1. magical

    magical Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    28 Aralık 2008
    Mesajlar:
    753
    Beğenilen Mesajlar:
    5
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    İstanbul

    Yalnızlığın Bu Türlüsü

    Konu, 'Duygu Yüklü Yazılar' kısmında magical tarafından paylaşıldı.

    Yalnızlığın Bu Türlüsü Yalnızlığın bu türlüsünü hiç yaşamadım ben. Oysa bu yalnızlığın ilacının sen oldugunu biliyorum. Elimi uzatsam tutacağını, kaygılarla dolu saatlerin bir anda yok olacağını biliyorum. Sandığın kadar güçlü değilmişim demek ki! Konuşmak istiyorum. `Seni hiç sevmemiştim, sana değer vermemiştim` demek istiyorum. Ama çıkmıyor bu sözcükler ağzımdan. Tıkanıp kalıyor boğazımda. Nasıl söyleyebilirim ki bunu? Seni düşünmenin bile bana heyecan verdiğini nasıl inkar edebilirim? `Sen hayatımda değişik bir renktin. Değişiklik arıyordum, sen bana yaklaşınca uzak kalamadım` demek istiyorum. Oysa renklerin güzelliğini seninle keşfettim ben. Her renge senin adını verdim. Hayatımda bir değişiklik olduysa bu seninle geldi. Senden uzak kalmayı hiç düşünemedim ki! Sana yakın olmanın verdiği hazzı başka hangi duygu tattırabilirdi bana?
    `Çekiciydin, güzeldin. Bu yönünle etkiledin beni. Kişiliğin, kültürün, zekan hiç dikkatimi çekmedi` demek istiyorum. Bunun yalan olduğunu sen de biliyorsun. Sen yoktun; sözlerin vardı, kendini anlatışın vardı, hayata bakış açın vardı. Ve ben senin olmadığın zamanlarda işte bunlarla yaşadım. Şimdi `beni sadece çekiciliğin etkiledi` dersem kendimi inkar etmiş olmaz mıyım?
    `Kilometreleri senin için katetmedim. Sadece öyle zannetmeni istedim. Bir oyundu bu` demek istiyorum. Ama kendimi kandırıyorum. Çünkü ben o yolları içimdeki o tarif edilmez heyecanla aştım. Seni gördüğümde yaşadığım titremeyi gizleyebilmek için ne yapacağımı şaşırdım.
    Aslına bakarsan `ben aşka falan da fazla inanmam` demek istiyorum. Aşkın gücünün hayattaki başka hiçbir şeyden daha kuvvetli olamayacağına inanırken... Doğruları yüreğimin sesiyle bulurken... İnsanı insan yapan en önemli şeyin aşk olduğunu düşünürken... Aşka inanmam demek, ben hiç yaşamadım demekle eş anlamlı.
    Hayat hep seçenekler sunar insana. Ama her zaman en doğrusunu seçmek mümkün değil. Önemli olan yaşanan yanlış da olsa bundan yarına dair bir ders çıkarabilmektir. BEN ŞİMDİ YANLIŞI YAŞIYORUM...



    Mehmet Coşkundeniz

     
Yalnızlığın Bu Türlüsü konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. Tuna Kiremitçi - Bu İşte Bir Yalnızlık Var

    Tuna Kiremitçi - Bu İşte Bir Yalnızlık Var

    Tuna Kiremitçi - Bu İşte Bir Yalnızlık Var Yanlış bir aşk, terk edilmişliğin hüznü, müziği eşlik ettiği hayaller, parasızlıkla sarsılan hayatlar ve bitmeyen mutluluk arayışları... İlk romanı Git Kendini Çok Sevdirmeden'le büyük beğeni toplayan Tuna Kiremitçi, bu sefer bir müzisyenin dünyasını anlatıyor. Memet Olcay'ın gücünü ve zayıflığını, pazar günleri buluştuğu kızıyla yeniden keşfettiği...
  2. Bu Yalnızlık İkimize Dört Duvar

    Bu Yalnızlık İkimize Dört Duvar

    Bu Yalnızlık İkimize Dört Duvar… Tek bir hamle, gecenin kokusunu üzerime bırakıp kaçmaya yetti.. Oysa uyandığımda, virgülü olmayan anlamları kovalayacaktı düşlerim.. Son cümlem sana olsun,hoşçakal… Burada değilim… Aslından çok uzakta, fotoğrafın eskimiş kenar uçlarında ve kokusunu bilmediğim yatağının kırışmış, çarşafların birbirine karışmış yalnızlığındayım… Bazen orada bazen...
  3. Bu evin içine yaLnızLık Girdiginden beri

    Bu evin içine yaLnızLık Girdiginden beri

    Bu evin içine yaLnızLık Girdiginden beri Bu evin içine yaLnızLık qirdiqinden beri Her odası darmadaqın, tıpkı ruhum qibi Ya a$k bitti, ya zaman.. İkisinden biri… HaLa yanaqımda qözya$ımın izLeri… Artık susuyorum… SözLerim bitti.. Bu kez qidiyorum.. sahiden bitti…. MutLu sonLa biten hikayen oLamam.. ELLerinden tutsam iyiLe$mez yaram.. Yüzüne baksam.. Aynı...

Sayfayı Paylaş