gebe
  1. KeLeBeK's

    KeLeBeK's Daimi Üye Üye

    Kayıt:
    9 Kasım 2010
    Mesajlar:
    2.223
    Beğenilen Mesajlar:
    186
    Ödül Puanları:
    63
    Şehir:
    Ҝє£єβєҜ'£єЯ Ď¡¥àЯı

    Yalnızlığımızın Çığlığı...

    Konu, 'Duygu Yüklü Yazılar' kısmında KeLeBeK's tarafından paylaşıldı.

    İkili Bir Yalnızlığın Anlaşılmaz Çığlığı… Beraberken yalnızlığı yaşamak bu olsa gerek...Sevmenin en acısını yaşattın bana...Mutluluğuma gölge düşürdün...Sessizliğinle kanattın yaraım...Şimdi artık bende susuyorum...
    [​IMG]


    Evet ama bu konuşacak bir şey olmadığından değil.. Konuşmaya çalıştığımız şeylerin bizi alıştığımız yalnızlığımızdan uzaklaştırması aslında korktuğumuz…

    İkimizde cesaret edemiyoruz
    Öylesine alışmışız ki içimizde büyüttüğümüz yalnızlığımıza
    Seviyoruz onu Bekli de...
    Yaşandığında yok olacağı korkusu
    Bizi tereddütte düşüren
    Kaybetmekten korkacağımız
    Bize ait bir şey oluşturma kaygısı…

    Sen
    Yapamadığın hamlenin,
    Hayatın boyu inanmak istediğin
    değerlere sahip gibi gördüğün düzeni yok etme girişiminden
    Başka bir şey olmayacağını düşündün hep…

    Ben ise yılların verdiği bir alışkanlık çerçevesi içinde var ettiğim varlığa daha fazla acı vermemek için tek yıkım çalışmasından sonra, susmayı tercih ettim…
    İçimden çığlık atarak susuyorum…
    Susuyorum…
    İçimde o kadar güzelsin ki…
    Sana susuyorum …
    Demiştim ya yüreğim susmayı öğreniyor.. Aslı yok .. Sevdiğini anladığında içinde duyduğun çığlığın yankısı hiç bitmiyor…
    O hiç susmayacak…
    Her gün, her saat bana haykıracak, bağıracak , parçalayacak içimi,
    benimse yüzümde o gülümsemem yer edinecek tekrar…
    ona her şey yolundaymış gülücüğü atmaya devam edeceğim…


    Sadece bundan sonra kimse onun sesini duymayacak ve bundan sonra kimse, onun tarafından sevildiğini öğrenemeyecek…


    Her soğuk üşütemediği gibi ,her ateş de ısıtamazmış insanı …üşüyorum…alev alev üşüyorum…
    Hani saatlerce sessiz,tek kelime etmeden sana bakışlarım var ya gözlerinde beni ısıtacak olan anlamları yakalamaya çalışma çabamdan başka bir şey değil…

    Ve her yakaladığımda kaybettiğimi hissetmemden öteye gitmeyen bekleyişler…
    Ve her kaybettiğimde yeniden yakalama çabam…




     
Yalnızlığımızın Çığlığı... konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. Bir çığlıktı yalnızlığım

    Bir çığlıktı yalnızlığım

    Konuşmak gerekir bazen,susmak artık çare değilse… Anlatmaya başlamalı bi yerden,en başta kendinden, Başlıyorum öyleyse dur ve dinle; Ardından değişti hayatım,bütün değişime mahkum hayatlar gibi,geceler değişti kara kuru oldu biraz daha çok acı verir oldu…mevsimim yıllardır sonbahar rengi soluk,yüreğim yorgun ayazda kalmış bi-çare donuk. Aynı şarkılar farklı anlamlar kazandı,oysa şarkılar bu...
  2. "Çığlık"

    "Çığlık"

    edvard munch çığlık çığlık Edvard Munch'tan "Çığlık" Edvard Munch1863-1944 yılları arasında yaşamış, oslo doğumlu sembolist ressam.. Küçükken ailesini kaybeden, kafası fena halde bozulmuş, psychotic resimler çizen norveçli ekspresyonist ressam. alman ekspresyonizminden etkilendiği kadar, van goghgauginin öncülük ettiği post-empresyonist akımdan da oldukça etkilenildiği...

Sayfayı Paylaş