gebe
  1. Mirmiga

    Mirmiga Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    21 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    887
    Beğenilen Mesajlar:
    9
    Ödül Puanları:
    0

    Kardeş Kıskançlığı

    Konu, 'Aile, Evlilik ve Çocuklar' kısmında Mirmiga tarafından paylaşıldı.

    Kardeş Kardeşi Kıskanırmı? kıskançlık ile ilgili fıkralar kıskançlıkla ilgili fıkra kıskançlıkla fıkralar kıskançlık ile fıkra fıkraları
    KARDEŞ KISKANÇLIĞI İNSANLIK TARİHİ KADAR ESKİDİR

    İnsanlık tarihinde ilk cinayetin kardeş kıskançlığı yüzünden işlenmesi bu konuyu ciddiye almamızı gerektiriyor. Kabil, babası tarafından sevilen kardeşi Habil’i o kadar kıskanır ki, kıskançlık ateşini ancak onu öldürerek söndürmeye çalışır. Hz. Yusuf’un kardeşleri de kıskançlık duygusuna yenik düşerler, gezmeye çıkarma bahanesiyle götürüp onu evlerinden uzak bir kuyuya atarlar.

    Anne babaların üstesinden gelmekte zorlandıkları eğitim problemlerinin başında kardeş kıskançlığı geliyor. Kutsal kitaplar, peygamber çocuklarının bile kardeş kıskançlığına yenik düştüklerini haber vererek, bizi bu konuda uyarıyor.
    Kardeş kıskançlığının önüne geçemediklerinden yakınan ve bizden yardım isteyen anne babalara soruyorum: “Kıskançlık kötü bir duygu mudur?” Hemen hepsi, “Evet, kötü bir duygudur” diyorlar. Eğer siz de aynı fikirde iseniz, bu makale sizin için yazılmış demektir.
    Materyalist felsefelerin tesirinde kalan sosyal bilimciler ve insan kaynağı uzmanları, yakın zamana kadar, zeka ölçen IQ (Intelligence Quantity) testlerini deneyerek üstün insanı keşfetmeye çalışmışlardır. Ancak gözlem ve deneye dayanan araştırmalar yüksek entelektüel zeka katsayısının kişiyi içinde yaşadığı topluma ve kendisine faydası dokunan, dürüst, faziletli, yüce bir insan yapmaya yetmediğini ortaya çıkarmıştır. Nöroanatomi ve sosyal psikoloji uzmanlarının geliştirdiği yeni anlayışa göre, insanı değerlendirmede entelektüel zeka ölçeği tek başına yeterli değildir. Duygusal Zeka (Emotional Quantity) ve Ruhsal Zeka (Psychic Quantity) ölçeklerinin de kullanılması gerekir. İnsanı diğer yaratıklardan üstün kılan sahip olduğu ruh ve duygu zenginliğidir. Duygunun iyisi ve kötüsü yoktur; insanın gelişmesi ve olgunlaşması için bütün duygular gereklidir. Kötü duygu yoktur, iyiye yönlendirilememiş duygu vardır.

    “İYİ ÇOCUKLAR ANNEYE KIZMAZ”


    Bazı eğitimciler insana doğuşta verilen duyguları iyi ve kötü olmak üzere iki gruba ayırırlar. Onlara göre, eğitimcinin görevi kötü duyguların yerine iyi duyguları yerleştirmektir. Çoğu anne baba da aynı kanaattedir. Çocuk eğitimine bu anlayışla yaklaştığımız zaman kötü olarak adlandırdığımız duyguları kınama, yasaklama ve inkâr yolunu seçiyoruz. Bu duyguları ifade eden çocuklarımıza, aynı ifadeleri tekrar etmemeleri için baskı uyguluyoruz. Herhangi bir sebeple annesine kızan bir çocuğa, “Ne kadar ayıp, insan anneye kızar mı! İyi çocuklar anneye kızmaz,” diyoruz. Eğer bir anne haksız yere çocuğunu cezalandırmış veya söz verdiği halde sözünü yerine getirmemiş ise, çocuğun kızarak bu davranışı protesto etmesi kadar normal birşey var mıdır? Çocuğun haklı öfkesini bastırmaya hakkımız yoktur.

