ölümün her şeyi eşit yaptığını unututk mu.. bizi biz yapan değerler nerde..!!!!!!!!!!

[*LavinyA*]

bizi biz yapan değerler

​

Kendimize...Ailemize ve Milletimize Karşı Sorumlu Olarak Yaşardık...
Gelenek ve Göreneklerimizle Hayat Tarzımız Şekillenirdi...​

Töreye Bağlı Olmakla Övünürdük...Sevgimiz...Saygımız Bunlarla İç İçeydi...Gönül Gönüleydik...Can Canaydık. ​

Acılarımız da...Sevinçlerimiz de Hayatımızın Ayrılamaz Parçasıydı...Birimizin Acısı Birilerimizi Yakından İlgilendirirdi...Birimizin Sevinci Hepimize Kaynak Olurdu ...​

Acılarımızı Paylaşarak Azaltır...Sevinçlerimizi Paylaşarak Artırırdık...​

Sevilmenin...Sevmeyi...Sevmenin Sevilmeyi Çağırdığını Unuttuk mu?...
En Büyük Silahın Sevgi Olduğunu Unuttuk mu? ​

Paylaşılan Acının Yarıya İndiğini Hemen Her Fırsatta Birbirimize Söyler...Bunu Hisseder...Bunu Böyle Yaşardık...Şimdi Acı Çekmeye...Acı Paylaşmaya Tahammülümüz Var mı?...Bunu Unuttuk mu? ​

Acılar İçinde Kıvrana Kıvrana Yaşamaya Çalıştığımız Bugünlerde...Acının Acıyı Bastırdığını Unuttuk mu? ​

Kötülükleri Engelleme...İyilikleri Besleme Fırsatını Değerlendirmek Gerekliydi...Büyük Düşünenler Fırsat Yokluğundan Yakınmazdı...Kaynakları Değerlendirmeyi Unuttuk mu?..​

.Kendimizi İfade Edebilmeyi unuttuk mu? ​

Hep Böyle Söylerlerdi...Dert İnsanı Olgunlaştırır Ona Yol Gösterirdi...Bu Kılavuzu Unuttuk mu? ​

Hoşgörü Sevecen Bir Tahammüldür...Paylaşmanın Bile Bir Erdem Sayıldığı Günümüzde "Hoşgörü"’yü Unuttuk mu? ​

Hısımları Hasım...Akrabaları Akrep Görür Olduk."Komşu Komşunun Külüne Muhtaç"Diye Diye Yaşarken Komşunun Kim Olduğunu Unuttuk mu? ​

Daha Dün Çocukluğumuzda Bilgeliğiyle Bizleri Kendine Hayran Bırakan...Komşuluktan Öte"Amca...Dayı...Hala."Yerindeki Komşularımızı Unuttuk mu? ​

Dünkü Acıların Bugünkü Sevinçlerin Kaynağı Olduğunu Unuttuk mu? ​

Paylaşılan Sevinçler Artardı...Artıramadığımız Sevinçlerimizdeki Paylaşmayı Unuttuk mu? ​

Kişi Yeterince Anlayamadığını başkasıyla Paylaşamazmış...Sevinci...Sevgiyi Yeterince Anlamayı Unuttuk mu? ​

Hep Sevmeliydik...Kendimizi Zorla Sevdiremezdik...İnsanın Sevme Yeteneğini Sevile Sevile Kazandığını Bir Bilir Bir Söylerdik...Sevilemediğimiz İçin Sevmeyi Unuttuk mu? ​

Mutluluklarda Kararınca Mutlu Olmayı Bilirdik...Her Acıda Ayaklarımız Biraz Daha Yere Basar Oldu...Karınca Kararınca Acıdan Kaçıp Mutluluğa Koşmayı Unuttuk mu? ​

Başarısızlığımızda Başkalarının Yanı Sıra Kendimizde de Hata Arardık...Birilerini Suçlayıp Kendimizi Haklı Çıkarmak Yerine İğneyi Kendimize Batırmayı Unuttuk mu? ​

İnsanların Güvenini Kazanmak Yıllar Alır...Güven Kaybetmek İçin Dakikalar Bile Çok Gelirdi...Güvenilmek İçin Güvenmek Gerektiğini Unuttuk mu? ​

Ne Kimseden İncinir...Ne Kimseyi İncitirdik...İnsanları Kırmamayı Tamamen Unuttuk mu? ​

Kazandıklarımızın Kaybettiklerimizden Çok Olduğuna İnanırdık...Biriktirmeyi Unuttuk mu? ​

Fırtınalar Denizi Sevmemize Engel Değildi...Güçlüklerin Başarıyı Artıran Sebepler Olduğunu Savunurduk...Zorluklar İnsanın Gücünü Terbiye Eder...Yeteneklerini Disiplin Altına Alırdı...Sıkıntıya Sabretmeyi Unuttuk mu? ​

Her Zorun Bir Kolayı Vardı...Başarının Başarıyı Çektiğini Unuttuk mu? ​

Kendimizi Kendimizle Avutmaya Çalıştık Durduk...Köprü Kuracakken Duvar Ördük Hep...Baş Başa Vermeyince Taşın Yerden Kalkmayacağını Unuttuk mu? ​

Dikenin İçindeki Güle Şükretmek Yerine Gülün Yanındaki Dikenden Şikayet Ettik...Şikâyetlerimizi Geri Almayı Unuttuk mu? ​

Dostluğun Mesafe Tanımadığını Unuttuk mu? ​

Başkalarından Gül Bekledik...Beklerken Tohum Ekmeyi Unuttuk mu? ​

Kendimiz İçin İstediğimizi Yakınımız İçin de İsterdik...Vermesini Bilmeyen İstemekte Haksızdı...İnsanın Bilmediğini İstemeyeceğini de Çok İyi Bilirdik...Vermeye Vermeye İstemeyi de Unuttuk mu? ​

