​IMG][​IMG]






     
Övüldü Yalnızlıklarım... konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. yalnızlık...

    yalnızlık...

    Bavullari hep toplu durmali insanin... Bir gün telefonlarin hiç çalmayabilecegi hesaplanmali... Tül perde arkasindan misafir yolu gözlemekten vazgeçmeli... Ihanetlere, terkedilmelere, bir basina birakilmalara hazirlikli olmali... Yalnizliga alismali... Çünkü “omuz omuza” günlerin vakti geçti. Dayanisma, günümüzün borsasinin deger kaybeden hisse senetlerinden biri artik... Bireyin kesif çagi,...
  2. yalnızlık:(

    yalnızlık:(

    KOSKOCA BİR YALNIZLIK GERİYE KALAN... hayat sensin.. sen hayatın neresindesin...???
  3. Aman Yalnızlık yaman yalnızlık

    Aman Yalnızlık yaman yalnızlık

    Yalnızlık... Doğru yere mi açtım acaba?:) Genel şiir bölümü bulamadım :ahhhhh: "Yalnız" bir Nietzsche şiiri.. YALNIZ Haykırışan kargalar Darmadağın uçuşuyor kente doğru Nerdeyse yağacak kar Yeri yurdu olanlara ne mutlu! Donmuş kalakaldın, Hanidir gözlerin arkada! Boşuna kaçışın, ey çılgın, Kıştan uzaklara! Dilsiz ve soğuk binlerce çöle Açılan bir kapıdır dünya! İnsan senin...
  4. yalnızlık....

    yalnızlık....

    Gün yine yokluğunu giydi üzerine… Her zaman olduğu gibi bugünde sensizim. Sensizliğin o soğuk duvarı ile karşı karşıyayım. Sonbahar mevsiminde olalım veya yaz mevsiminde olalım benim için sen yoksan, ben halen soğuk günleri yaşıyorum, yanımda olsaydın eğer mevsim yaz olmuş ya da kış olmuş fark etmezdi benim için, içimi ısıtan sen olduktan sonra isterse bedenim soğuktan tir tir titresin...
  5. Yalnızlık

    Yalnızlık

    Yalnızlık kulağa ürkütücü geliyor olabilir fakat bazen bir seçim de olabilir. Kimi zaman ise bir sonuçtur. Bazı şeyleri ihmal ettiğimizde kapımızı çalar. Ya da bir şeyleri 'temize çekmek' için ihtiyacımız olan şeydir. Ne dersiniz; ne zaman bir seçim, ne zaman bir sonuçtur yalnızlık melekler?

Sayfayı Paylaş