    Konumuz olan kıskançlık duygusu da insanın gelişmesi için gereklidir. Bizden üstün olan insanları kıskanarak onların seviyesine yetişmek için var gücümüzle çalışırız. Çocuk için de durum aynıdır. Daha önce kendisine ait olan anne ve baba sevgisinin kardeşe yöneldiğini zanneder. Kıskandığı kardeşinden daha üstün olmaya gayret eder, böylece anne babanın kardeşe yönelen sevgi ve takdirini tekrar kendi tarafına çekmeye çalışır. Eğer çocuğun fıtrî olan kıskançlık duygusunu ifade etmesine izin vermez, kınama ve ayıplama yoluna gidersek kendisini suçlu hissetmesine yol açmış oluruz. Bu durumda çocuk, “Kıskanma kötü bir duygu ise, ben kötü bir çocuğum; çünkü kardeşimi kıskanıyorum” şeklinde bir kanaat geliştirecektir. Kendisini kötü hisseden bir çocuk, kardeşine iyi davranmayı düşünmeyecek, ona karşı düşmanca duygular besleyecektir.

    KARDEŞ KISKANÇLIĞININ
    BELİRTİLERİNE DİKKAT

    Kardeşini kıskanmayan çocuk yoktur. Eğer bu gerçeği bilirsek, kardeş kıskançlığını önlemek için göstereceğimiz tüm çabaların boşa gideceğini ve kıskançlığı körüklemekten başka bir işe yaramayacağını da anlamış oluruz. Annenin hamile olduğunu fark ettiği veya bir kardeşinin doğacağını duyduğu andan itibaren çocuğun içinde kıskançlık tohumları filiz vermeye başlar. Doğum yaklaştıkça annenin yükü artar, yorgunluk ve halsizlik belirtileri başgösterir. Çocuğunu kucağına alamaz, eskisi kadar ona zaman ayıramaz. Bebek için iç çamaşırı, kundak, elbise ve yatak takımı gibi ihtiyaçlar satın alınmakta, hazırlıklar devam etmektedir. Bütün bu gelişmeler ve kendisine gösterilen ilginin azalması çocuğu derinden sarsar. Kafası sormaya korktuğu sorularla ve şüphelerle dolar. Annesinin sevgisini denemek için olmadık isteklerde bulunur, huysuzlaşır, mızmızlanır, ağlar. Bu sınamalar karşısında anne memnuniyetsizlik gösterdikçe çocuğun huzursuzluğu artar. Asıl fırtına ise, anne kucağında bir bebekle eve döndüğünde kopacaktır.

    Bazı anne babalar, çocuğun doğacak kardeşine karşı kıskançlığını en aza indirmek için aşırı bir ilgi ve sevgi gösterişine girer. “Sen her zaman bizim biricik çocuğumuz olarak kalacaksın, sana olan sevgimiz hiçbir zaman azalmayacak” derler. Yeni hediyeler alırlar; ayrı odada yatıyor ise kendi yatak odalarına alır, aralarında yatırırlar. Bütün bu yapay çabalara gerek yoktur, çünkü bir işe de yaramaz, aksine çocuğun şüphelerini artırır.
    Bir çocuk yeni doğan kardeşine karşı aşırı sevgi tezahürleri sergiliyor ise, kesinlikle rol yapıyordur ve bunun sebebi de anne babadır. Çünkü anne baba ona iyi çocukların kardeşini kıskanmaması ve sevmesi gerektiğini söylemişlerdir. Çocuk anne babasını memnun etmek için kıskandığı halde kıskanmamış gibi davranarak gerçeklerden kaçmakta, kaçış mekanizması olarak kıskançlığını sevgi ile yücelterek inkâr yolunu seçmektedir. “Ne cici, ne tatlı bir bebek değil mi anne? Aman dikkat et, öyle tutma, kardeşimi düşürürsün!” diyerek kardeşini seven ve koruyan bir rol takınır. Ancak çocuk zamanla, yine anne babanın davranışlarına bağlı olarak, bu kaçış mekanizmasının işe yaramadığını görecek; bastırdığı kıskançlık duygusu bütün şiddetiyle davranış bozukluğu olarak ortaya çıkacaktır.
    Davranış bozukluğu olarak ortaya çıkan kardeş kıskançlığını anne babaların teşhis etmesi kolay değildir. ‘Mutlu çağa dönüş arzusu’ adını verdiğimiz davranış bozukluğu en sık görülen kardeş kıskançlığı belirtilerindendir. Düzgün konuşan üç-dört yaşlarındaki bir çocuk birdenbire bebeksi konuşmaya başlar. Büyük ve küçük tuvalet ihtiyacını haber verdiği, hatta kendi başına giderebildiği halde altını ıslatmaya başlar. Uyku bozuklukları ve iştahta azalma başgösterir.
    Anne baba ortaya çıkan huysuzluklar, yaramazlıklar, bebeğin canını acıtmalar ve davranış bozuklukları karşısında sert tavır alır, ceza yoluna başvurursa; ortaya yeni ve daha ciddi davranış bozuklukları çıkacaktır.

