Seninle olamadım yanında değilim simdi
İsyanimi Sevİyorum
Tanıdığım günden beri derdindeyim,
yaralı bir ceylanın peşindeyim
Elimi uzattıkça uzaklaşan yıldızlar gibi
Bir ideal bir hayal oldun sanki
Acılara kanat çırpışın var ya
Menzili kaybolmuş turnaları andırır
Ayranı kabaran duygularınla beni
Boşver... merak etme, takıl der gibi
Yürüdükçe zifirleşen acıların kesif karanlığına
Kendin uçuyor beni sürüklüyorsun
İsyanın feryadıma benziyor haykırıyorsun
Söndürmeyi akil etmek bir yana, körüklüyorsun
İsyan çocuklarıyız yirmi birinci asrın
İsyanları kutsuyorum
Don Kişot’u okuttular okutmasına da
Yine de töre diye, dinsiz mezhepsiz zincirlere vurdular
Kendi irademle şartlandığım açmazlarıma
İsyan ediyorum, isyanını seviyorum
Varsın deli desinler akli erenler
Delilerden başkası uğramasın mekanıma
Koluma bilezik diye taktıkları kelepçeyi
Boyunlarına geçireceğim körlerin
Mağrur nefislerini put yapmış sefiller
Değerlerimin ırzına geçtiler
Kanını içtiler duygularımın,
kanımı taşıyan yarasalar
İçime kara sevdan düştü sarı çiçeğim
Acılarıma sünger basıp tuz ekeceğim
Çoktan aşmışım korkuların alçak çekingenliğini
Seni oralardan alıp ciğerlerime çekeceğim
Ne desem sana nasıl anlatsam ne kadar sevdiğimi
Boşver anlatmayayım biliyorsun ne kadar
Seni seviyorum sarı çiçeğim,
vallahi senin sevdiğin kadar
Öyle özledim ki beni mecnun eden varlığını
Şefkat eli bekleyen yetim çocuk gibi
Göreceksin kabına sığmayan deli Turanı
Bir kedinin uysallığında kaplanın yaralı hali var
Uyku çeşmesi boşa akıyor susamıyorum artık
Susuzluğumu hayalin, beni düşünüşün gideriyor
Yine de içim yanıyor kanamıyorum bu kadarla
Benim yiğit kadınım kendini toparla
Dönüsünü bekliyorum acıların içinden
Seninle olamadım yanında değilim simdi
Gönlümdesin desen bile yetmiyor avunmama
Bağrıma basıp ta sıksaydım emdiğin acıları
Saçlarını koklayarak sevgim ve şefkatimle soğuturdum
Ya da yüreğime aktarırdım sana ızdırap veren sancıları
Sana çok görmedim bende isyanlardayım
Çıkar yol ancak budur biliyorum
Senin varlığını sevdiğim kadar, isyanını seviyorum...
alinti
Tanıdığım günden beri derdindeyim,
yaralı bir ceylanın peşindeyim
Elimi uzattıkça uzaklaşan yıldızlar gibi
Bir ideal bir hayal oldun sanki
Acılara kanat çırpışın var ya
Menzili kaybolmuş turnaları andırır
Ayranı kabaran duygularınla beni
Boşver... merak etme, takıl der gibi
Yürüdükçe zifirleşen acıların kesif karanlığına
Kendin uçuyor beni sürüklüyorsun
İsyanın feryadıma benziyor haykırıyorsun
Söndürmeyi akil etmek bir yana, körüklüyorsun
İsyan çocuklarıyız yirmi birinci asrın
İsyanları kutsuyorum
Don Kişot’u okuttular okutmasına da
Yine de töre diye, dinsiz mezhepsiz zincirlere vurdular
Kendi irademle şartlandığım açmazlarıma
İsyan ediyorum, isyanını seviyorum
Varsın deli desinler akli erenler
Delilerden başkası uğramasın mekanıma
Koluma bilezik diye taktıkları kelepçeyi
Boyunlarına geçireceğim körlerin
Mağrur nefislerini put yapmış sefiller
Değerlerimin ırzına geçtiler
Kanını içtiler duygularımın,
kanımı taşıyan yarasalar
İçime kara sevdan düştü sarı çiçeğim
Acılarıma sünger basıp tuz ekeceğim
Çoktan aşmışım korkuların alçak çekingenliğini
Seni oralardan alıp ciğerlerime çekeceğim
Ne desem sana nasıl anlatsam ne kadar sevdiğimi
Boşver anlatmayayım biliyorsun ne kadar
Seni seviyorum sarı çiçeğim,
vallahi senin sevdiğin kadar
Öyle özledim ki beni mecnun eden varlığını
Şefkat eli bekleyen yetim çocuk gibi
Göreceksin kabına sığmayan deli Turanı
Bir kedinin uysallığında kaplanın yaralı hali var
Uyku çeşmesi boşa akıyor susamıyorum artık
Susuzluğumu hayalin, beni düşünüşün gideriyor
Yine de içim yanıyor kanamıyorum bu kadarla
Benim yiğit kadınım kendini toparla
Dönüsünü bekliyorum acıların içinden
Seninle olamadım yanında değilim simdi
Gönlümdesin desen bile yetmiyor avunmama
Bağrıma basıp ta sıksaydım emdiğin acıları
Saçlarını koklayarak sevgim ve şefkatimle soğuturdum
Ya da yüreğime aktarırdım sana ızdırap veren sancıları
Sana çok görmedim bende isyanlardayım
Çıkar yol ancak budur biliyorum
Senin varlığını sevdiğim kadar, isyanını seviyorum...
alinti