gebe
  1. MaWiM

    MaWiM ♥Ben Aşık Olduğum Adamın Aşık Olduğu Kadınım♥ Yetkili Kişi

    Kayıt:
    25 Temmuz 2007
    Mesajlar:
    34.167
    Beğenilen Mesajlar:
    2.216
    Ödül Puanları:
    113

    ah!çocuk mutluluklar pazarlarda alınıp satılır oldu!

    Konu, 'Denemeler Hikayeler' kısmında MaWiM tarafından paylaşıldı.

    Ah! Çocuk Mutluluklar pazarlarda alınıp satılır oldu. Betonlaştı gözyaşları, yürekler katılaştı. Kimse kimseyi sevmiyor, kimse kimseye acımıyor, yanmıyor. Güzellikler bile parayla alınıp satılıyor artık. Namussuzlar çoğaldıkça namuslular azaldı. Makamlar büyüdükçe beyinler küçüldü. Herkes firsattan istifade edip cebini şişirmeye çalışıyor, yetimin, yoksulun kakkına tecavüz ediyor. Gözlerde güneşin sıcaklığı, vicdanlarda doğruluğun aklığı kalmadı çocuk. Yürekler gibi gözlerde kirlendi. Sevinçlerimizi, şiirlerimizi, kitaplarimizi yok ettiler, alıp götürdüler bizden uzaklara insani duygularımızı. Toprağımız küs şimdi bize, ğögümüz de küs. Bilmem ki nasıl anlatılır sahtekarlığın, cüzdanın ve vicdanın kirlenmişliği bir ülkede . Erdemin, fazilletin, sevginin ve dostluğun çürümüşlüğü.
    Gökyüzü hepimizin değil mi? ya yeryüzü. Neden vicdanları gibi gökyüzünüde, yeryüzünüde kirletirler çocuk. Doğaya, insana, kuşa, çiçeğe, emeğe bu düşmanlık niye... Bilmezlermi ki, bunları sevmekle başlar yaşam. Bu kin, nefret ve düşmanlıkla nereye varacak dünyamız. Bunlar sevmeyi bilir mi çocuk? zerre kadar bir vicdan taşımışlar mı yüreklerinde?
    Hayatta hiç sevmişler mi bir ırmağın türküsünü? Gümbürtüsünü bir ormanın durup dinlemişler mi? bir pınarın akışını, yağmurun yağışını?. Bir türkünün, bir şiirin güzelliğini, bir dostluğun ve sevdanın sıcaklığını yaşamışlar mı hiç? Gülümsemişler mi çocuklara bahar gülleri gibi, okşamışlarmı saçını bir öksüzün. Vurmuşlar mı sesini dağlara, çağlayanlara? Oturup ağlamışlar mı yavrusu vurulmuş bir cerenin acısına. Duymuşlar mı oğlu mahpus bir ananın feryadını yüreklerinde...

    Yalvarma güzel çocuk, dillerini utandırma. Utandırma dillerini, dillerin ki dağ yelidir senin; Pınarların sesi, kuşların ötüşüdür. Bükme boynunu gözlerini utandırma, gözlerin gökyüzüdür senin, mavi gülüşlü bir çiçek. Yalvarma çocuk; sesini utandırma. Gülün kokusudur sesin; rüzgarın nefesi, ırmağın türküsüdür. Yalvarma çocuk; ellerini utandırma. Yokluk, yoksulluk kötü bilirim. Umudu, sevinci, onuru utandırma. En güzel senin ellerindir çocuk ekmeği tutan, suya uzanan.

    Ey çocuk yoksulluğunu öfkeli bir bıçak gibi taşı yüzünde ama yalvarma, utandırma yüzünü. Utancını ve hıncını güneşin sarısı gibi yüreğinde sakla. Unutma seni ağlatanları. Unutma utanması gerekenleri ama sen ağlama, utandırma gözyaşlarını. Aşk için ağla, dostluk ve sevgi için. Ama yoksulluğun için ağlama, yalvarma, utandırma gözyaşlarını çocuk. Bırak dereler ağlasın senin yerine, rüzgarlar, pınarlar ağlasın ama sen ağlama. Deli taylar gibi sev yaşamı, aşkı sevgiyi ve umudu. Yüzün her koşulda onuru, öfkeyi, sevinci, direnci taşısın; Yılgınlık, bezginlik olmasın. Yeri geldiğinde sormalısın yoksulluğun hesabını..