    KARDEŞ KISKANÇLIĞI İLE
    NASIL BAŞA ÇIKACAĞIZ?

    [​IMG]Davranış ve sözlerimizle çocuğun kıskançlık duygusunu empati ile karşılayacağız, yani kendimizi onun yerine koyarak anlayış göstereceğiz. O zaman çocuk kıskanma duygusunun kötü birşey olmadığını düşünüp rahatlayacak, suçluluk kompleksine kapılmayacaktır. Kardeşinin ağlamalarına sinirlendiğini ve onu sevmediğini söyleyen bir çocuğa annesi şöyle yaklaşabilir: “Demek kardeşinin ağlamalarına kızıyorsun? Doğrusu arasıra ben de kızıyorum, özellikle geceleri ağlayarak beni uykudan uyandırdığı zaman. Ancak ben onun annesiyim ve ona bakmak zorundayım. Sen de küçükken böyle ağlıyordun ve ben sana da annelik görevimi yapıyordum. Bazen birilerine kızmamız onu sevmediğimiz anlamına gelmez.” Çocuk annenin bu anlayışlı yaklaşımı karşısında sevmek kadar kızmanın da normal olduğunu öğrenecek, duygularını inkâr ve bastırmak yerine tanıma fırsatı bulacaktır.

    Kardeş anlaşmazlıkları ve kavgaları da anne babaları zor durumda bırakan bir eğitim problemidir. Anne babalar genellikle küçüğü korumak, büyükten anlayış göstermesini istemek gibi yanlış bir yaklaşımda bulunurlar. Küçük de bunu kullanarak en ufak bir anlaşmazlıkta basar çığlığı: “Anne, ağabeyim (veya ablam) bana vurdu!” Anne de oyuna gelerek büyüğe bağırır: “Sana kaç defa kardeşine vurma dedim. Büyüksün, biraz anlayış göster!” Genellikle küçük çocuk büyükle yarış hâlindedir, onun buyruğu altına girmek istemez. Büyüğe güç yetiremediğinde ezilmişlik rolü oynayarak anne veya babayı yardıma çağırır. Destek bulduğu zaman kavgayı kızıştırmaktan geri durmaz. Kendi yaptığı haksızlıklarla kavgayı başlattığını söylemez, büyüğün yaptıklarını sayarak duygu sömürüsü yapar. Anne babalar bu oyuna gelmemeli, çok ileri gitmedikleri sürece kardeş kavgalarına karışmamalıdır. Anne ve babanın arka çıkmadığını gören haksız taraf diğeri ile anlaşma yoluna gider. Kimi anne babalar kavgada haksız tarafı bulmak ve âdil davranmak için mahkeme kurar. “Önce sen anlat bakalım, kavga nasıl başladı?” Daha biri anlatmaya başlar başlamaz diğeri lafa karışarak savunmaya geçer, derken bir ağız dalaşı sürer gider. Baba veya anne de kızarak her ikisine birden ceza verir. Tabiî, bu da çözüm getirmez, çünkü bir taraf hak etmediği halde ceza alarak haksızlığa uğramıştır.