Beklediklerimiz İle İstediklerimiz İle Verdiklerimiz Arasındaki Farkı Unutmamayı Unuttuk mu? ​

Herkesin Bizimle İlgilenmesini İstedik Durduk Yıllarca...Keşfedilmeyi Bekledik Belli ki... Başkalarıyla ilgilenmeyi Unuttuk mu? ​

Hayatın Binlerce Mucizesi İçinde Umut Ya Da Üzüntüyü Seçmek Bizim Elimizdeydi...
Mutluluk Yollarını İyi Bilirdik Önceden...Dertlerin Küçüklerini...Nimetlerin Büyüklerini Seçmeyi Unuttuk mu? ​

Bize Verilenlere İsyan Etik Hep...Önceden Düşünürdük...Neyin Verildiğini Değil Nasıl Verildiğini Düşünmeyi Unuttuk mu?​

Kalkacağımız Yere Oturmamamız...Düşeceğimiz Yere Çıkmamamız Öğretildi...Bol Gelen Makamların Güldüreceğini Unuttuk mu? ​

Bize Kıymet Kazandıran Şey İşimizdi...Çalışmak En Soylu İşti...Sabahın Yiyeceğini Akşamdan Düşünürdük...En Verimli Yağmurun Alın Teri Olduğunu Unuttuk mu? ​

İhtiraslarımıza"Dur"Diyebiliyorduk...Ekmeğimizi Katığımıza Denk Etmeyi Unuttuk mu? ​

Güçlü Olunca Haklı Olduğumuzu Haykırdık...Haklılığın Yalnız Güçte Olmadığını Unuttuk mu? ​

Çıraklığını Bilmediğimiz İşlerin Ustalığına Soyundukça Bocaladık Durduk...Haddini Bilenin Hep Mutlu Olacağını Unuttuk mu?​

Sevgi,Bilmenin Anlamanın Meyvesiydi...Beğendiklerimizi Anlar...Anladıklarımızı da Beğenirdik...Anlamak İçin Dinlemek Gerektiğini Unuttuk mu? ​

İleri Gitmek,Beklemekten İyiydi...Paslanacağımıza Yıpranaydık...Namerde Muhtaç Olmak Ölümden Daha Beterdi...Tembelliğin Hayatın İsrafı Olduğunu Unuttuk mu? ​

Söyleyenden Dinleyen Arif Gerekti...Dinlemekten Akıl, söylemekten Pişmanlık Doğardı Hep...Her İstediğini Söyleyen,İstemediklerini İşitirdi...Duyacağımızı Bilip de Diyeceklerimizi Öyle Söylemeyi Unuttuk mu? ​

İnsanları Üzmeden de Fikirlerimizi Söyleyebileceğimizi Unuttuk mu? ​

İyiliğe Anahtar...Kötülüğe Kilit Olmayı Unuttuk mu? ​

Çocuktuk Affettiler...Büyüdük Bazıları Affetti...Daha da Büyüyünce Affedilmeyi Bekledik...Kendi Kendimizi Affedebilmeyi Unuttuk mu? ​

Ömür En Büyük Sermaye...Doğruluk En Büyük Mirastı Bize...Doğru Söylediğinden Dolayı Kimse İflas Etmemişti...İşitildiği Zaman Utanacağımız İşi Yapmamayı Unuttuk mu? ​

Baş Dille Tartılırdı...Dilimize Sahip Olmayı Unuttuk mu?​

Duyacağımızı Bilip de Diyeceğimizi Öyle Demeliydik...Dinlemesini Bilmeyen Dinletemezdi...Dinlemeyi Unuttuk mu? İki Dinleyip Bir Konuşmayı Unuttuk mu? ​

Sorulmadan Söylemez...Dinlemeden Konuşmazdık...Söz Sultanlarının Yanında Söz Söylemek Baş Yarardı...Gönüle Yumuşak Sözle Girilmeliydi...Hasb-ı Hâli Unuttuk mu? ​

Yerinde Gülmesini ve Her Fırsatta Gülümsemesini Bilmek Durumundaydık Kahkahayı...Hele Gülüşmeyi...Hele Hele Tebessümü Unuttuk mu? ​

Çevremize Emirler Yağdırdık Durduk...Biraz da Emir Almaya Alışmayı Unuttuk mu? ​

Doğru Bakılınca Doğru Anlaşılırdı... Güzellik Bakanın Gözlerindeydi...Güzel Bakan Güzel Görürdü...İyilik İnsanları Birbirine Bağlayan Altın Zincirdi...Kötülüklere Bakır Bile Denmezdi...Bakırla Altın Yer mi Değiştirdi? Hep Bakırı Göre Göre Altının Seyrini Unuttuk mu? ​

"İyiliğe İyilik Her Kişinin Kârı...Kötülüğe İyilik Er Kişinin Kârı"İdi...Yanı Başımızdaki "Er Kişi"leri Unuttuk mu? Zafere Eklenecek Tek Süsün Alçakgönüllülük Olduğunu Unuttuk mu? ​

Taşıdığımız Değerlerin Farkına Vararak Yaşamak Asli Görevimizdi...Bu Değerleri Gelecek Nesillere Aktarmayı Çok İsterdik...İstediklerimizin Gerçekleşme Çalışmalarına Hız Vermeyi Unuttuk mu? ​

Hayatın Acı Bir Hatırayı Unutturamayacak Kadar Kısa Olduğunu Unuttuk mu? ​

Herşeyden Önemlisi....Ölümün Her Şeyi Eşit Yaptığını Unuttuk mu?


alıntı​