gebe
  1. DepreSy(onda)

    DepreSy(onda) Yeni Üye Üye

    Kayıt:
    25 Şubat 2010
    Mesajlar:
    109
    Beğenilen Mesajlar:
    1
    Ödül Puanları:
    0
    Şehir:
    dipтeyiм .&. ѕ[ondα]yıм .&. depreѕy[ondα]y

    sadece öLünce-öLümüne sewmek

    Konu, 'Aşk Hikayeleri' kısmında DepreSy(onda) tarafından paylaşıldı.

    “İmkânsız dediğimiz şeylere çözüm yolu bulmak imkânsız değildir.” Bu satırları karaladı defterinin boş sayfalarından birine. Aslında bütün sayfaları boştu defterinin. Kim bilir en son ne zaman not tutmuştu girdiği her hangi bir derste. Uzun zamandır derslere girmez olmuştu ve derse girdiği zamanlarda da yaptığı şey bir şeyler okumak ya da bir şeyler yazmak oluyordu. Canı sıkkındı uzun zamandır ki bu can sıkıntısı içindeki karanlığın gittikçe büyümesine sebep oluyordu. Acımasız bir tümör gibi yayılıyordu bedeninin her bir zerresine. Onun ışığı yoktu. Karanlığa mahkûm gibiydi aylardır. Işığı gördüğü vakit kaçıyordu arkasına bakmadan kendi karanlık dünyasının derinliklerine doğru.
    Hiç ışığı olmamış mıydı peki onun? Tabii ki olmuştu zamanında. Dünya üzerinde mevcut olan ve göze en tatlı gelen, en hoş ışık ondaydı. Aşk ondaydı aylar önce,
    Gidenin arkasından bakakaldı saatlerce, gidenin arkasından ağladı günlerce ve gidenin arkasından “gideni” yazdı satırlarca. Karanlığ a teslim etti kendini müebbedi kabul edip. Uzanan her bir yardım elini fütursuzca geri çevirdi,, o elin nereden geldiği bilmeden.
    Kırk dakikalık gerilim halini alan, katılmak zorunda olduğu derslerde bunaltılarla mücadele ediyordu her gün. Okuldan çıkıp karanlık dünyasına doğru yol alıyordu bir an bile beklemeden, her gün. Gün ışığı katlanılmazdı, insanlar katlanılmaz ve sahteydi onun için. O ise aylar önce inmişti bu yalancı sahneden ve teslim etmişti kendini bir bilinmeze. Herkes ölmüştü, herkes ölmüştü ve ciğerleri oksijenle dolan herkes ölümü çoktan tatmıştı aslında.
    Sadece koşuyordu karanlığa ulaşabilmek adına. Bir toplu taşıma aracıyla daha hızlı kavuşabilirdi karanlığına fakat o koşuyordu durmadan. Aylardır kulaklarında çınlayan, sevdiğinin sesini bastırabilirdi araçların gürültüsü,
    Ne demişti sevdiği ona? İmkânsız! Fakat imkân dâhilinde olmayan hiçbir şey yoktu ona göre. “Birbirimize sahip olmamız gibi bir durum, ikimizde ölmeden mümkün olamaz.” Böyle demişti aylar önce. Ne demekti ki bu? Yani ikisi de ölürse birlikte olabilecekler miydi? Kesinlikle!
    Bir saat içinde sayfalarca yazdı, yazdı, yazdı… Duvarlara yazdı, bağırdı. Kâğıtlara yazdı, ağladı. Kollarına yazdı, kanattı. Duvarlarda onun adı vardı,
    Karar verdi…
    Vakit kaybetmeden sırt çantasını alarak sevdiğinin oturduğu eve doğru koşmaya başladı. Kaybedecek bir saniyesi bile yoktu. Saatlerce koştu, bir an bile durmadı. Aşk nefes olup dolarken ciğerlerine, özlem bir anne oldu ve bir anne şefkatiyle bez koydu terli sırtına.
    Kapıyı çaldı…
    Kapıyı açan sevdiğiydi ve onun gözlerine bakarak “İkimizin ancak ölünce birlikte olabileceğini söylemiştin hatırlıyor musun? Bundan sonra hep birlikte olacağız” dedi ve apartmanın merdivenlerini çıkarken sırt çantasından çıkardığı silahla önce sevdiğine, sonra da kendi kafasına bir el ateş etti.
    Kana bulanmış merdivende yatan cesedi gülüyordu… karanlık dünyaların vazgeçilmez parlaklığı. gözyaşlarını silmek isteyen her elden kaçtı korkuyordu. Bayılacak gibi olana dek koşuyordu. Amaçsızlık derman bırakmamıştı fakat o bunlara rağmen koşuyordu ciğerlerine nefes gibi dolan aşk ile birlikte. kâğıtlarda ve kollarında da. Her yerde o vardı.