    KİMSE MÜKEMMEL DEĞİLDİR


    Mükemmel bir anne veya baba olmaya çalışmayınız. Mükemmel insan olmadığı gibi, mükemmel anne baba da yoktur. Mükemmel olmaya çalışan insan, yaptığı iyi şeylerden çok, yaptığı hataları görme ve bunlardan pişmanlık duyma eğilimindedir. Çocuğuna kızgınlıkla ceza veren ve sonradan pişman olan çok anne baba vardır. Biraz önce ceza verdiği çocuğunu yanına çağırarak sever, bağrına basar. Bu ikilem karşısında kalan çocuk neyin doğru neyin yanlış olduğunu öğrenemez.

    Çocuklarınızın başarılı, dürüst, faziletli, onurlu, hem kendilerine hem içinde yaşadıkları topluma faydalı birer insan olmasını istiyorsanız, onların her türlü duygu ve düşüncelerini ifade etmelerine; sadece entellektüel zekalarını değil, duygusal ve ruhsal zekalarını da geliştirmelerine izin vermeniz gerekiyor.

     
    Son düzenleme: 20 Eylül 2007
  2. ms_enemy

    ms_enemy Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    26 Kasım 2007
    Mesajlar:
    4.236
    Beğenilen Mesajlar:
    11
    Ödül Puanları:
    0
    Kardeş Kıskançlığı Çocuklar bir kardeşlerinin olmasını isterler, ancak kardeş doğumu ile de yoğun bir kıskançlık yaşamaya ve anne babaları zorlamaya başlarlar. Önceleri sürekli kardeş isteyen bir çocuğun bu isteği gerçekleştikten sonra neden kardeşini kıskandığı, hatta ona düşman gibi davrandığını anlamak zor olmalı. Oysa bu çocukların süreklilik göstermeyen, değişken olan isteklerini yansıtan, dolayısıyla onların doğasıyla ilgili ipucu veren bir özellikleridir. Bu nedenle çocuk için diğer önemli kararlarda olduğu gibi kardeş isteğinin gerekliliğine de anne ve babanın karar vermesi gerekmektedir. Annenin beden ve ruh sağlığı, ailenin ekonomik gücü, doğacak çocuğun bakımına ilişkin sorumlulukların paylaşılması bu kararı belirleyecektir.

    Kardeş kıskançlığına gelince; kıskançlık insanoğlunun en doğal, en evrensel duygularından birisidir. Kıskançlık sevilen kişinin başkasıyla paylaşılmasına katlanamamak olduğuna göre, sevginin bulunduğu her yere girer. Sevgililer arasında belirli bir ölçüyü aşmadığı sürece, sevgi gülünün dikeni sayılır. Ancak bu doğal duygu insanı kemiren bir tutku olmaya başlayınca, sevgiyi gözeten bir duygu olmaktan çıkar, sevgiyi yok eder. Çocuk için en değerli varlık anne olduğuna göre onu başkalarıyla paylaşmak kolay, dayanılır bir duygu değildir. Sevgilisini başkasının kolunda gören bir erkekle, annesini, kucağında "yabancı" bir çocukla gören kardeşin duyguları pek ayrılık göstermez. Anne sevgisini yitirme korkusu, daha yeni bir kardeş geleceğini öğrendiği anda içini sızlatmaya başlar.

    Kardeş doğumu bu ve diğer nedenlerle çocuk için zorlayıcı bir yaşam olayıdır. Gebeliğin ve yenidoğan çocuğun annede oluşturduğu bedensel güçlükler ve yorgunluklar, çalışan annenin zamanının önemli bir bölümünü çocuk bakımına ayırması gibi nedenler eve gelen bu yabancı yüzündendir. Gelen çocuğun cinsiyetinin farklı olması, beceriksizliği, yoğun bir ilgi ve bakıma gereksinimi olması onun daha çok sevildiği şeklinde yorumlanmakta ve kıskançlık artmaktadır. Annenin yenidoğan bebekle birlikte oluşacak güçlüklerini hafifletebilmek için çocuğun kreşe verilmesi ya da odasının ayrılması gibi değişiklikler de bu duyguyu artıracak, yeni uyum sorunlarına neden olacaktır.

