Yalnızlık şiiri

  • Konbuyu başlatan Konbuyu başlatan HaYaL
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi

HaYaL

Daimi Üye
Üye
Yalnızlık şiiri
yalnızlık şiirleri yalnızlık duvar yazıları resimli yazılar uzun şiirleri
755167086423d597c0sq5.jpg


Yalnızlık ‘’ağır’’ bir yüktür…​

​
Soğuktur…


Suratsızdır…​

​
Kendine aşıktır…​

​
Bencildir…​

​
Sen o’na sarılırsın,
‘’O’’ seni küçümser…

Haksız da değildir esasında…​

​
Bilir ki, çaresizsindir…
Yorgunsundur…
Ve o’na muhtaçsındır…

-Ama…​

​
-Şşşş susssssssss!​

​
-Konuşmanın ne yeri ne de zamanı kalbim… Sadece dinle… Dinle ki, anla… Anla ki, ağlama!​

​
Koşulsuzdur ‘’yalnızlık’’…​

​
Sen istesen de istemesen de ‘’o’’ hep vardır,
Ve gitmeyen/yitmeyen tek duygudur…

Lakin, bu oyunda ne sen ne de o suçlu makamındadır…​

​
Madem suskun ruhundan arta kalan kırık dökük sesler yalnızlığa düşmüştür,
Alıp götürdüklerini ‘’hiç’’ saymak, yapabileceğin en onurlu davranıştır…

-Al senin olsun varlığım…​

​
-İncitme, kırma…​

​
-Ve hep yanımda kal… Sende gitme… Ne olur…​

​
Zafer ‘’her zaman’’ o’nundur…​

​
Dedim ya;
‘’Sen istesen de, istemesen de…’’

Yalnızlığın kalıcı tek yanındır…​

​
- Saat gece yarısını çoktan geçti… Sessizlik çöktü içime ansızın…​

​
- Güldüm… Düşündüm…​

​
- İyi ki ‘’o’’ var…​

​
Sessiz…​

​
Yorgun…​

​
Uzun bir gecenin çığlığına ‘’merhaba’’…​

​
‘’Hoşça kal’’ demek için öyle sus-pus ki gece,​

​
Lal kesildim!
oynam305yorumwa8eq2.jpg

​

 
Geri
Üst