     
sadece öLünce-öLümüne sewmek konusuna benzer diğer içeriklerimiz
  1. komik ölümler :

    komik ölümler :

    Komik Ölümler:: +Buenes Aires’te karisini sinirlenip onu oldurmeye kara veren adam,otelin 23. katindaki odalarindan karisini asagi atar.Kadin elektrik tellerine takilir.isini saglama almak isteyen adam pesinden atlar.Telleri tutturamaz,yere cakilir +Misirli ciftci,Nil Nehri’ne dusen tavugunu kurtarmak icin suya girer.Ancak girdaba yakalanir.Kiyiya donemiyince haykirarak yardim ister.Bu kez...
  2. ölümüne sevdim...

    ölümüne sevdim...

    ölümüne sevdim üniversitede ilk yılımdı.ailemden sevdiğim insanlardan uzaktım.boşluktaydım.yalnızdım.11 şbat hayatımın belkide dönüm noktası oldu.telefonuma tanımadığım bi numaradan çağrı gelmişti.huyum değildi ama mesaj çektim kimsiniz diye.15 dkka sonra...
  3. Sadece***

    Sadece***

    sadece... Sadece bu sabah için, içimden ağlamak geldiği halde yüzünü gördüğümde gülümseyeceğim Sadece bu sabah için, ne giymek istediğinin seçimini sana bırakacağım ve gülümseyerek ne kadar yakıştığını söyleyeceğim Sadece bu sabah, çamaşırları yıkamaktan vazgeçip seninle parkta oynamaya gideceğim Bu sabah bulaşıkları lavaboda bırakıp bulmacanın nasıl çözüldüğünü bana öğretmeni izleyeceğim....
  4. ölümüne seviyormmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm

    ölümüne seviyormmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm

    Bu günlerde daha bi kötüyüm sensiz, her zamankinden daha çok acıyor içim, bi ayrı herseyim, bi ayrı, tarifsiz, en senli günlerimde,en sensizim, durqunum yokluqunda icimde tarifsiz acilarla uyaniyorum her yanim seni ariyor ariyor ama nafile olmayacaksin biliyorum. biliyorum bilmesine ama söz dinlemiyor yüreqim niye yoksun ki niye sicak ellerinden delice bakislarindan yoksun...
  5. ölümüne sevenlere.....

    ölümüne sevenlere.....

    Aşk mevsim gibi bir anda çıkar karşına,hayır diyemezsin o vakit gözyaşlarına ellerine,yüreğine,kalbine,ona bütünüyle sarılırsın,korkmazsın hayattan bilmezsin korku nedir yüreğin cesaretlenir,hayata bir umutla bakarsın sonbahar yağmurları bile okşar içini,bazen çocuk olurs un,oynarsın balonlarla,uçurtmalar uçurursun ,çocuk kadar masum olur yüreğin bilmezsin ki kötülük nedir içindeki acılar...

Sayfayı Paylaş