    Çocukla kardeşi arasındaki yaş farkı ne kadar azsa kıskançlık o denli büyük olmaktadır.Henüz anneye gereksinimin sürdüğü 3 yaşından küçük çocuklarda anne ilgisinin azalması sonucu yeni kardeşe tepkisi büyük olacaktır. İkinci ya da üçüncü kardeşi kabullenme daha kolay olmaktadır.

    Kardeş kıskançlığı doğal bir duygudur, sevgi ve kıskançlık-nefret ara ara yoğunlaşarak zaman içinde yoğunluğunu kaybeder. Kardeşini sevmek zorunda değildir. Olumsuz duygular anlayışla karşılanmalı ve bu duyguları belirtmesi yüreklendirilmelidir (beni de uğraştırıyor, arasıra ben de kızıyorum, beceriksizliği yüzünden ona çok zaman harcıyorum, seni sevmediğimi düşünme, eskisi kadar seviyorum, ben de kardeşim doğduğunda kıskanmış, böyle düşünmüştüm). Anne-baba bebeği, çocuğun önünde gösterişli bir biçimde okşayıp sevmekten kaçınmalıdır.

    Çocuklar eve gelen yabancıya farklı tutumlar sergileyebilir;
    -sevgi gösterilerinde bulunabilir (annenin kendisinden tümüyle uzaklaşmaması için onun yanında yer alır)
    -abartılı sevgi gösterileri (alttaki duyguları ele veren davranışlarla birliktedir; kardeşinin yanağını okşarken biraz fazla sıkar, ağlatacak ölçüde kucaklar, kaza ile yere düşürür)
    -etkilenmemiş gibi davranma (bebekle ilgili görünmeyen huysuzluklar, hırçınlıklar, tutturmalar, isteği yapılmadığında ağlama, tepinme)

     
  3. ms_enemy

    ms_enemy Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    26 Kasım 2007
    Mesajlar:
    4.236
    Beğenilen Mesajlar:
    11
    Ödül Puanları:
    0
    KardeŞ KiskanÇliĞi

    KARDEŞ KISKANÇLIĞI
    Aileye yeni bir bebek geldiği zaman önceden gelmiş olan çocukta bir takım tepkiler görülür. Bu dünyanın en doğal davranışıdır. Birisi karşınıza çıkıpta “Valla bebeğimiz doğduğu zaman abisi hiç kıskanmadı” gibi birşey söylüyorsa benim size tavsiyem buna inanmayın. Çünkü bu durum pisikolojik olarak mümkün değildir. Ya söyleyen durmun farkına varmamıştır ya da olduğu gibi anlatmıyordur.

    Şöyle bir durum düşünün; kocanız o gün neşe içinde eve geliyor ve diyor ki “Canım, hani şu benim eski sevgilim Neşe vardı ya, artık o da bizimle yaşayacak. Emin ol sana olan sevgim hiç azalmayacak ama seninle ancak Pazartesi, Çarşamba ve Cuma günleri birlikte olabileceğim, Salı , Perşembe ve Cumartesi ise Neşe ile. Pazar günü içinse yazı tura atarsınız”.

    Bu durumda siz kendinizi ne kadar kıskanmamış hissederseniz çocuk da yeni kardeş karşısında kendini o kadar kıskançlıktan uzak hisseder. Hele bir de bu Neşe evin baş köşesine kurulup size hiç yardım etmeden yan gelip yatıyorsa daha da öfke duyarsınız. İşte kardeşi doğan çocuk da aynı yıkılmışlığı, sevgisizliği ve haksızlığa uğramışlık duygusunu yaşar.

    Bu çerçevede gerçekçi olan şudur: Çocuğunuzun kardeşine yönelik kışkançlığını engelleyemezsiniz ancak bunu en aza indirgeyebilirsiniz.

