’() Sabaha Karşı : YaLnızLık ()‘’
’() Sabaha Karşı : YaLnızLık ()‘’
Elimde bir kalem sabaha karşı üç buçuk, Yollarım çakıllı, umuda yolculuk.
Sahnede bir tiyatro görevim; oyunculuk.Oynadığımız sahnede rolümüzü unuttuk. Kaderim hep aynı; bak sende gittin. Sırra kadem mi bastın ahhh; Bak ben bittim Düşlerimi ektim yıldızlara: Her gece dua ettim gel diye rüyama... Yüzün zaten hayal meyal aklımda vardı bir resmin.Sayısız düşlerim göz yaşlarım; aktı yandı gitti ismin. Ama şimdi bir yabancı hançeri getir sapla kalbime ...Neden insanlar bu kadar acımasız, Neden dostun düşmanından farksız, Neden kaybedilince degerler anlaşılır, Neden düşler hep duygularla oynaşır. Karanlıkta haykırıyorm açtım elimi..!Yalvarıyorm artık bitsin bu düzen. Yalanlar, yılanlar koynumuzda, Günahlar omzumuzda toprak olmayalım. Görmez gözlerim; iki damla yaş akıtır bundan böle, Yüzler vardı hep hatırlanan şimdi hepsi nerde:? Kalbim kırık dökük parçalarının hepsi yerde. Bazen kafam atar böle ilgilenmez kimse...Karamsarlıgın nedenini sanırım atlattık; Gelip geçen rüzgarlara yıprandı zaten bu kalp.. Alıştım ne de olsa adressiz mektup yazmaya. Amaçsız hedefler hedefim oldu galiba: Sende mi geldin geçtin ömrümden bir rüzgar gibi? Bu köhne mezarlıkta tek kaldım ben degil mi:? Sigara dumanları yere çöktü burada herkes ölü. Yaşamak zorundayım ben burada çünkü; Arkamızda kaldı tüm sevdigimiz ahh şarkılar, Koştu karanlığın sonuna kalpteki tüm dostlar... Uçtular var olan umutlar, bu şarkıyla yok oldu; İçimdeki Kayıp kente son mektubumdu bu. Sonunu Tahmin etseydim o yolları gözlemezdim: Duygularımı beslemezdim, böle olsun istemezdim.Bir çoğumuz kalleş, kendimden de beklemezdim. Çekip giderdim artık; günümü günüme eklemezdim... Tek tabancı savaşım ben yorulmadım. Kalbimde onca yük: Ben yhok olmadım. Kapılarımın arasında kilitli, yaralıyım. Kurşunlar sıkıldı ben vurulmadım... Kalbimdeki Yare çare yhok ve hangi yare; Hangi Yare fethedebildi, Yürekte kale.Kalleşlik yaptıysam hesabı cehennemde, Peki çektiğim çilelerin hesabı nerde:? Ellerimde yara bere şu hale bak. Kim içinde varsa kin git meşale yak. Gözüm Bende Yohk - kimse bilfiil... Bundan Sonra kimse ''Yhok'' umrumda değiL..!