    Elimden tut ey çocuk; utandırma ellerini. Tut elimden güneşe yürüyelim, sevince, umuda, neşeye yürüyelim. Tutki güneş doğsun, serçeler sevinsin. Zulümler, karanlıklar çekilsin üstümüzden. Tut ki tomurcuklar açsın, büyüsün çocuklar, serceler ucsun, tohumlar ekilsin, yeşersin umutlar. Bir demet ışık saçılsın dünyaya, kapılar açılsın, kalmasın esaret, ezilmişlik, açlık. Kimse kimseye avuç açmasın, çocuklar ağlamasın, utanmasın analar, babalar yoksulluktan yokluktan.

    Ah… çocuk!
    vakitsiz açan ,bir çicçek tarlası gibi yüreğin
    beyaz kardelenler, sarı papatyalar
    bükmüş boyunlarını ip - ince boynundan
    güneşe bakıyorlar...

    her iç çekişte
    dünyanın bütün çiçekleri kanamada
    bütün kuşları havalanmada
    umudun evi yok, sevincin adresi
    neylersin çocuk...

    ah…. çocuk!
    vereceksen, rüzgarlara ver sesini, tomurcuklara
    baharı muştulasın yarınlara

    mümkünü yok artık, gittiğim her yere
    soluk yüzünü taşıyacağım
    ve seni her düşündüğümde
    çağımın utancını yaşayacağım ah! çocuk


     
ah!çocuk mutluluklar pazarlarda alınıp satılır oldu! konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. Ferdi Tayfur- Ah bir çocuk olsam

    Ferdi Tayfur- Ah bir çocuk olsam

    ah bir cocuk olsaydim parklarda oynasaydim dertten kederden uzak arkadaslar bulsaydim buyudum de ne oldu omrum kederle doldu cocukluk gunlerimi gonlum hep arar oldu seller gibi cosardim kanatlanir ucardim bu duygular icinde ah bir cocuk olsaydim umutlarim yel oldu gozyaslarim sel oldu yasamak azap oldu ah bir cocuk olsaydim nerede o saf dostluklar nereye kayboldular o cocukluk...
  2. Ebru Gündeş - Ahdım Olsun

    Ebru Gündeş - Ahdım Olsun

    Geçti yıllar ah geç aydım Anladım ki boşa gün saydım Baka kaldım giden güne Ben hep düne ait kaldım Çocukluğum kavruk Gençliğim savruk Yetişkinliğimden hiç hayır yok Hayat kadere inat seni Sil baştan yaşayacağım Ahdım olsun Esip geçtim, yağıp geçtim Kaçırdım tez zamanları Pişmanlıklar, düşmanlıklar Bitmez dilimin amanları Çocukluğum kavruk Gençliğim savruk Yetişkinliğimden hiç hayır yok...
  3. MutLuLuk oLsun ÇocukLarın Adı

    MutLuLuk oLsun ÇocukLarın Adı

    Merhabalar degerli misafirimiz, sitemizde toplu bir temizlik yapmak zorunda kaldik. Su anda gormek istediginiz konuyu maalesef sizlere sunamiyoruz. ilgili sayfamizin google siralamalarindan dusmesi icin gerekli algoritmik degerleri sitemize verdik. Verdigimiz rahatsizlik icin sizlerden ozur dileriz. Dilerseniz yukaridan sitemizin logosuna tiklayarak anasayfamiza gidebilir, Ya da ust sag...
  4. ahdım olsun

    ahdım olsun

    Aldanmam artık qözlerine hayır hayır inanamam! Kandıramazsın ufak yüreqinle! Aldatamazsın başka yüreklerle! Ekleyemezsin başka bir kalp yüreqime! Hayır hayır aldanmam artık qözlerine söz ver bana.! Söz ver bu aşkı unutmayacaqına..! ßitti mi dersin aldanır mısın yoksa aldatır mısın? Karar ver bukadar deqişken olamazsın! Kıyamet kopacak hadi tut elimi.. Hadi son kez istediqimi ver!...
  5. Ah çocuk!

    Ah çocuk!

    Mutluluklar pazarlarda alınıp satılır oldu. Betonlaştı gözyaşları, yürekler katılaştı. Kimse kimseyi sevmiyor, kimse kimseye acımıyor, yanmıyor. Güzellikler bile parayla alınıp satılıyor artık. Namussuzlar çoğaldıkça namuslular azaldı. Makamlar büyüdükçe beyinler küçüldü. Herkes firsattan istifade edip cebini şişirmeye çalışıyor, yetimin, yoksulun hakkına tecavüz ediyor. Gözlerde güneşin...

Sayfayı Paylaş