    Kardeş doğmadan bir ay kadr önce bu durumu çocuğa anlatın. Daha önceden bu anlatımı yapmak çocuğunuz için gereksiz bir bekleyiş sürecini beraberinde getirir, çocuğunuzun bekleme sabrını daha önceden anlatıp sınamayın. Siz durumu anlattığınızda, o zaten ev içindeki konuşmalar nedeniyle bu durumu anlamış olacaktır. Daha önce sorarsa, o zaman elbette daha önce anlatacaksınız.

    Bu aşamadan sonra çocuğun eline yeni doğmuş bir bebek boyutunda plastikten sağlam bir bebek ve bez, çamaşır, biberon vs. gibi oyuncaklar verin. Çocuğun davranışlarını gözleyin. Bebeği sevip bakıyor mu yoksa kafasına yumruğu çakıyor mu? Gebeliğin son bir ayını çocuğu bu şekilde alıştırarak geçirin.

    Doğum için hastaneye gitmeden önce birkaç tane ucuz ama yeni plastik oyuncak alıp evin çeşitli yerlerine saklayın. Hastanedeyken de çocuğunuza haber gönderip kendisini bekleyen bu süprizleri bulmasını iletirseniz, terk edilmişlik duygusunu yaşamayacaktır.

    Yeni doğan bebekle eve döndüğünüzde öteki çocuğunuzla ilgilenecek zamanı ayırın.Ona olan sevginizin azalmadığını onu eskisi gibi sevdiğinizi, ilgilendiğinizi gösterin.

    Okulöncesi dönemde çocuğun yeni kardeşe tepkisi genellikle iki şekilde olur. Birincisi kendisi bebekliğe dönme eğilimi gösterebilir. Bu son derece doğal bir korunma içgüdüsüdür. Çocuk tıpkı kardeşi gibi biberonla süt içmek, altını bağlatmak ister. Bu noktada anne-babalar “Sen artık büyüdün, ne ayıp” gibi şeyler söylememelidirler. En doğrusu çocuğu kendi haline bırakmaktır. Biberon istiyorsa verin eline, birkaç gün sonra kendiliğinden bırakacaktır.

    Çocuğun ikinci tepkisi ise kardeşine düşmence duygular beslemek ve ona kötü sözler söylemek olacaktır. Ana-baba bu tutumu da engellemeye çalışmamalıdır. “İnsan hiç kardeşine öyle şeyler söyler mi? Bak ne cici bebek. Sev onu” gibi şeyle söylemek yerine çocuğunuzun duygularını anlamaya çalışıp ona kendisini anlaması için yerdımcı olmanız çok daha sağlıklı olacaktır. Böylece onun bu olumsuz duygularından arınmasına yardımcı olursunuz. Hatta bazen onunla kardeşini çekiştirmeniz, kardeşe karşı bir çeşit yandaşlık kurmanızda fayda var. Mesela bebeğin agucuklarından sevimli birşey gibi bahsetmek yerine “Bak nasıl şaçmalıyor kardeşin” diyecek olursanız çocuk sizin ondan yana olduğunuza inanacak ve ihmal edilmişlik duyugusundan kurtularak kardeşine duyduğu tepki azalmaya başlayacaktır.

    Kıskançlık sadece büyükten küçüğe yönelik değil bazı durumlarda ise küçükten büyüğe doğru da olabilir. Her ne şekilde olursa olsun bunu önlemek mümkün değildir sadece azaltmak olanağı vardır. Çocukların tüm derdi sizi paylaşamamaktır. Hergün tüm çocuklarınıza özel bir zaman ayırın. Göreceksiniz ki aralarındaki anlaşmazlıklar azalacaktır. Çünkü her biri sizin ona özel değer verdiğinizi ve önemsediğinizi anlayacak, rahatlayacaktır. Lütfen bu noktada “Ayy. Benim o kadar zamanım yok ki” gibi birşeyler söylemeyin. Ne yapın edin bu zamanı ayırın.

