gebe
  1. MEÇHUL

    MEÇHUL Daimi Üye Üye

    Kayıt:
    18 Ekim 2008
    Mesajlar:
    8.875
    Beğenilen Mesajlar:
    66
    Ödül Puanları:
    48
    Şehir:
    şehr-i MEÇHUL

    Bitiş öyküm

    Konu, 'Duygu Yüklü Yazılar' kısmında MEÇHUL tarafından paylaşıldı.

    Yürüyorum ama nereye bilmiyorum. Belki az sonra bir uçurum karşılar ayaklarımı ya da çamurlu karanlık sular.. Bilmiyorum... Güneş artık parlak mı, yağmur ıslak mı bilmiyorum. İnsanlar hala aşık oluyorlar mı? Kayıp bir şehirde kaybolan insanların iniltil Yürüyorum ama nereye bilmiyorum. Belki az sonra bir uçurum karşılar ayaklarımı ya da çamurlu karanlık sular.. Bilmiyorum... Güneş artık parlak mı, yağmur ıslak mı bilmiyorum. İnsanlar hala aşık oluyorlar mı?
    Kayıp bir şehirde kaybolan insanların iniltileri, nemli feryatlarının kokusu, üzerimde...

    Ta ki kayıp gidcekler birgün o derin, ulu, bilinmez diyarların verimli bilinmezliğine...

    Evet, seni özlüyorum... Her biten ilişkinin ardından, bu sözler kulaklarıma yelken açıyor.
    Sonra kulaklarımı kanatırcasına sivri uçlu dişleriyle demir atıyor ...

    Haykırmak istiyorum dağlara tepelere sonra yankılansın istiyorum diyar diyar, seni özledim. Yüreğim haykırıyor, isyanda susturduğum o çocuk, ağzına bezler pamuklar tıkıyorum olmuyor haykırıyor seni özledim. Sakladığım karanlıklara sığmıyor, onu daha ne kadar dizginleyebileceğim bilmiyorum gücüm tükeniyor, seni özledim. Güneşin doğuşunda, gözlerimi her kırpışımda acı veriyor, saklayamıyorum seni , seni özledim. Yasaklı manastırımda yasaklı sözcükler; kanatları bağlı, çırpındıkça kanayan, sana uçmak istedikçe ağır ağır ölen... Seni özledim...

    Kusmak istiyorum, kusmak tüm benliğimi, yüreğimi kusmak istiyorum, seninle dolu yüreğimi. Patikalar yeşil değil sensizken, sensizken içkinin tadı yok sensizken özleminin tadı olmadığı gibi. Kusmak istiyorum kendimi. Artık sen olan beni...

    Her çıkmaz sokağımda her labirentimde sen varsın oysa sen düz bir ovada bana koşsaydın desem, bulutları pembeye boyayıp ayaklarımın altına alsam demekle aynı şey olurdu biliyorum. Sen sadece dipsiz kuyularıma hapsoldun ve bende hep seninle oldum... Hep üşüdüm sıcak gözlerinde . Hep bana bensiz baktı efsuni gözlerin.

    Terledim bir zamanlar teninde, terin terime karıştı ben sen oldum, seni içtim, içtikçe susadım ve o ter içinde buzların içine ittin beni. Gözlerim seni ağlıyor hala ve hala üşüyorum...

    Biliyorum hiç umurunda değil, belki benden de fazla kanadın ve belki sen o denli kanarken kanımın kızıllığının farkına varamadın. Belki sana silik göründüler ve sen daha da fazla kanatmaya çalıştın. Kendi kanının kızıllığını aradın her kurbanının kanında fakat senin kanın hep kızıl, onlarınki ise griydi. Sen onlarınki de kızıla çalsın diye daha çok hançerledin, dermansız kalıp diz çökene dek... O zaman çekip giderdin başka kurbanlar arardın kendine taze kanlar... Dünyadaki tüm aşık kanları bir araya gelse seninkiler kadar kızıl olamazlardı. Sen ne kadar hançerlesen azdı...

    Arka sokakların karanlıktı, bir kız çocuğu ağlardı hıçkırıkları azapların en büyüğüydü duyanlara. Fakat duymazlardı ki onlar, geçit vermezdi, kamaştırırdı şuleli gözlerin bakanları. Hani bakmasını da bilmezlerdi derinlere. Onlar kendi sığ sahillerinde kumlarla oynayan çocuklardı. Ben hep ellerinden tutup çıkarmak isterdim seni ve senin ellerinle derinlerine dalmak isterdim. Belki sadece ben duydum sen fısıldamadan bunları bana. Sana o kadar yakın olmaktı şimdiki uzaklığımın acısı. Memleketimi terkedişimdin sen... Seninle nefes almayı öğrenmiştim seninle akıp gitmeyi. Seninle yeşermişti kuru dallarım. Seninle büyümüştüm ben. Güneşimdin yapraklarıma vuran ve toprağımı ıslatan yağmurumdun. Şimdi ne kadar çıplak, ne kadar soluk, zayıf, kırılgan dallarım var.

    Yıllar önce parmaklarının ucundan kayıp gidişimde yeniden dudaklarında nefes alacağımı biliyordum.. Ve senin kancık dişiliğine tırnaklarımla tutunacağımı da biliyordum.. Ve bitiş öykümü tasarlıyordum her zaman..


     
Bitiş öyküm konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. bitişin başlangıcı ACI SON

    bitişin başlangıcı ACI SON

    daha Hayatinin En Basinda 21 YaŞinda Piril ;piril Bİ Ünİversİte ÖĞrencİsİ Bİr Delİkanli İÇİ Sicacik ;gÖzlerİnİn İÇİ GÜlen ;karamsarlik Kalp Kirmak Nedİr Bİlmeyen Ve Sevİlen ;herkese ;herseye Saygi Duyan Bİr GenÇ Okuyan ;eglenen Hayatini YaŞayan Ama Dozunda YaŞayan Bİr GenÇ Şİmdİ Sİze Soruyorum Sİz Bu İnsana ÖlÜmÜ Hemde KÖtÜ Çok KÖtÜ Bİ ÖlÜmÜ YakiŞtirirmisiniz .daha 10 Saat Önce GÖrmÜŞtÜm...
  2. Sizin Öykünüz Hangisi?

    Sizin Öykünüz Hangisi?

    öykünüz SİZİN ÖYKÜNÜZ HANGİSİ? Bir rüzgarın önünde kalmışcasına sürüklenirken, rüzgarın yön verdiği ölçüde çarparak, dönerek, savrularak yol alırken hayatta; ne amaç, ne de bir yön tayin edemezken, ıslak kaldırımların kenarında köşesinde sıkışmıçasına kalırken, hayatın içinde yok olurken, neden bir durup düşünmüyor yaprak. Evet yaprak düşünemez, ya biz nasıl oluyor da kendimizi...
  3. Sonsuz Öyküm

    Sonsuz Öyküm

    aşk öyküleri, aşk, hüzün, ayrılık, acı aradığınız herşey burda melekler... nasıl bu kadar kolay olabilir insanın çok seviyorum deyipte gözden çıkarmak bu kadar basitmi yaşananlar arkada hiç yaşanmamış gibi bırakma k. Hayatla mücadelemde saflarımın çoğunu kaybettiğim günlerdi. Birbirinin aynı olan günlerde bana uzatılan her dalı işte beni kurtaracak dal diye hiç geri çevirmeden tutuyordum....

Sayfayı Paylaş