gebe
  1. AYTASI

    AYTASI Aktif Üye Üye

    Kayıt:
    3 Aralık 2008
    Mesajlar:
    579
    Beğenilen Mesajlar:
    32
    Ödül Puanları:
    28

    Ağlıyorum anne! dizlerine en yakın yerde mola vermek istiyorum..

    Konu, 'Duygu Yüklü Yazılar' kısmında AYTASI tarafından paylaşıldı.

    [​IMG]
    Ağlıyorum!
    Günlerden beri içimde bir fırtına. Bir cehennem. Korkuyorum anne! Hem de tahmin edemeyeceğin kadar çok korkuyorum.

    Çocukken korktuğum da sığındığım sen olunca, korku kalmıyordu. Ama şimdi sana gelsem de içimde kocaman bir korku ile yine senden ayrılıyorum.

    Büyüdüm mü ben anne? Büyümek ,can acıtıyor denmedi bana. Büyü daha iyi olacaksın derlerdi zamanın da..

    Ama anne!!

    Büyümek canımı acıtıyor. Büyümek içimi yakıyor. Büyümek, vakitli vakitsiz ağlatıyor beni.

    Kesilen ,acıyan yerimi gösteremiyorum kimselere. Salyalarımı göstere göstere avazım çıktığı kadar bağırarak “işte anne!! Kalbim acıyor anne! Onu kanattılar anne!” diye sana sığınmak istiyorum beni kınayan manidar bakışların altında.

    Ama anne,

    göz yaşlarımı bile gizli akıtıyorum. Issız yerler de ağlıyorum artık. Kimselerin beni görmediği yerler de , bir mucize bekliyorum. Kimseler olmadığı halde ,birileri benim orada olduğumu bilsin .Bilsin ve sırtımı sıvazlayıp “neyin var yavrum?” desin. “hiç! hiçbir şeyim yok” diyerek ağlıyayım. “Hiç” dediğim halde beni anlasın yine de diye bekliyorum. ANNE!!!

    Bilsen sana ne çok muhtacım. Babamın ağladığını görmemiştim ben hiç anne. Sen yine sevindiğinde ağlardın arada bir. Babalar ağlamaz derdim kendimce.

    Ama anne!! Anne!!

    Babam da ağlıyormuş anne! Üstelik gizli saklı köşelerde değil tam da benim göğsümün üstünde. O zaman anladım anne senin bana anlattığın peygamberi. O zaman hatırladım, “fatıma benim annemdir” diyen peygamberin kızında onayladığı annelik duygusunu. O zaman anladım anne! Medine sokaklarında “babam!!babam” diye haykıran fatımayı..istanbul sokaklarında bağıramadım anne. Bağırdım aslında. Ama kimseler duymadı feryadımı anne! Ben küçücük bir kız çocuğu idim babasının elinden tuttuğu. Şimdi babam benim ellerime uzanıyor anne! Söyle anne! Anne olmak neden bu kadar zor?


    alinti


     
    FiRaRi_MeLeK bunu beğendi.
  2. FiRaRi_MeLeK

    FiRaRi_MeLeK Daimi Üye Üye

    Kayıt:
    8 Eylül 2009
    Mesajlar:
    1.507
    Beğenilen Mesajlar:
    201
    Ödül Puanları:
    63
    Şehir:
    insanların CENNET benim CEHENNEM dediğim yerde...
    Büyümek canımı acıtıyor. Büyümek içimi yakıyor. Büyümek, vakitli vakitsiz ağlatıyor beni.
    Kesilen ,acıyan yerimi gösteremiyorum kimselere. Salyalarımı göstere göstere avazım çıktığı kadar bağırarak “işte anne!! Kalbim acıyor anne! Onu kanattılar anne!” diye sana sığınmak istiyorum beni kınayan manidar bakışların altında.


    :cry: okurken gözlerim doldu güzel yazı olmuş :cry:
    ellerine sağlık canım

     
    AYTASI bunu beğendi.
  3. jupiter

    jupiter Forum Okuru

    süper olmus...bu halde nasil olurda aglanmazki...allahim herkesin gönlündekini versin ve dünyalik isler icin aglatmasin..
     
Ağlıyorum anne! dizlerine en yakın yerde mola vermek istiyorum.. konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. Ağlıyorum Annem..

    Ağlıyorum Annem..

    annem ANNE AĞLIYORUM Yaralı yüreğinde acılar eksik olmazdı Elim acısa yüreğin feryat ederdi Sebepsiz severdin beni Hasta olduğumda sabahlardın başucumda Yavrum diye ağlardın usulca Öyle severdinki beni Öyle severdinki annem beni Canım acısa şimdi ben feryat ediyorum anne diye Vefakar ellerin tertemiz yüreğin Anne sevgisi bir başka diyor şimdi yüreğim Yok annem benim başka bir annem...
  2. Kısa bir mola vermek istiyorum hayat...

    Kısa bir mola vermek istiyorum hayat...

    Kısa bir mola vermek istiyorum, izin verir misin hayat... Acıyan yerlerimle kelimelere sığınma vakti şimdi, Uzak şehirler arıyorum yüreğimin yabancı olduğu. Keşfetmediğim, görmediğim, bilmediğim bir yer olmalı... Hatırlatmamalı seni bana... Vedalaşmamalıyız seninle, Sana bu iyiliği yapmamalıyım! İlk kez nefretin eşiğindeyim, ama... Senden vazgeçemem... Bilir herkes... Acıyan yerlerimle...
  3. ölüme en yakın olduğum yerde sevdim seni...

    ölüme en yakın olduğum yerde sevdim seni...

    Ve ben seni ölüme en yakın olduğum yerde sevdim. Seni ne zaman gördüğümü takvim yapraklarında bıraktım... Bilmem kaçıncı asrın hangi günündeydik. Ne zaman sevdim seni? Hangi mevsimin kollarında vuruldum, bahar yeşili gözlerine? Sen hangi sonsuzluktan çıkıp geldin? Senin de acıların vardı elbet her insan gibi. Bana hep acısız yanlarını gösterdin; paylaşmadın benimle. Ama yine de...
  4. ağlıyorum...anne! dizlerine en yakın yerde mola vermek istiyorum...

    ağlıyorum...anne! dizlerine en yakın yerde mola vermek istiyorum...

    Ağlıyorum! Günlerden beri içimde bir fırtına. Bir cehennem. Korkuyorum anne! Hem de tahmin edemeyeceğin kadar çok korkuyorum. Çocukken korktuğum da sığındığım sen olunca, korku kalmıyordu. Ama şimdi sana gelsem de içimde kocaman bir korku ile yine senden ayrılıyorum. Büyüdüm mü ben anne? Büyümek ,can acıtıyor denmedi bana. Büyü daha iyi olacaksın derlerdi zamanın da.. Ama anne!!...
  5. evlatlık vermek istiyorum  x

    evlatlık vermek istiyorum x

    Ben 21 yaşında üniversite son sınıf öğrencisiyim.29 haftalık erkek bebeğine hamileyim ailem bilmiyor ve kimsem yok.bebeği aldırmadım bakarım sandım ama ne bi gelirim var nede kalacak bi yerim.doğunca bakamayacağım.ben içinde ALLAH korkusu olan bi aileye evlatlık vermek istiyorum ama hiçir şekilde benim adıma olmamalı..nolur yardım edin..

Sayfayı Paylaş