    Bir diğer yardımcı yöntem de çocuğunuzun arkadaşları ile birlikte olmalarını sağlamaktır. Geziye , yolculuğa bile çıkarken çocuğunuzun bir veya birkaç arkadaşını yanınıza alırsanız, çekişmelerin azaldığını göreceksiniz.


    alıntı
     
  4. nisan

    nisan Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    5 Ocak 2008
    Mesajlar:
    5.707
    Beğenilen Mesajlar:
    15
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    isvicre
    Ce: KardeŞ KiskanÇliĞi

    emegine saglik canm,bende ikinci cocuk istiyorum kismetse,ama bnm kiz cok seviyor bebekleri bnce benm kiz kiskanmaz gibizaten sirf onun icin istiyorum valla,
    sevgilrle canm
     
  5. Bilge Gökçen

    Bilge Gökçen Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    27 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    13.022
    Beğenilen Mesajlar:
    108
    Ödül Puanları:
    0
    Cevap: Kardeş Kıskançlığı
    Konular birleştirilmiştir.
     
Kardeş Kıskançlığı konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. kardeş kıskançlığını aileler körüklüyor!

    kardeş kıskançlığını aileler körüklüyor!

    Bir çocuğunuzun ihtiyacını karşılayıp, diğerini göz ardı ettiğinizde, kardeşler arası çatışmalar kaçınılmaz oluyor. Psikiyatri Uzmanı Prof. Dr. Yankı Yazgan, kardeş kıskançlığı yaşayan çocuklarla ilgili şunları söyledi. Kardeşler kıskanır mı? Her kardeş birbirini kıskanmaz. Diğer taraftan kardeşler arasında anne- babanın boş zamanı ve ilgisinin paylaşımı konusunda çekişmeler çıkabilir. Bu...
  2. kardeş kıskançlığı

    kardeş kıskançlığı

    kıskançlıkla ilgili komik metinler kıskançlık ile ilgili metinler kıskançlık ile metin kıskançlıkla metin metinleri Kardeş kıskançlığı Çocuklar bir kardeşlerinin olmasını isterler, ancak kardeş doğumu ile de yoğun bir kıskançlık yaşamaya ve anne babaları zorlamaya başlarlar. Önceleri sürekli kardeş isteyen bir çocuğun bu isteği gerçekleştikten sonra neden kardeşini...
  3. Kardeş kıskançlığı

    Kardeş kıskançlığı

    kardeş kıskançlığı kardeş ile ilgili hikaye Kardeş kıskançlığı şiddeti ve dışa vurumu, her çocuğa göre farklılıklar gösterebilir. Kardeş kıskançlığı duygusuyla savaşmak yerine çocuğa bu duygusunu kabul edilebilir olduğu ve nasıl başedeceği öğretilebilir Kardeş kıskançlığı her çocukta ve aynı oranlarda görülmeyebilir. Çocuklar arasındaki yaş farkı ne kadar yakın olursa, özellikle küçük...
  4. Kardeşler Arası Kıskançlık

    Kardeşler Arası Kıskançlık

    kardeşlikte kıskançlık,kardeş kıskançlığı nasıl önlenir,kardeş kıskançlığı ile nasıl başa çıkılır,kardeş arasındaki kıskançlık,kardeşler arası kıskançlık hakkında bilgiler Din kitaplarında iki kardeş olan Habil ile Kabil’in hikayesi anlatılır. Eski uygarlıklarda, tarihte kardeş kıskançlığını okuruz. Pek çok romanda, filmde kardeş kıskançlığı işlenmiştir. Klasik edebiyatta kardeş...
  5. Kardeş Kıskançlığı

    Kardeş Kıskançlığı

    Kardeş kıskançlığı, kardeşi veya kendinden büyük ağabey veya ablaları olan kişiler için ne kadar tanıdık bir duygu değil mi? Hele bir de öncesinde ilk çocuk siz iseniz ve ardınızdan size bir kardeş geldiyse böyle bir duygunun içerisine girmemek imkansız olur. Neden mi? İlk çocuksunuzdur, anne ve babanız ilk defa sizinle birlikte ebeveynliği tatmaya başlar. Ailenizin akrabalarınızın tüm...

Sayfayı Paylaş